Πολλοί ζούνε ακόμα στο 1990 και θεωρούν πως αν ελέγξεις την τηλεόραση ελέγχεις τα πάντα. Ξέρετε, αυτή τους έφταιξε τώρα γιατί «προωθεί την ανθρωποφαγία» και στήνει «τηλεδίκες». Δεν είναι πως δεν ισχύει και αυτό, αλλά εφόσον υπάρχουν σημαντικές και επώνυμες καταγγελίες, δεν μας φταίει σε κάτι η TV αν τις μεταδώσει: Αυτή είναι η (δημοσιογραφική) δουλειά της.
Ο ηθοποιός Γιώργος Λιάντος είχε γράψει μέσα στο Σ/Κ αυτό:
Και τόνιζε: «Προσέξτε καλά τι συμβαίνει τώρα ύπουλα, έμμεσα και υπόγεια. Σας θέλω με ανοιχτά αυτιά και μάτια. Θα καταλάβετε πόση βρωμιά υπάρχει σε κάποιους χώρους και επι τη ευκαιρία επεκτείνετε το και στην πολιτική που γίνονται τα ίδια και χειρότερα.
Έχετε την εντύπωση πως αυτοί που έχουν χεσμένη την φωλιά τους κάθονται σπίτια τους και τρέμουν; Έχετε την εντύπωση πως τους έχουν κατακλύσει οι τύψεις και σκέφτονται να ζητήσουν συγγνώμες; Κούνια που σας κούναγε. Έχουν ξεσκιστεί στα τηλέφωνα. Ποιους παίρνουν; Α) Τους δικηγόρους τους πρώτα από όλα για να αρχίσουν τους εκφοβισμούς. Β) Τις άπειρες γνωριμίες που έχουν κάνει όλα αυτά τα χρόνια. Ορισμένοι έχουν 30 και 40 χρόνια στον χώρο. Έχουν συναναστραφεί με πολλούς και ποικίλους τρόπους υψηλά ιστάμενους σε κανάλια, εφημερίδες και στην μεγαλοαστική κοινωνία που της αρέσει να χαριεντίζεται με «σταρ». […] Μ αρέσει που κάποιοι αναρωτιούνται ακόμα γιατί δεν μίλαγαν τα θύματα.»
Δεν γνωρίζω σε ποιον αναφερόταν, πολλοί έστειλαν πάντως εξώδικα για να μην αναφερθεί το όνομά τους στην τηλεόραση, μεταξύ των οποίων ήταν ο Κώστας Σπυρόπουλος και… ο Πέτρος Φιλιππίδης.
Παρότι δεν είχε ακουστεί -ακόμα- κάτι για αυτόν, απαίτησε να μην τον αναφέρουν τα κανάλια, ούτε να δείχνουν την εικόνα του (!).
Όντως τα κανάλια δεν μίλησαν για αυτόν. Ξέρετε όμως ποιοι μιλούν γι’ αυτόν τώρα; Όλος ο κόσμος!
Στα σόσιαλ μίντια είναι πρώτο θέμα. Εκατοντάδες σάιτ έγραψαν γι’ αυτόν:
Είναι το λεγόμενο Streisand Effect: Το να προσπαθείς δικαστικά να τιμωρήσεις ή να φιμώσεις κάποιον, με ακούσιο αποτέλεσμα να δίνεται τελικά τεράστια δημοσιότητα – κυρίως εναντίον σου.
Η κατάσταση αυτή πήρε το όνομά της απ’ την Barbra Streisand η οποία το 2003 προσπάθησε, τελείως αψυχολόγητα, να απαγορεύσει τη δημοσίευση φωτογραφιών απ’ το εξοχικό της στο Malibu, με αποτέλεσμα να υπάρξει ξαφνικό ενδιαφέρον για το -αδιάφορο ως τότε- εξοχικό της και τη δημοσίευση εκατοντάδων φωτογραφιών του σε όλο το ίντερνετ.
Ένα αποτέλεσμα είναι, ακόμα κι όταν δεν υπάρχει καμία ένδειξη ή απόδειξη ότι έκανες κάτι κακό, να νομίζουν όλοι ότι έκανες κάτι κακό και ότι έχεις κάτι να κρύψεις.
e-tetRadio.gr on X (formerly Twitter): “Στέλνεις ένα εξώδικο να μην παίξουν το όνομά σου και καταφέρνεις να παίζει το όνομά σου παντού, ακόμα κι εκεί που δεν θα έπαιζε ποτέ. Κίνηση ΜΑΤ. Πώς το σκέφτηκες ρε σατανά; / X”
Στέλνεις ένα εξώδικο να μην παίξουν το όνομά σου και καταφέρνεις να παίζει το όνομά σου παντού, ακόμα κι εκεί που δεν θα έπαιζε ποτέ. Κίνηση ΜΑΤ. Πώς το σκέφτηκες ρε σατανά;
Athinais Nega on X (formerly Twitter): “πόσο αλαζόνας κ δειλός πρέπει να είσαι για να τρέχεις σε δικηγόρους για να προλάβεις όποια τολμήσει να σε κατηγορήσει πριν σε κατηγορήσει. Αυτογκόλ από τα αποδυτήρια όντως / X”
πόσο αλαζόνας κ δειλός πρέπει να είσαι για να τρέχεις σε δικηγόρους για να προλάβεις όποια τολμήσει να σε κατηγορήσει πριν σε κατηγορήσει. Αυτογκόλ από τα αποδυτήρια όντως
Όλοι τώρα σκέφτονται την παροιμία με τη μύγα και αυτόν που την έχει. Αναρωτιέσαι πλέον πόσο χειρότερα είναι αυτά που (θα) ακούγονταν για σένα απ’ το να καταφέρεις να σε θεωρούν εκ των προτέρων όλοι ένοχο.
Η Ζέτα Δούκα σχολίασε, γενικά:
Υπήρξαν ήδη παρωδίες, με αγαπημένη μου αυτήν:
κι αυτήν:
Ό,τι και να γίνει η αλήθεια δεν φιμώνεται. Αν κάποια καταγγείλει αδίκως τον τάδε ηθοποιό, θα φανεί. Αν όχι, πάλι θα φανεί.
*Για την ιστορία, αυτή είναι η βίλα της Streisand στο Malibu
H βίλα ήταν νόμιμη σε όλα. Κανείς δε νοιαζόταν γι’ αυτήν. Ακόμα είναι άγνωστο γιατί η ιδιοκτήτριά της προσπάθησε να την κρύψει, κάνοντάς την πλέον πανδιάσημη.
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Το βατερλώ της απάντησης του σκηνοθέτη Κώστα Ζάπα για τις καταγγελίες των αντρών








