Άρης Δημοκίδης
Eίχαν λουφάξει λίγο οι συνωμοσιολόγοι και οι αρνητές των εμβολίων. Όπως και με τις μάσκες στα σχολεία (θυμάστε πόσοι δεν θα έστελναν τα παιδιά τους γιατί πίστευαν ότι με τις μάσκες θα πάθουν ασφυξία και δεν έγινε τίποτα), η πραγματικότητα τούς διέψευσε.
Εκατοντάδες εκατομμύρια εμβολιασμοί έχουν γίνει παγκοσμίως. Στην Ελλάδα σήμερα θα ξεπεράσουμε τους 500.000 εμβολιασμούς:
Στα εκατοντάδες εκατομμύρια των ανθρώπων, υπήρξαν και ελάχιστες, συνήθως ανούσιες παρενέργειες. (Ο κλασικός πόνος στο χέρι μετά από κάθε εμβολιασμό που υποχωρεί ως την επόμενη μέρα, πυρετός ή ρίγη, κάποια αλλεργία που ξεπεράστηκε άμεσα με φάρμακο.)
Αυτό φυσικά δεν συμφέρει όσους πίστευαν ότι το εμβόλιο ήταν σούπερ επικίνδυνο και ήταν λογικό πως θα κρεμούσαν τις ελπίδες τους σε κάθε πιθανή φήμη – συχνότατα επινοημένη.
Αυτό που δεν ήταν ούτε λογικό ούτε αναμενόμενο ήταν να βγει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ) Μιχάλης Γιαννάκος και να συνδέσει την παράλυση νοσηλεύτριας με παρενέργειες του εμβολίου.
Αρκετοί νευρολόγοι εναντιώθηκαν στην ενέργειά του (και διαφώνησαν με τη βεβαιότητά του). Και στο καπάκι η εισαγγελία Πρωτοδικών διέταξε εισαγγελική έρευνα για τις δηλώσεις του, για διασπορά ψευδών ειδήσεων.
Σήμερα, και μετά απ’ όλα αυτά, ο κ. Γιαννακός μίλησε στην τηλεόραση και εξήγησε γιατί είχε πει ό,τι είπε:
Αν δεν συνδεθεί η παράλυση με το εμβόλιο, πώς θα πάρει η νοσοκόμα αποζημίωση;
Αυτό ήταν λοιπόν. Προσπάθησε ο ίδιος να συνδέσει το Σύνδρομο Guillain-Barré (μια οξεία αυτοάνοση απομυελινωτική νευροπάθεια, κατά κανόνα αναστρέψιμη και ιάσιμη, ιδίως αν ανιχνευθεί εγκαίρως που συμβαίνει συνήθως μετά από λοιμώξεις του αναπνευστικού ή του γαστρεντερικού, ιογενείς και μη), ώστε να πάρει αποζημίωση η νοσοκόμα.
Αδιαφορώντας εντελώς για τον πανικό που έσπειρε χτες ολόκληρη τη μέρα. Αδιαφορώντας για την ενδυνάμωση του αντιεμβολιαστικού κινήματος και ό,τι αυτό σημαίνει για το πόσο καιρό θα μείνουμε ακόμα κλεισμένοι.
Μιλώντας, μετά το χαμό, ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ ξεκαθάρισε πως “είμαι υπέρ του εμβολίου και το φωνάζω. Αλλά αν δεν το συνδέσουμε με το εμβόλιο, η νοσοκόμα δεν θα πάρει αποζημίωση και έχει δύο παιδάκια»… Εντωμεταξύ δεν θα έπαιρνε αποζημίωση αφού όπως διαβάζω ήδη συνέρχεται και περπατάει, άρα ακόμα κι απ’ το εμβόλιο να το είχε πάθει ήταν, όπως είχαν ήδη πει οι νευρολόγοι, κάτι προσωρινό και ιάσιμο.
Ίσως να ήταν καλοπροαίρετη η πράξη του κ. Γιαννακού. Ίσως όντως είχε καλή πρόθεση και ήθελε να βοηθηθεί χρηματικά η νοσοκόμα που «έχει δυο παιδάκια».
Αν όμως ήθελε να χαρίσει μια αποζημίωση σε μια νοσηλεύτρια που ενδεχομένως δεν τη δικαιούνταν μπορούσε α) να την πληρώσει μόνος του ή β) να πει με σιγουριά ότι έφταιγε το εμβόλιο (κι ας μην έφταιγε) στην αρμόδια επιτροπή, κι όχι στις τηλεοράσεις.
Ήθελε να τον ακούσουν αυτοί που δίνουν τις αποζημιώσεις, και τον ακούσαμε -χωρίς λόγο- όλοι μας. Ρεσιτάλ απερισκεψίας.