Βάνα Κράβαρη
Ένα βράδυ μάθαμε πως «ΠΑΜ! Scorpios είναι για σένα», συστηθήκαμε στην Κλεοπάτρα που «έχει ωραίο χαμόγελο», στην Αντωνία που «είναι Ρωσίδα», ενημερωθήκαμε πως ένα μπαρ στην Καλλιθέα «έχει κι άλλα πολλά» κορίτσια και μάς προτάθηκε χωρίς δισταγμό, αλλά με μια TikTo-kική, παλαιακά εμπορική και κιτς αθωότητα, να στείλουμε στον (άνδρα) φίλο μας το βίντεο, ώστε να ξέρει πού θα βρει το μπαρ. Πιο σωστά: το μπαρ με τα κορίτσια. Τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο, εκεινο το πρώτο viral βίντεο του Scorpios Music Bar μετρά 3,4 εκατομμύρια likes. Λίγες μέρες μετά, με τον λογαριασμό να προωθείται από τον αλγόριθμο του TikTok χωρίς φρένο, η «γλώσσα» του χρησιμοποιήθηκε από θεσμικά accounts, όπως αυτό της Αστυνομίας που τα τελευταία χρόνια προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει το προφίλ της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και βρέθηκε σε τίτλους μέσων μαζικής επικοινωνίας. Όχι σε κείμενα που γράφτηκαν για να τονίσουν το αυταπόδεικτο, πως ουσιαστικά πρόκειται για ένα μπαρ κονσομασιόν, στην αυγή μιας εποχής που πιστεύαμε ότι υφίστανται μόνο στο Οικονομιδικό σύμπαν, αλλά για να κερδίσουν clicks. Πριν μερικές μέρες, «ένα βράδυ στο πιο viral bar της Αθήνας», δημοσιεύθηκε στο ΒΗΜΑ. Το gonzo κείμενο της νεαρής δημοσιογράφου, Σίντυς Χατζή, εμφανίζεται πρώτο στην αναζήτηση του bar -όχι και τόσο- ενοχικού talk-of-the-town, προκαλώντας και αντιδράσεις μεταξύ άλλων.
@scorpiosmusicbarathens Αν θέλεις κάπου να πας να διασκεδάσεις και να πιείς ποτό τότε το μαγαζί μας είναι για σένα! #μπεςφοργιου #bar #scorpiosmusicbarathens #girls ♬ original sound – ScorpiosMusicbarAthens
Πώς ένα «κωλόμπαρο» έγινε viral στο TikTok χωρίς να μιλάει κανείς για τον ελέφαντα στο δωμάτιο;
Πώς γίνεται στην εποχή της πολιτικής ορθότητας και του woke culture μια τέτοια επιχείρηση να αντιμετωπίζεται σαν ελαφριά διασκέδαση με shares και likes; Μετατράπηκε το Scorpios σε κάτι σαν αναπολογητική γωνιά «απελευθέρωσης» από το πολιτικά ορθό καλούπι στο οποίο παλεύουμε να χωρέσουμε, σαν ένα ντιτζιταλικό scream room; Σε ένα ασφαλές μέρος στο οποίο πατάμε τέλος πάντων mute στην όλη woke λογοδιάρροια; Ή μήπως δεν βγάλαμε ποτέ από μέσα μας το «λουμπεναριό» της ελληνικής επαρχίας που μας έθρεψε και κατέληξε να μάς διώχνει, δημιουργώντας μας ένα σύνδρομο Στοκχόλμης απέναντι στο «μικρό βρώμικο μυστικό»;
Δεν υπάρχει συνταγή virality
Συνταγή virality δεν υπήρχε ποτέ. Αν μπορεί κανείς να βρει ένα κοινό στοιχείο ανάμεσα σε όλα εκείνα τα βίντεο, από τα πρώτα χρόνια του ίντερνετ, που μετατράπηκαν σε ντιτζιταλικούς θρύλους, είναι η αθωότητα. Ένας αγνός ερασιτεχνισμός και μια παντελής έλλειψη drive για virality. Ό,τι έχει γίνει viral ποτέ, από τις εμβληματικές φάρσες του Φουσέκη ως τον Βαλιμήτη με τα κοντοσούβλια, δεν είχε ποτέ αυτοσκοπό να μείνουν στην ιντερνετική ιστορία. «Τα ιντερνετικά viral, από την απαρχή του γρήγορου ίντερνετ, γίνονται ή τυχαία, όπως το βίντεο του Βαλιμήτη, που απλώς αναφέρει τα άπειρα φαγητά σε ένα πανηγύρι με τον ιδιαίτερό του τρόπο ή σατιρίζουν κάποιο σημαντικό πολιτικό ή τηλεοπτικό γεγονός. Το βασικό τους χαρακτηριστικό είναι ότι είναι αυθόρμητα και δεν έχουν σκοπό την κονόμα, αλλά τον χαβαλέ. Λόγω της αυθεντικότητάς τους και του μη κερδοσκοπικού τους χαρακτήρα οι άνθρωποι τα μοιράζονται», λέει ο Γιώργος Τσαγκόζης, ένας από τους πρώτους δημιουργούς viral περιεχομένου στην Ελλάδα. Για εκείνον, όταν αυτό το στοιχείο αυθορμητισμού απουσιάζει, το virality είναι αδύνατον. Με λίγα λόγια, viral γίνεται ό,τι δημιουργείται και ποστάρεται χωρίς καμία πρεμούρα να γίνει viral.
No Title
No Description
Σε εκείνο το πρώτο βίντεο του Scorpios γίνεται σαφές πως η ομάδα της επιχείρησης είχε απλώς μια «τρελή ιδέα». Κάποιος να σηκώσει το κινητό και να βιντεογραφήσει μια εργαζόμενη να συστήνει τα κορίτσια του μπαρ, τονίζοντας τα «δυνατά» τους στοιχεία και να πατήσει το publish. Έπειτα, ένας νέος άνθρωπος, που αντιλαμβάνεται τη νεανική κουλτούρα, ανέλαβε τα social media της επιχείρησης. Θα στοιχηματίζαμε πως κανείς δεν περίμενε πως αυτό το βίντεο θα προκαλούσε παροξυσμό και θα έκανε το «ΠΑΜ» κάτι σαν κοινό ντιτζιταλικό τόπο. «Το Scorpios ήταν κάτι σαν το σόκιν αστείο που λέει στα πιτσιρίκια ο μεθυσμένος θείος στο τραπέζι. Ξεκίνησε με ένα βιντεάκι-παρουσίαση του μαγαζιού στο TikTok, ενός μαγαζιού με αλλοδαπές κοπέλες και σαφέστατο προσανατολισμό, στο οποίο όλοι είχαμε την ευκαιρία να ρίξουμε μια κλεφτή ματιά και να μας επιβεβαιώσει όλα, ένα προς ένα τα κλισέ που πιστεύαμε για αυτά τα νυχτερινά μπαρ που συνήθως είναι πολύ προσεκτικά ως προς το τι γίνεται μέσα. Το πρώτο βίντεο ο αλγόριθμος το προώθησε, πήγε καλά και χρειαζόταν το δεύτερο βίντεο, που πιθανότατα έγινε από επαγγελματίες των social media», εξηγεί ο Γιώργος.
«Κάπου διάβασα ότι παίζουν ρόλο οι απροσδιόριστα σλαβικές προφορές των κυριών στα TikTok βίντεο του μαγαζιού. Σίγουρα και αυτό “πουλάει”, καθώς οι ξενικές προφορές μένουν στο μυαλό και ο κόσμος διασκεδάζει με αυτές», αναφέρει η Σίντυ Χατζή, δημοσιογράφος και συντάκτρια του κειμένου για το Scorpios στο ΒΗΜΑ, τονίζοντας πως ως παιδί μεταναστών νιώθει αρκετά αμήχανα με αυτό το χιούμορ. Ή πιο σωστά το πώς κάποιοι βρίσκουν αστεία τα «σπαστά ελληνικά».
«Κατά τη γνώμη μου, αυτό που το έκανε να ξεχωρίσει είναι πρώτα από όλα το γεγονός ότι είναι ένα μπαρ γνωριμιών, ένα κωλόμπαρο αν θες, που έχει Tiktok και μας καλεί ανοιχτά να το επισκεφτούμε και να διασκεδάσουμε εκεί. Αυτό μου το επιβεβαίωσε η Μαρία και η Κλεοπάτρα “με το ωραίο χαμόγελο” όταν μιλήσαμε στο Scorpios. Μου είπαν ότι τέτοιου τύπου μαγαζιά έχουν συνοικιακό χαρακτήρα και είναι συνήθως “ανοιχτό μυστικό” σε κάθε γειτονιά. Τέτοια μπαρ δεν ακολουθούν στρατηγικές μάρκετινγκ και σίγουρα δεν διαφημίζονται στο Tiktok. Αρκούνται στην πελατεία που έχουν χτίσει εδώ και χρόνια. Αντιθέτως, το Scorpios Music Bar δεν είχε θέμα να ανοίξει τα χαρτιά του, να παρουσιαστεί στο κοινό, να δείξει το χιούμορ και την προσωπικότητα των εργαζομένων χωρίς σοβαροφάνειες και στρουθοκαμηλισμούς. Τα social media του μαγαζιού τα διαχειρίζεται ένα νέο παιδί, το οποίο καταλαβαίνει το Gen Z χιούμορ αλλά και τις αρετές του branding. Έτσι, καθόλου τυχαία το Scorpios έχει σήμερα δικό του τραγούδι-ρεμίξ και δικό του cocktail (νομίζω λέγεται ΠΑΜ!). Επιπλέον, μετά το επίσης επιτυχημένο βίντεο, όπου η Μαρία μάς λέει πώς να αναγνωρίσουμε αν το ποτό μας είναι μπόμπα, έχουν ετοιμάσει άλλη μια σειρά με ημί-Infotainment βίντεο, όπου μαθαίνουν στο κοινό διάφορα πράγματα για τη νύχτα, τα μπαρ, το αλκοόλ. Τα λέω όλα αυτά για να τονίσω ότι ο καθένας μπορεί να γίνει viral στο Tiktok για 24 ώρες. Ίσως αυτό είναι τα 15 λεπτά δημοσιότητας που έλεγε ο Warhol. Το θέμα είναι να ξέρεις πώς θα διατηρήσεις το hype και τι θα κάνεις με την πλατφόρμα που σου δίνεται», αναφέρει η Σίντυ.
Το Scorpios από viral σε catch line σε τίτλους και θέματα των ελληνικών media
Όποιος έχει μεγαλώσει στην επαρχία, πιθανότατα μπορεί να αναφέρει με το όνομά τους και με ένα πονηρό, μα νοσταλγικό χαμόγελο το όνομα του «κωλόμπαρου» για το οποίο με ένα αμήχανο, ρευστό πασάλημα του είχαν μιλήσει οι γονείς του. Τα κωλόμπαρα, η κονσομασιόν, ήταν το μικρό βρώμικο μυστικό. Όσοι μεγαλώσαμε σε επαρχία, θυμόμαστε τις κλεφτές, κουτσομπόλικες ματιές στα αυτοκίνητα που ήταν παρκαρισμένα απ’έξω. Ματιές στις πινακίδες και συμπεράσματα, μια επίφαση σοκ και η βαθιά ανάσα άλλης μιας μέρας που δεν ήταν η μαμά και ο μπαμπάς οι χειρότεροι άνθρωποι στον μικροαστικό κόσμο. Αν κάποιος τότε, μέσα στην υπερβολή των όσων πιστεύαμε, κάπως παιδικά, πως συνέβαιναν πίσω από τη τζαμαρία, μάς έλεγε ότι το 2024, που άνθρωποι κινδυνεύουν με cancel για μια λέξη ή έναν λάθος όρο, ανεξαρτήτως προθέσεων, θα βλέπαμε Instagram stories που νιώθουν cool και meta στην τοποθεσία Scorpios Bar, θα τον ρωτούσαμε πού τα βρίσκει τα ψυχοτρόπα. Κι όμως άνθρωποι δίνουν αναπολογητικά και με όρους flex το παρών στο Scorpios, δημοσιογράφοι υιοθετούν τη γλώσσα του για πιο clickable τίτλους, ενώ άλλοι, τρέχουν εκεί για ρεπορτάζ.
«Ο κόσμος καταλαβαίνει πότε κάτι είναι αληθινό και εμείς δεν έχουμε τίποτα να κρύψουμε», είπε η Μαρία (συνιδιοκτήτρια του μπαρ) στη Σίντυ, όταν η δημοσιογράφος επισκέφτηκε το Scorpios για τις ανάγκες ενός βιωματικού κειμένου που θα παρέδιδε στο ΒΗΜΑ. «Δεν σου κρύβω ότι η πρώτη μου σκέψη ήταν να το αποφύγω. Δεν ήθελα να γράψω ούτε ένα κείμενο που θα κάνει glamorize τον κόσμο της νύχτας και την κονσομασιόν, αλλά ούτε και κάτι που θα κατακρίνει τις εργαζόμενες για τις επιλογές τους», μου εξηγεί η Σίντυ και είναι πράγματι ένα ζήτημα αυτό. Η εργασία είναι εργασία και η κονσομασιόν είναι εργασία, μόνο που δεν είναι αυτός ο ελέφαντας στο δωμάτιο, στην περίπτωση του Scorpios. Άλλωστε, μιλάμε για έναν ακόμα λογαριασμό σε μια πλατφόρμα με «ισοπεδωτικό αλγόριθμο», γεμάτο με «τσιγγάνικα γλέντια και κηδείες, ρουτίνες ομορφιάς 10χρονων, κομμώτριες από την Ήπειρο που χορεύουν παραδοσιακά, αχρείαστα story times ανθρώπων με main character syndrome», όπως αναφέρει η Ζωή Δημητρίου, δημοσιογράφος, που χρησιμοποίησε το Scorpios Bar σε θέμα της, για να συστήσει στο κοινό τον όρο chronically online.
Στον δρόμο προς το Scorpios, η Σίντυ είχε ζητήσει από τον φωτογράφο Νίκο Κόκκα να την περιμένει ακριβώς στην είσοδο. Δεν ήθελε να μπει μόνο της στο Scorpios. «Δεν ήξερα τι θα συναντήσω στο μαγαζί. Είχα κάνει πολλά σενάρια για το πώς θα πήγαιναν τα πράγματα αν έμπαινα μόνη μου. Σε ένα από αυτά τα σενάρια, οι θαμώνες με περνούν για εργαζόμενη. Σε ένα άλλο με περνούν γα ανώμαλη που ήρθε να κόψει κίνηση. Όταν μπήκαμε στον χώρο, συνειδητοποίησα πόσο εκτός πραγματικότητας είναι τα σενάρια αυτά, αφού κανένας θαμώνας δεν γύρισε να μάς κοιτάξει και ο πορτιέρης μάς καλωσόρισε με χαμόγελο», μου περιγράφει. Μέσα στο μπαρ η Σίντυ συνάντησε άτομα όλων των ηλικιών, μεταξύ των οποίων και πολλές γυναικοπαρέες και ζευγάρια. Gay και straight. «Άλλοι χόρευαν, άλλοι γιόρταζαν γενέθλια, άλλοι είχαν έρθει για ποτό μετά τη δουλειά», περιγράφει.
Με λίγα λόγια, το virality εξαργυρώθηκε σε πελατεία. Σε μια diverse πελατεία γεμάτη περιέργεια για τη «φάση Scorpios». Μπορώ σχεδόν να φανταστώ τις παρέες να ζητούν ο ένας από τον άλλο να περιμένουν ώστε να μπουν μαζί στο μπαρ, με τον φόβο και την αμηχανία που είχε η Σίντυ φτάνοντας σε κάτι που εντελώς βολικά αγνοούμε ότι στην ουσία είναι κωλόμπαρο.
Το γεγονός ότι οι θαμώνες του Scorpios ανήκουν σε κοινωνικές ομάδες που δεν θα περίμενε κανείς να δει σε ένα τέτοιο μπαρ, δεν σοκάρει ιδιαίτερα τον δημοσιογράφο και podcaster Άρη Δημοκίδη. «Δεν είναι ρατσιστικό ή ομοφοβικό το περιεχόμενό τους», τονίζει. «Θα μπορούσαμε να το πούμε σεξιστικό, όμως από την άλλη, μπορεί να είναι και ενδυναμωτικό: Βλέπουμε γυναίκες-αφεντικά, δυνατές και δυναμικές γυναίκες που -χωρίς κανέναν άντρα να τις κατευθύνει- ασχολούνται με την επιχειρηματικότητα και κάνουν ό,τι θέλουν».
Αναπολογητική γωνιά αντίδρασης στην πολιτική ορθότητα και τη woke ατζέντα;
Μέσα σε όλη την παραδοξότητα του φαινομένου “Scorpios”, αυτό που μετατρέπει το virality του και τον τρόπο που βρήκε τη θέση του ακόμα και στον παραδοσιακό Τύπο, είναι η εποχή στην οποία το «ΠΑΜ!» ήρθε σαν την πιο ανεξήγητα λυτρωτική -από ό,τι φαίνεται- παραφωνία. Η τάση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα τελευταία χρόνια, από την πανδημία, ειδικά μετά το τσουνάμι του ελληνικού MeToo, είναι “you go woke or you go home”. Και home είναι η μαύρη τρύπα του cancel, των μαζικών unfollow και πιθανότατα το στερητικό ντοπαμίνης που νιώθει να βιώνει ένας άνθρωπος του 2024, όταν δεν παίρνει τα απαραίτητα likes για να βγει η μέρα. Τα μέσα ενημέρωσης τα τελευταία χρόνια κονταροχτυπιούνται για το ποιος τίτλος, ποιο εικαστικό στέκεται πιο σωστά και ευθυτενώς σε αυτή την περιβόητη «σωστή πλευρά της ιστορίας», που θα εξαργυρωθεί σε likes και shares, ειδικά τη στιγμή που η Meta έχει σταματήσει να προωθεί τα πατροπαράδοτα links και στρέφεται στα πολυμέσα. Μέσα στο κυνηγητό της πολιτικής ορθότητας, το άγχος μην πούμε ή μη γράψουμε κάτι λάθος, μη «φάμε κανένα cancel Παναγία μου» και τη συχνά ανυπόφορη woke λογοδιάρροια όσων νιώθουν σχεδόν υποχρεωμένοι να γράψουν κάτι απαραιτήτως για το θέμα της εκάστοτε μέρας, χωρίς ίχνος αυθεντικότητας, ένα κωλόμπαρο περνάει από story σε story, γεμίζει με σχόλια, μετατρέπεται σε inside joke και τόπος συνάντησης εκείνων των ποτών της Παρασκευής μετά το γραφείο.
Πώς μετατράπηκε το Scorpios σε κάτι σαν αναπολογητική γωνιά άρνησης πολιτικής ορθότητας και woke δηθενισμού;
Για τη Σίντυ, το Scorpios Music Bar δεν είναι δα και ο θάνατος της woke κουλτούρας. Όπως δεν ήταν και το στήθος της Syndey Sweeney, στο τέλος της μέρας. «Δε βρίσκω την ξαφνική επιτυχία του ούτε νίκη του φεμινισμού ούτε κυριαρχία του συντηρητισμού. Καταλαβαίνω ότι μπορούν να διαβαστούν και τα δύο με αντίστοιχο τρόπο. Από τη μία, κάθε γυναίκα μπορεί να ασκεί την αυτοδιάθεσή της όπως επιθυμεί. Μπορεί αυτή η δουλειά να της αρέσει αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο (όπως δεν είναι απαραίτητο κανένας μας να αγαπάει τη δουλειά που μας ταΐζει). Από την άλλη, κάποιος μπορεί να πει ότι αυτή η ανδροκεντρικού τύπου διασκέδαση ουδεμία σχέση έχει με φεμινισμούς και γυναικείες ελευθερίες. Όλο το κλου είναι να ικανοποιήσουν το male gaze, παίζοντας με την αντρική φαντασίωση. Δε χρειάζεται να εναποθέσουμε την επίλυση του έμφυλου στις πλάτες των κοριτσιών αυτών που βγάζουν ένα νυχτοκάματο. Προσωπικά θεωρώ ότι κάποια πράγματα έχουν απλώς πλάκα. Έχει πλάκα να βλέπεις ότι ένα τέτοιο μαγαζί άνοιξε Tiktok. Έχει πλάκα να ακούς memeable ατάκες που σου μένουν στο μυαλό: “παμ!”, “μπαμ”, “είναι Ρωσίδα….Δύναμη!”. Αυτό μου αρέσει στον παραλογισμό του Tiktok. Ότι κάποια πράγματα γίνονται επιτυχία ακριβώς γιατί έχουν πλάκα, ακριβώς επειδή δεν παίρνουν πολύ σοβαρά τον εαυτό τους», αναφέρει.
@scorpiosmusicbarathens Πως να καταλάβεις το ποτό σου είναι μπόμπα💣! #scorpiosmusicbar #παμ #μπεσφοργιου #μπομπα ♬ πρωτότυπος ήχος – ScorpiosMusicbarAthens
Αντιθέτως, η Ζωή Δημητρίου, εντοπίζει κινδύνους σε αυτή την πλάκα. «Φυσικά και η πρώτη μου σκέψη ήταν καταναλωτική. Να πάμε για πλάκα, δηλαδή. Για τη φάση. Ωστόσο, πλέον, επειδή φιλτράρω τα πάντα ψυχαναγκαστικά, αναθεώρησα. Δεν ξέρω πόσο ενδυναμωτικό είναι να αποδεχόμαστε άκριτα έναν χώρο που βρίσκουν πάντα οι άντρες μια πρόθμη γυναίκα για παρέα, κερνώντας ένα ποτό. Δεν είναι κάτι καινούργιο η κουλτούρα της κονσομασιόν. Τουναντίον, αναμάσημα παλιών στερεοτύπων είναι. Και είμαι σε ηλικία που τα στερεότυπα που εγκαθίδρυσε η πατριαρχία με ενοχλούν λες και είναι αφρικανική σκόνη», τονίζει.
«Νομίζω πως σε τεράστιο βαθμό, άλλοι είναι οι woke που θα σε ακυρώσουν για μια λάθος λέξη και άλλοι αυτοί που αγκάλιασαν το Scorpios», μού λέει ο Άρης Δημοκίδης. «Το Scrorpios έγινε viral σε πιο ανάλαφρα, λαϊκά στρώματα και σίγουρα όχι στους ακτιβιστές. Μπορεί όμως όντως, αυτοί που είχαν κουραστεί από τους woke ακτιβιστές να το αγκάλιασαν υποσυνείδητα». Για τον Γιώργο Τσαγκόζη, το Scorpios μετατράπηκε περισσότερο σε «αντιχιούμορ» για όσους έχουν κουραστεί από το woke αφήγημα. «Λες και το χιούμορ δεν είναι πρώτον υποκειμενικό και δεύτερον λες και αυτονομείται από την ηθική και την κοινωνικοπολιτική θεώρηση του υποκειμένου και δεν πρέπει να έχει φραγμούς».
Ο Αλέξανδρος Διακοσάββας, Διευθυντής Σύνταξης της LiFO και curator του Upfront Initiative για τη συμπερίληψη, την ισότητα, την ορατότητα και την ποικιλομορφία στον χώρο εργασίας, η πολιτική ορθότητα και η woke ατζέντα είναι ακόμα ένα συλλογικό work in progress. Το “Scorpios” φαίνεται να έχει λειτουργήσει σαν αλγοριθμικό safe space για εκείνο το λάθος πράγμα που όλο είναι στην άκρη της γλώσσας μας.
«Άλλαξε η πολιτική ορθότητα και η woke ατζέντα τον τρόπο που μιλάμε, αλληλεπιδρούμε, ίσως ακόμα και τον τρόπο που σκεφτόμαστε; Ναι, σαφώς. Είναι για καλό αυτή η αλλαγή; Αν ρωτάς εμένα, η απάντηση είναι μόνο θετική, χωρίς κανέναν απολύτως αστερίσκο», τονίζει. «Τι είναι αυτό που δεν έχει αλλάξει; Η διάθεση για καφρίλα. Η στιγμή που “θα σου ξεφύγει η μαλακία”, συνήθως μέσα σε ένα πλαίσιο που εσύ έχεις ορίσει ως safe space, γιατί έτσι έχεις μάθει για πολλά χρόνια και γιατί η συνειδητή εκρίζωση μιας συνήθειας αφήνει πάντα υποσυνείδητα κατάλοιπα. Μερικές φορές ίσως και να θες –ή να νιώθεις ότι το χρειάζεσαι– “να σου ξεφύγει η μαλακία”, και τότε ο χαοτικός χάρτης των σόσιαλ δείχνει πάντα τον δρόμο – πέντε λεπτά έκθεσης στο TikTok νομίζω πως αρκούν για να επαναφέρουν κάποιον στην εποχή των δεινοσαύρων, σε σχέση με την πολιτική ορθότητα. Σε κάτι τέτοιες στιγμές σκάει το virality μιας καλοστημένης και καλοσκριπταρισμένης μπίζνας όπως το Scorpios Music Bar και πλημμυρίζει, συγκαλυμμένα μεν, σαρωτικά δε, όλο το politically correct ανάχωμα. Θα περάσει καιρός –βασικά, χρειάζεται να περάσουν γενιές– για να μη γελάμε πια με ηλίθια αστεία, που έλεγαν και οι Στέρεο Νόβα στα ‘90s. Και αυτό (από μόνο του) δεν μας τοποθετεί απαραίτητα στη λάθος πλευρά της ιστορίας».
Σκέφτηκα αρκετά για το σχόλιο που πρόκειται να κάνω καθώς με προβλημάτιζε το αν θα μπορούσα να πέσω στην παγίδα του ”ηλικιωμένοι άνθρωποι, αλλιώς μεγαλωμένοι σε άλλες εποχές” σχετικά με το παράδειγμα που θα αναφέρω αλλά μετά μού ήρθαν στο μυαλό και άλλες περιπτώσεις με νεότερους ανθρώπους. Αρχικά να πω ότι δεν είναι το μοναδικό μαγαζί τέτοιου είδους, υπάρχουν άλλα δύο και μάλιστα σε πολύ κεντρικά σημεία. Αυτό που βρίσκεται λίγα μέτρα μακριά από τον αγαπημένο κινηματογράφο ”Μικρόκοσμο” επί της Συγγρού δίπλα από το sex shop κατευθείαν βγαλμένο από την εποχή των δραχμών. Κι ένα απέναντι από τη στάση Μακρυγιάννη… Διαβάστε περισσότερα »