Μικροπράγματα
Σε απόσταση περίπου μισής ώρας από την πόλη των Γρεβενών, το Κυπαρίσσι — γνωστό και ως Μπίσοβο στο παρελθόν — ξεπροβάλλει στους πρόποδες της Πίνδου, σε υψόμετρο 940 μέτρων, κρατώντας πεισματικά ζωντανή την τοπική παράδοση. Παρότι ο πληθυσμός του σήμερα δεν ξεπερνά τους 11 μόνιμους κατοίκους, κυρίως ηλικιωμένους και κτηνοτρόφους, τους θερινούς μήνες το χωριό ξαναζωντανεύει, φιλοξενώντας έως και 250 άτομα, κυρίως απογόνους των ντόπιων που επιστρέφουν στις ρίζες τους.
Οι λιγοστοί κάτοικοι του χωριού, ζητούσαν εδώ και ένα χρόνο, κάτι που για εμάς που ζούμε στις πόλεις δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τη σημασία του, αλλά για τους ανθρώπους που ζούνε σε απομονωμένα, μικρά χωριά, είναι σωτήριο. Ένα καφενείο!
Σε ένα μικρό χωριό, όπως το Κυπαρίσσι Γρεβενών, το καφενείο δεν είναι απλώς ένα μαγαζί. Είναι το μέρος όπου χτυπάει ακόμα η καρδιά του χωριού. Μετράει όσο μια εκκλησία, όσο η πλατεία, ίσως και παραπάνω. Γιατί εκεί μαζεύονται οι λίγοι που έχουν απομείνει, πίνουν τον καφέ τους, παίζουν το ταβλάκι τους, και να επικοινωνούν.
Για τους ηλικιωμένους, που περνούν τον χειμώνα σχεδόν μόνοι, το καφενείο είναι ένα μέρος για να κοινωνικοποιηθούν.
Κι όταν έρθει το καλοκαίρι, εκεί θα καθίσουν τα εγγόνια που ανεβαίνουν από την πόλη. Θα μάθουν να παίζουν τάβλι, θα δοκιμάσουν λεμονάδα σε ποτήρι παλιό, θα ακούσουν ιστορίες απ’ το χωριό. Οι περαστικοί ταξιδιώτες, που θα βρεθούν στην περιοχή για διακοπές, εκεί θα βρουν την πιο αυθεντική φιλοξενία: έναν ελληνικό καφέ, μια ντομάτα κομμένη από τον κήπο και κάποιον να τους πει πού να πάνε και τι να δουν.
Η ιδιοκτήτρια του καφενείου λέει ότι έχει στόχο να κάνει την περιοχή προορισμό για τουρίστες.
“Είναι απίστευτο αυτό που έζησα εδώ πέρα, συγκινούμαι όταν το σκέφτομαι. Δέχτηκα μια μεγάλη αγκαλιά από τους λιγοστούς κατοίκους” συμπλήρωσε
