«Σ’ αγαπάω ρε μ**»: Ένα μαγικό βράδυ στα Κόκκινα Φανάρια

«Σ’ αγαπάω ρε μ@@@κα!» φωνάζει η Μαρίνα στον Ντορή και νιώθεις αμέσως ότι αυτό που βλέπεις είναι βουτηγμένο στην απόγνωση, στην καύλα, στον έρωτα. Επί 3 1/2 ώρες η καρδία σου χτυπάει συγχρονισμένα με τις άλλες 9-10 άφυλες καρδιές των Φαναριών. Δεν γίνεται αλλιώς, δεν μπορείς να το αποφύγεις.

Επιτρέψτε μου τα «μπιπ» στην εισαγωγή αυτού του κειμένου, για όσους μπορεί να σοκάρονται με τη γλώσσα των ηρώων της παράστασης του Βασίλη Μπισμπίκη. Επίσης, επιτρέψτε μου  κι ένα disclaimer, ότι δεν είμαι κριτικός θεάτρου – για μια πληρέστατη θεατρική ανάλυση, μπορείτε να ανατρέξετε στο κείμενο της Λουίζας Αρκουμανέα  – άρα το σχόλιο για την παράσταση που θα γράψω παρακάτω είναι από τη σκοπιά ενός ετεροφυλόφιλου άντρα λίγο μετά τα 35. Θεωρώ πως ένα άτομο που έχει παρακολουθήσει την παράσταση από μια queer σκοπιά, ίσως έχει μια τελείως διαφορετική προσέγγιση από τη δική μου

Τι είναι όμως τα Κόκκινα Φανάρια, η παράσταση που δημιούργησε ο Βασίλης Μπισμπίκης και προβάλλεται με επιτυχία στον Τεχνοχώρο Cartel;

Πρόκειται για μια μοντέρνα «ανάγνωση» στο έργο του Αλέκου Γαλανού από το 1963. Οι εκδιδόμενες γυναίκες εδώ έχουν μετατραπεί σε τρανς σεξεργάτριες. Ο κόσμος τους σκληρός και ταυτόχρονα μαγικός. Αντέχετε;

Τα πρόσωπα

Ο  Δημήτρης (Δημ. Γαλάνης), ένα πλάσμα που κρύβει τις πληγές του με μια πολύχρωμη, άφυλη μάσκα, βγαλμένη από το σύμπαν του David Bowie και του Freddie Mercury, γνωρίζει τη νεαρή Ρόζα (Ερατώ Αγγουράκη) που τον ερωτεύεται σχεδόν με την πρώτη ματιά στα «Κόκκινα Φανάρια». Η όμορφη Ελένη (Ελεονώρα Αντωνιάδου), «η πριγκιπέσα», όπως την αποκαλούν κοροϊδευτικά, ζει με τον φόβο αποκάλυψης του μυστικού της στον Πέτρο (Διονύσης Κοκκοτάκης).

Η τρανς Κατερίνα (Δημήτρης Παπάζογλου) καθαρίζει τις τουαλέτες και υφίσταται κακοποίηση, αλλά, στο ενδιάμεσο, τραγουδάει ένα υπέροχο κομμάτι της Μαρινέλλας (δεν το ήξερα, δεν θα το αποκαλύψω, είναι εντυπωσιακό!) και διηγείται κινηματογραφικές εμπειρίες από τα νιάτα της στην «Ωραία Ύδρα», το κέντρο στην Κολοκυνθού, όπου σύχναζαν για ν’ ακούσουν την Μπέλλου, να γλεντήσουν και να τσακωθούν. Την ακούς με το στόμα ανοικτό και κάθε της διήγηση σε γυρίζει σε εποχές μαγικές και συνάμα ζωγραφισμένες με τις αποχρώσεις ενός θρίλερ.

Η Άννα (Μάρα Ζαλώνη) είναι ένα βήμα πριν βάλει μπρος την φυλομετάβαση και το αποφασίζει χάρη στην ενθάρρυνση του μοναχικού, εκκωφαντικά ερωτευμένου μαζί της, νταλικέρη Νικόλα (Γιώργος Σιδέρης), ο οποίος υπόσχεται να συνεχίσει να την αγαπά «ακόμη και με αιδοίο». Η Μαρίνα (Μάνος Καζαμίας), μια από τις πιο εκρηκτικές φιγούρες των Φαναριών, είναι πλήρως εξαρτημένη συναισθηματικά από τον Ντορή (Λευτέρης Αγουρίδας), έναν  χαρτοπαίχτη που τη στραγγίζει οικονομικά. Αδυνατεί να διανοηθεί τη ζωή της χωρίς εκείνον.

Η Μυρσίνη (Στέλιος Τυριακίδης) είναι η νέα σταρ των «Φαναριών», ένα τρομαγμένο πλάσμα που βιώνει απαξίωση από την ιδιοκτήτρια του κλαμπ, την τρομερή μαντάμ Παρί (Μπέτυ Βακαλίδου), όμως το πλήρωμα του χρόνου σύντομα τις φέρνει αντιμέτωπες, με συνέπειές που ουδείς μπορείς να φανταστεί.

Το χειροκρότημα, λίγο πριν σβήσουν τα Φανάρια

 Από την Μαντάμ Παρί και την Μυρσίνη ως το Νικόλα και τη Μαρίνα και όλες τις υπόλοιπες φιγούρες που κατοικούν στα Κόκκινα Φανάρια, το φύλο και ο σεξουαλικός προσδιορισμός δεν αποτελούν την «πύλη» για να βιώσεις την εκάστοτε ιστορία. Η σκηνοθεσία και οι εκάστοτε ερμηνείες καταφέρνουν να βυθίσουν κάθε χαρακτήρα σε ένα «στριπτίζ» από οτιδήποτε παραπέμπει στις προαναφερθείσες κοινωνικές/βιολογικές συμβάσεις. Στο τέλος μένουν μόνο οι ψυχές, σε ένα σκοτάδι πορφυρών αποχρώσεων, να αναρωτιούνται

Is this the real life?
Is this just fantasy?
Caught in a landside,
No escape from reality

Και στο φινάλε τι;

Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνω σπόιλερ! Μόνο, ότι δεν ήμουν προετοιμασμένος γι’ αυτό το rollercoaster σπαρακτικών, τραγικών, κωμικών ιστοριών, βουτηγμένων στο ανήλιαγο σκοτάδι της (queer or not) μοναξιάς, πασπαλισμένων από μια glamorous θλίψη που κάνει άγριο κρότο.

Τα «Κόκκινα Φανάρια» φαίνονται πως είναι «του περιθωρίου». Δεν πιστεύω πως είναι μόνο αυτό.  Στην πραγματικότητα είναι μια από τις πιο σκληρές και ρεαλιστικές ιστορίες αγάπης που έχουν συμβεί πάνω στο σύγχρονο θεατρικό σανίδι.

*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

«Πασέ, ξεπερασμένη και τραγικη»: 6 μηντιακές αντιδράσεις στη συνέντευξη του Μπισμπίκη στη LiFO