Γιώργος Τσαγκόζης
Ακόμα και αν δε μας έχει συμβεί προσωπικά, όλοι μας έχουμε βρεθεί στους ελληνικούς δρόμους σε τσαμπουκάδες που είχαν αφορμή, κάποια οδική παράβαση, κάποια προσπέραση ή κάτι άλλο ασήμαντο που μπορεί να προκαλέσει την οργή του Βαλκάνιου οδηγού.
Τις περισσότερες φορές αυτή η οργή τους εκφράζεται με φωνές-βρισιές και κάποιες και σε κανονικές βιαιοπραγίες. Μία κοπέλα στο reddit στην κακή της τύχη να βρεθεί στη δύσκολη θέση να εκνευρίσει έναν από ό,τι φαίνεται, ευέξαπτο οδηγό, ευτυχώς είχε να αντιμετωπίσει το πρώτο.
Η οδηγός αναφέρει μοιράστηκε την ακραία εμπειρία της στο reddit/Greece με σκοπό να ακούσει γνώμες για το ποια είναι η σωστή αντιμετώπιση τέτοιων, όχι και τόσο σπάνιων, καταστάσεων.
Road rage με μπουνιές και κλωτσιές στο αμάξι μου ενώ εγώ ήμουνα μέσα! ΤΙ κάνουμε σε τέτοιες περιπτώσεις;;;;
“Μπήκα το πρωί στο αμάξι μου για να πάω δουλειά. Όλα ωραία και βαρετά μιας και είχε κίνηση αλλά στο φανάρι περιμένοντας να στρίψω ξεκίνησε το δράμα! Είναι ένας οδηγός ο οποίος ουρλιάζει και βρίζει προς το μέρος μου. Ο τύπος θέλει να περάσει αντικανονικά (λες και υπήρχε διαθέσιμος χώρος και του τον κλείναμε) και με ακολουθάει από πίσω. Στο πρώτο ΣΤΟΠ που βρήκα ο τύπος κατέβηκε από το αυτοκίνητό του (που είχε αφήσει επίτηδες πίσω) και τρέχοντας ξεκινάει μπουνιές στα τζάμια και κλωτσιές στις πόρτες του αυτοκινήτου μου. Συνέχισε τα βρισίδια μέχρι που έφυγε! Όλα έγιναν σε λίγα δευτερόλεπτα! Τί κάνουμε σε τέτοιες περιπτώσεις;;; Ζημιά δεν προκλήθηκε αλλά παρόλα αυτά ένας άγνωστος βαράει το αμάξι σου επειδή έτσι… Μου είπαν να κάνω μήνυση. Με το ζόρι βγάζω τον μήνα, οπότε σίγουρα δεν περισσεύει καθόλου χρήμα για δικηγόρους. Οι περισσότεροι μου είπανε ότι αφού δεν υπάρχει ζημιά να το ξεχάσω. Και ο τραμπουκισμός πως ξεχνιέται;; Αν αυτός ξαναχτυπήσει αμάξια επειδή φαντάστηκε ότι αδικείται;”
Στα σχόλια πολλοί μοιράζονται τις εμπειρίες τους από αντίστοιχα σκηνικά:
“Μου έχει τύχει κ εμένα παρόμοιο σκηνικό. Τυπάς πετάχτηκε κ χώθηκε μπροστά μου αγνοώντας στοπ, κ από λίγο να τρακάρουμε. Έκανα το λάθος κ του πάτησα κόρνα. Τραβάει χειρόφρενο επιτόπου (οπότε αναγκάστηκα να σταματήσω κ εγώ καθώς ήμουν πίσω του), κ βγαίνει κ έρχεται στο παράθυρο κ άρχισε να κοπανάει το τζάμι, να με βρίζει κ να λέει πράγματα τύπου “μαλακισμένη θέλεις κ αυτοκίνητο”, “καλύτερα να μη σας αφήνανε καν να οδηγάτε, που πήρατε κ αέρα” κλπ. Προσωπικό αγαπημένο το “εάν σε πετύχω πουθενά χωρίς το αμάξι σου, δε θα σε βρουν οι μπάτσοι ούτε με σκύλους.”
Needless to say ότι είχα χεστεί επάνω μου κ έκλαιγα, ήμουν κ ολομόναχη, κ παρότι ήταν παντού κόσμος γύρω, κανένας δεν έκανε τίποτα. Απλά έκατσα κ δεν έκανα eye contact, κ ήλπιζα να μη σπάσει κανένα τζάμι. Μετά από λίγο του πέρασε κ έφυγε, κ μπόρεσα κ έφυγα κ εγώ, κ συνέχισα να κλαίω μες το αυτοκίνητο, με κοιτούσαν στα φανάρια οι διπλανοί λες κ είμαι τρελή.
Υ.Γ. Το είπα αυτό το σκηνικό σε οικογένεια όταν γύρισα σπίτι κλαμμένη φουλ, κ η απάντηση που πήρα ήταν “άμα είσαι τόσο ευαίσθητη, να μην οδηγάς.” Κ μετά αναρωτιούνται γιατί πάω σε ψυχολόγο.”
“Μου έχει τύχει πολλές φορές κάτι παρόμοιο, βέβαια όσες φορές τους έχω πει πάμε έξω στη γωνία να τα πούμε, εκεί που δεν έχει και κάμερες, κωλώνουν.
“Καταλαβαίνω πως το σκέφτεσαι αλλά δεν ξέρω και αν γίνεται κάτι σ αυτές τις περιπτώσεις. Μου έχει συμβεί κάτι παρόμοιο μόνο που δεν είχε και καμία εξήγηση, ούτε διαπληκτισμός είχε υπάρξει ούτε τίποτα. Θυμάμαι τη φρίκη που είχα φάει ένα βράδυ (τυπικά πρωί, ήταν κάπου 3, 3μιση) που κινούμουν με σχετικά χαμηλή ταχύτητα σε κεντρικό δρόμο κέντρο Αθήνας, άδειος ο δρόμος τελείως. Παρότι ήταν πράσινο μπροστά το φανάρι κάτι τύποι πηγαινοέρχονταν μέσα στη μέση του δρόμου μέχρι που κοντοστάθηκαν και κοίταζαν. Προφανώς σταδιακά είχα σχεδόν σταματήσει περιμένοντας να δω τι θα κάνουν. Τελικά σταμάτησα κάπου κοντά τους. Ε και αρχίζουν να κοπανάνε το αμάξι και κάτι να λένε. Δεν καταλάβαινα καν γιατί ήμουν φρικαρισμένη τελείως. Είχα κλειδωθεί και απλά κοιτούσα αλλού και ήλπιζα να φύγουν. Ακόμη το θυμάμαι και ανατριχιάζω. Πραγματικά δεν ξέρεις σε τι τρελούς μπορείς να πέσεις”
“Να έχουμε κανά μπαζούκα στο αμάξι καλού κακού… για αυτοάμυνα? ξέρω εγώ με τους ανώμαλους; ιδέες ρίχνω…
“Πάντως η dashcam μέρα παρά μέρα φαίνεται περισσότερο για αληθινή ανάγκη παρά για να τραβάμε μαλακίες για το youtube…”
Εσάς σας έχει συμβεί κάτι αντίστοιχο και αν ναι ποια ήταν η αντίδραση σας;