Βάνα Κράβαρη
Η πιο ενδιαφέρουσα περίοδος της ζωής του Ρένου Χαραλαμπίδη λογικά δεν είναι αυτή που φαντάζεσαι. Ο ηθοποιός, καλεσμένος στο Attica TV, μίλησε για αυτή και κατάφερε να δώσει τον πιο μη τοξικό ορισμό του «ανδρισμού» που έχουμε ακούσει εδώ και καιρό. Ναι, ο Ρένος Χαραλαμπίδης κατάφερε να μην κάνει άβολο το τι θεωρεί ο καθένας ότι εκπληρώνει ακριβώς ο όρος και το concept «άνδρας».
«Η κουλτούρα του χωριού δεν έχει να μιλάνε πολύ τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι ανοιχτά. Μερίμνησα εγώ να μου πουν αυτά που θέλουν, να τους πω κι εγώ αυτά. Να πούμε ο ένας στον άλλο συγχαρητήρια. Έδωσα συγχαρητήρια στον πατέρα μου, μού έδωσε κι αυτός κι έδωσα και στη μητέρα μου, μού έδωσε κι αυτή, και κάπου εκεί κοιμηθήκανε. Αυτά», απάντησε ο Ρένος Χαραλαμπίδης σε ερώτηση σχετική με τον θάνατο των γονιών του.
«Η πιο ένδοξη και ενδιαφέρουσα εποχή της ζωής μου»
«Η πιο ένδοξη και ενδιαφέρουσα εποχή της ζωή μου ήταν η εποχή που γηροκόμησα τους γονείς μου. Και ένδοξη και ενδιαφέρουσα. […] Ένιωσα την ηδονή του ότι κάνω το χρέος μου, όπως το έκαναν μέσα στους αιώνες όλοι οι πρόγονοί μου. Ένιωσα την ηδονή ότι είμαι ένας άξιος γιος και ένας πραγματικός άντρας», ανέφερε ο ηθοποιός μιλώντας για εκείνη την περίοδο της ζωής του. « Όταν δηλαδή σήκωνα τον πατέρα μου αγκαλιά, για να τον πάω από το αναπηρικό καροτσάκι στο κρεβάτι, ένιωθα ότι τώρα είμαι άντρας. Αυτό νομίζω ότι είναι ο ανδρισμός σήμερα, να μπορείς να αντιμετωπίσεις τη φθορά του πατέρα σου, τον θάνατό του που έρχεται, χωρίς τον δειλών τα παρακάλια και παράπονα».
Συγκινώντας τη δημοσιογράφο Ίνα Ταράντου, συνέχισε: «Εμένα η πρώτη μου ανάμνηση σαν παιδί είναι να με πλένει ο πατέρας μου. […] Εγώ, λοιπόν, λίγο πριν φύγει από τη ζωή τον έκανα μπάνιο. Σε πληροφορώ τον έκανα μπάνιο μες στα γέλια και στα χαχανητά. Γελάγαμε και γουστάραμε. Μου έλεγε ‘ποιος εγώ, το θηρίο’ που το παρατσούκλι του στο εργοστάσιο ήταν ‘η Αρκούδα’, έπιανε δηλαδή τα σίδερα και τα έσπαγε, και γέλαγε μόνος του που τώρα δεν μπορεί να σηκωθεί όρθιος. Όλα αυτά και με την τρομερή αγωνία του θανάτου. Άλλο αυτό.»
«Αυτά είναι μεγάλες στιγμές. Σου είπα, για εμένα είναι η πιο ένδοξη στιγμή της ζωής μου είναι αυτή. Και επειδή δεν έχω πάει ποτέ στον πόλεμο, στη μάχη, νομίζω ότι η μοναδική στιγμή που έζησα, με πανικό, με αγωνία, με το τώρα πεθαίνει, δεν πεθαίνει, ήταν τότε. Και είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτό», υπογράμμισε ο ηθοποιός.
