Άρης Δημοκίδης
Έχουμε δει τον τελευταίο καιρό (και με αφορμή τη δολοφονία της Άννας απ’ την Κούβα) πως οι κακόψυχοι άνθρωποι έχουν ξεθαρρέψει και με θράσος -και επωνύμως- σχολιάζουν πράγματα όπως «μια τρανς λιγότερη», «μείον ένας ανώμαλος» κλπ.
Πράγματα δηλαδή που θα έλεγε ένας δολοφόνος για να δικαιολογηθεί, τα λένε οι δήθεν φιλήσυχοι πολίτες, χωρίς να τους πειράζει που φαίνεται το όνομα, η φάτσα τους (κάποιοι έχουν και τα παιδιά τους στο προφίλ).
Τα είπε, χρησιμοποιώντας το αίμα του θύματός του, κι αυτός που σκότωσε τον 64χρονο στη Μενεμένη της Θεσσαλονίκης.
Ήταν ένα ομοφοβικό έγκλημα που πέρασε σχεδόν απαρατήρητο, όπως σωστά γράφει ο Γιώργος Τσιτιρίδης: στην Παράλλαξη:
«Όπως αρχικά έγινε γνωστό το θύμα βρέθηκε στο πάτωμα της κρεβατοκάμαρας του μέσα σε λίμνη αίματος και έφερε τραύματα και κακώσεις στο κεφάλι από αιχμηρό αντικείμενο. Το θύμα ήταν γυμνό και έφερε στο λαιμό βρόχο από σχοινί, η μια άκρη του οποίου ήταν δεμένη στο πορτάκι επίπλου ενώ στο ύψος της βουβωνικής χώρας ήταν ακουμπισμένο μαχαίρι.
Κατά την αυτοψία στον τόπο του εγκλήματος βρέθηκαν δύο μαχαίρια κουζίνας καρφωμένα στο στρώμα της κρεβατοκάμαρας και στην οριζόντια κολώνα του σαλονιού είχε εντυπωθεί με αίμα του θύματος η λέξη “Παιδεραστής – 1”.»
Μισό λεπτό
Εάν ο νεκρός ήταν παιδεραστής και το έγκλημα έγινε από κάποιο θύμα του που μεγάλωσε τώρα, ή απ’ τον γονιό κάποιου θύματός του, ίσως να το βλέπαμε αλλιώς. Πάλι θα ήταν λάθος και έγκλημα ο φόνος, αλλά προφανώς και θα αντιμετωπίζαμε με περισσότερη κατανόηση τα κίνητρα.
Όμως, δεν ισχύει αυτό.
Γιατί, την ίδια ημέρα, ο δράστης –ένα άντρας 29 ετών, που δεν είχε ξαναδεί το θύμα πριν απ’ το μοιραίο βράδυ και φυσικά δεν γνώριζε τίποτα για «παιδεραστία»- παραδόθηκε στην αστυνομία.
Στην κατάθεση του, ο άντρας ισχυρίστηκε πως στις 4 τα ξημερώματα και ενώ καθόταν σε παγκάκι στην περιοχή του νέου σιδηροδρομικού σταθμού τον προσέγγισε το θύμα και μετά από σύντομη γνωριμία πήγαν στο διαμέρισμα του προκειμένου να κάνει κάποιες εργασίες με αμοιβή. Στην συνέχεια ισχυρίστηκε πως ενώ έκανε τις εργασίες, ο 64 χρόνος «του επιτέθηκε με σκοπό να τον βιάσει» και κατά την διαμάχη τους τον σκότωσε.
Λίγα 24ωρα πριν προβεί στην ανθρωποκτονία, ο 29χρονος που είχε πρόσφατα αποφυλακιστεί για κλοπές και ναρκωτικά, παρουσιάστηκε σε αστυνομικό τμήμα της Θεσσαλονίκης, όπου κατέθεσε – ψευδώς όπως αποδείχθηκε – ότι δολοφόνησε δύο αλλοδαπούς οι οποίοι αποπειράθηκαν να τον ληστέψουν. Ισχυρίστηκε δε, ότι πέταξε τα πτώματά τους στον Γαλλικό Ποταμό. (Για τον ισχυρισμό αυτό σχηματίστηκε δικογραφία για ψευδή καταγγελία, πράξη για την οποία καταδικάστηκε σε φυλάκιση 8 μηνών, με 3ετή αναστολή.)
Η αδελφή του ανέφερε ότι ο άντρας προέβη στην καταγγελία αυτή γιατί ήθελε να επιστρέψει στη φυλακή προκειμένου να αποτοξινωθεί ενώ αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα.»
***
Αν δεν είχε βρεθεί λοιπόν ο δράστης, θα μέναμε με την εντύπωση ότι ένας παιδεραστής δολοφονήθηκε, και οι συνήθεις σχολιαστές θα πανηγύριζαν που «ξεβρωμίζει ο τόπος». (Όχι πως και τώρα δεν θα πανηγυρίσουν για το θάνατο του ομοφυλόφιλου άντρα.)
Καταλήγει ο Γιώργος Τσιτιρίδης:
«Κοιτώντας κανείς ξανά την κατάθεση κι αν είναι γνώστης της Θεσσαλονίκης μπορεί να καταλάβει πως τα πράγματα πιθανώς έγιναν διαφορετικά από ότι τα περιγράφει ο θύτης.
Η περιοχή του νέου σιδηροδρομικού σταθμού ήταν πάντα σημείο προσέλκυσης γκέι αντρών και είναι σημείο εύρεσης ερωτικής συντροφιάς.
Το θύμα είναι κάπως απίθανο να κάλεσε κάποιον που μόλις γνώρισε στις 4 η ώρα τα χαράματα για επισκευές στο σπίτι του και είναι πιο πιθανό να επρόκειτο για ερωτική συνδιαλλαγή. Ο δολοφόνος ήξερε πολύ καλά πού πήγαινε και για ποιο σκοπό, διότι είναι λίγο απίθανο να πίστεψε πως κάποιος τον καλεί εκείνη την ώρα για επισκευαστικές εργασίες.
Το θύμα, για όσους τον γνώριζαν, ήταν θαμώνας της ευρύτερης περιοχής του Βαρδάρη και για χρόνια έκανε βόλτα με την μοτοσυκλέτα του, διατηρώντας φιλικές σχέσεις με πολλούς άλλους που συχνάζουν εκεί. Επρόκειτο για ένα φιλήσυχο άνθρωπο, ομοφυλόφιλο που δεν ήθελε να δίνει δικαιώματα και διατηρούσε κρυφή την ερωτική του ζωή ψάχνοντας εφήμερες επαφές σε πάρκα και πιάτσες.
Ποτέ δεν κυνήγησε παιδιά οπότε η επιγραφή στο τοίχο είναι μάλλον η γνωστή σύγχυση που έχουν δυστυχώς αρκετοί μέχρι σήμερα και το επιβεβαιώνει και η αντίδραση τους στην υπόθεση Λιγνάδη πως ο ομοφυλόφιλος είναι και παιδεραστής.
Ο ομοφυλόφιλος έλκεται από άτομα του ιδίου φύλου, ο παιδεραστής από παιδιά. Αυτά και άλλα πολλά λάθος συμπεράσματα οδηγούν στην στοχοποίηση και το περιθώριο, και είναι αιτία που πολλοί ΛΟΑΤΚΙ δεν τολμούν να μιλήσουν για την ζωή τους και καταλήγουν σε κρυφές ίσως και επικίνδυνες επιλογές.
Παρόμοιες υποθέσεις έχουμε δει να συμβαίνουν και παλαιότερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με πιο χαρακτηριστική διότι επρόκειτο για επώνυμο ηθοποιό αυτή του Νίκου Σεργιανόπουλου όπου και εκεί ο δολοφόνος υποστήριξε ότι πήγε στο σπίτι του θύματος για να κάνουν παρέα και να πιουν και τον δολοφόνησε όταν αυτός του πρότεινε να συνευρεθούν σεξουαλικά…»
