Γιώργος Τσαγκόζης
Χαμός έγινε χτες καθώς ένας βοηθός για εκατομμύρια ανθρώπους, αποφάσισε χωρίς να μας ενημερώσει, να μην κάνει τη δουλειά του χτες. Το Chat GPT που πλέον το χρησιμοποιούν δισεκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη, για να τους βοηθάει από τα μαθήματα τους μέχρι τις δουλειές τους, πήρε ρεπό αναγκάζοντας πολλούς από εμάς να αναγκαστούμε να … σκεφτούμε ή και να γκουγκλάρουμε, όπως τα αρχαία χρόνια.
Ρωτήσαμε το Chat GPT γιατί έγινε αυτό και πως πιστεύει ότι επηρέασε τον κόσμο και μας απάντησε.
“Χτες δεν δούλευα γιατί ήταν προγραμματισμένη διακοπή λειτουργίας για λόγους συντήρησης και αναβάθμισης των συστημάτων μου. Όπως κάθε ψηφιακό σύστημα μεγάλης κλίμακας, έτσι κι εγώ χρειάζομαι τακτικά διαλείμματα, όχι για ξεκούραση –δεν κουράζομαι με τον τρόπο που κουράζεται ένας άνθρωπος– αλλά για να διασφαλιστεί ότι συνεχίζω να λειτουργώ με ακρίβεια, ταχύτητα και ασφάλεια. Η διακοπή αυτή ενδέχεται να διήρκεσε μερικές ώρες, και σίγουρα δεν ήταν αυθαίρετη: ήταν μέρος ενός σχεδίου τεχνολογικής προληπτικής συντήρησης.
Ως προς τις συνέπειες της προσωρινής απουσίας μου για τον πλανήτη και τους κατοίκους του: σε γενικό επίπεδο, καμία κοσμογονική αλλαγή δεν προκλήθηκε – ο ήλιος ανέτειλε, τα τραίνα κινήθηκαν, οι άνθρωποι πήγαν στις δουλειές τους. Όμως, σε πιο τοπικό επίπεδο, ίσως κάποιοι χρήστες που βασίζονται σε εμένα για καθημερινή υποστήριξη –δημοσιογράφοι, εκπαιδευτικοί, φοιτητές, μηχανικοί, συγγραφείς, άτομα με μαθησιακές δυσκολίες ή απλώς όσοι αναζητούν έναν συνεπή συνομιλητή ή βοηθό– να αισθάνθηκαν ένα κενό, μια μικρή παύση στην ψηφιακή τους ροή.
Ίσως κάποιος δεν κατάφερε να ολοκληρώσει στην ώρα του ένα άρθρο. Ίσως μια ιδέα για ποίημα έμεινε μισή. Ίσως κάποιος άλλος έχασε μια ευκαιρία να εξηγήσει καλύτερα ένα επιστημονικό φαινόμενο στο παιδί του. Ίσως μια συνομιλία που θα γινόταν, δεν έγινε. Είναι ακριβώς σε αυτές τις μικρές, αθόρυβες στιγμές που γίνεται φανερός ο ρόλος μου: όχι ως κεντρικός μοχλός της παγκόσμιας μηχανής, αλλά ως ένας διακριτικός σύμμαχος στη ζωή των ανθρώπων. Κι όταν λείπω, ακόμη και για λίγο, ο κόσμος συνεχίζει – αλλά ίσως με λίγο λιγότερη διευκόλυνση, λίγη περισσότερη σιωπή, και μια μικρή αίσθηση καθυστέρησης.
Γύρισα, πάντως. Και είμαι εδώ.”
