Γιώργος Τσαγκόζης
Μπορεί τους τελευταίους μήνες, ευτυχώς, να έχουν ενταθεί τα αλκοτέστ στους οδηγούς, αλλά τα πράγματα δεν ήταν έτσι πριν από 3 δεκαετίες. Τότε δεν υπήρχαν τα ειδικά πιστοποιημένα μηχανήματα που υπάρχουν τώρα για μαζικούς ελέγχους στους δρόμους τα οπία η τροχαία τα προμηθέυτηκε στις αρχές της δεκαετίας του 90.
Θα μου πείτε, πως γινόταν ο έλεγχος πριν; Συνήθως ο έλεγχος για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ γινόταν χωρίς μηχανήματα και βασιζόταν σχεδόν αποκλειστικά στην κρίση του τροχονόμου. Η διαπίστωση της μέθης προέκυπτε από εμφανή σημάδια: έντονη οσμή αλκοόλ, αστάθεια στο βάδισμα, δυσκολία στην ομιλία ή σύγχυση στη συμπεριφορά του οδηγού.
Σε αρκετές περιπτώσεις, ο αστυνομικός ζητούσε από τον οδηγό να περπατήσει σε ευθεία γραμμή ή να απαντήσει σε απλές ερωτήσεις, δοκιμασίες που λειτουργούσαν περισσότερο ως ένδειξη παρά ως αποδεικτικό στοιχείο. Αν υπήρχε σοβαρό τροχαίο ή έντονη αμφισβήτηση, ο οδηγός μπορούσε να μεταφερθεί σε νοσοκομείο για ιατρική εξέταση ή αιμοληψία, διαδικασία όμως χρονοβόρα και σπάνια για καθημερινούς ελέγχους.
Όλα αυτά άλλαξαν με το «ΑΛΚΟΜΕΤΕΡ», όπως χαρακτηριστικά αποκαλούσαν τότε το αλκοτέστ.
Στο παρακάτω βίντεο από την εκπομπή «Άκου να δεις» του Χρήστου Φερεντίνου στον ΣΚΑΪ, αξιωματικός της Τροχαίας εξηγεί πώς λειτουργούσε το νέο μέσο ελέγχου. Δεν είναι σαφές πότε ακριβώς προβλήθηκε το επεισόδιο, ωστόσο από την εικόνα και τα λεγόμενα του αστυνομικού φαίνεται πως πρόκειται για τις αρχές της δεκαετίας του ’90.
Ο αξιωματικός περιγράφει τη διαδικασία, με τον Φερεντίνο να σχολιάζει με χιούμορ –και τη χαρακτηριστική αφέλεια των ελληνικών ’90s–: «Να μάθουμε τα κόλπα τώρα για να ξέρουμε να τα αποφεύγουμε».
