Μία από τις μεγαλύτερες σελίδες στο ελληνικό facebook, η οποία αριθμεί 160.000 μέλη, είναι η σελίδα “Τμήμα προσωπικού δράματος” μία σελίδα, safe place για να βγάζουν οι εργαζόμενοι από μέσα τους, όλη την τρέλα που μπορεί να βιώσει κανείς σε μεγάλες εταιρίες, όλα τα σουρεάλ σκηνικά που αν δεν τα αντιμετωπίσεις με χιούμορ θα σε πάρει από κάτω, όλες τις ιδιαίτερες προσωπικότητες, συναδέλφων και ceo’s που συναντάς και όλα τα περίεργα καθήκοντα που μπορεί να σε επιβάλλουν.
Μόνο τυχαίο δεν είναι που στη φωτογραφία της ομάδας είναι ο Μάικλ Σκοτ, το αγαπημένο τηλεοπτικό αφεντικό του παραρτήματος της Dunder Mifflin του Scranton, της θρυλικής εταιρίας χαρτιού, μιας από τις δημοφιλέστερες σειρές του κόσμου το TheOffice. Μία σειρά που με τη μορφή του mockumentary σατίριζε την παράνοια του εταιρικού περιβάλλοντος. Μπορεί αυτό που λέμε η εταιρική κουλτούρα, να είναι κάτι που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, αλλά με τις βαλκανικές μας ιδιαιτερότητες, μπορούμε και εμείς άνετα να δώσουμε, από ό,τι διαβάζουμε και στις ιστορίες στο “Τμήμα προσωπικού δράματος” πολύ υλικό για κωμωδία.
Οι ιστορίες φυσικά δεν αφορούν μόνο εταιρικά περιβάλλοντα που στην Ελλάδα ακόμα είναι σχετικά λίγα, αφορούν όλους τους χώρους της εργασίας. Κάποιες ιστορίες είναι αστείες, κάποιες σοβαρές και κάποιες όπως η παρακάτω σου ζεσταίνουν την καρδούλα.
“Φρέσκο! Εργάζομαι ως δασκάλα σε έναν παιδικό σταθμό και πάνω στη συζήτηση με μια ψυχούλα που μόλις έκλεισε τα δύο χρονών, ενώ βρισκόμασταν στην αυλή, αναφέρω στην ψυχούλα ότι το σπίτι μου είναι στο τάδε κτίριο (το κτίριο έχει αρκετούς ορόφους και διακρίνεται από την αυλή), το κοιτάει ο γλυκός μου και με απορία με κοιτάει και ρωτάει:
“Και πετάς κάθε πρωί για να έρθεις εδώ;”
Ένας παραπάνω λόγος που αγαπώ τόσο πολύ το επάγγελμα μου είναι αυτές οι αναπάντεχες ερωτήσεις – ατάκες που δεν ξέρεις από που θα σου έρθουν!
Δεν αποτελεί προσωπικό δράμα, αλλά μου έφτιαξε τη διάθεση πρωί πρωί και ήθελα να το μοιραστώ”
Όταν κοιμάσαι και η “τύχη” σου δουλεύει
“Pov ότι γύρισα από τις διακοπές: 159 αδιάβαστα e-mails στα εισερχόμενα”
Τι μας κρύβει;
“Πελάτισσα: παίρνω τώρα 2-3 μέρες χαρτί υγείας από σας και τρίβεται. Τι γίνεται; Μήπως κάνω εγώ κάτι λάθος;… μήπως σκουπίζομαι πιο δυνατά;;”
Ακτινολόγος – σύμβουλος γάμου
Πόσο σίγουρο ήταν ότι δε θα ψώνιζαν εντωμεταξύ…
“9 πάρα 10…
Κόρη στη μάνα:Να διαλέξω γρήγορα παπούτσι για να κλείσουν κ τα κορίτσια…
Μάνα σε κορη:Εεε καλά δεν θα κλείσουν μέχρι να διαλέξεις…
Κ έρχομαι να πω…έχεις δικαίωμα σαν πελάτης να μπεις στο μαγαζί κ 9 πάρα ένα…αρκεί 9 να βγεις…αλλά να έχεις την απαίτηση να μείνω παραπάνω δεν την καταλαβαίνω…είμαστε ανοικτοί 9+ ώρες την ημέρα δεν σου φτάνει?κ μην μου πείτε να πω ότι κλείνουμε,όλοι ξέρετε τι παίζει στην Ελλάδα…οπότε ας έχουμε λίγη ενσυναισθηση…
Υγ:προφανώς κ έφυγαν 9:10 χωρίς να ψωνίσουν…”
Αρκετά αμήχανη στιγμή
Ε καλά μια εξυπηρέτηση ζήτησε ο άνθρωπος
“Μετά από 29 χρόνια πωλητής σε κατάστημα ηλεκτρονικών νόμιζα ότι τα είχα δει όλα αλλά τελικά τα περίεργα δεν τελειώνουν ποτέ. -πελάτης καλημέρα σας θα ήθελα ένα καλώδιο σύνδεσης υπολογιστή μπλα μπλα μπλα ……το έχετε? -μάλιστα ορίστε 11,5€ έχει. – 11,5 €?α είναι πολύ ακριβό στο internet το βρίσκω 7,90. – Λυπάμαι δεν έχω κάτι φθηνότερο αγοράστε το από εκεί…….φεύγει……..ξαναμπαίνει. Μπορείς να μου κάνεις μια εξυπηρέτηση? Επειδή δεν έχω πιστωτική Μπορείς να το παραγγείλεις εσύ και να έρθω να το πάρω? !!!!!!!!”
Σατανικός αλγόριθμος
“ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟΥΣ Η ΠΡΟΪΣΤΑΜΈΝΗ ΜΟΥ αααΑαΑΑΑΑΑ”
Την επόμενη φορά θα σου κράζει την κοπελιά που δεν τον εξυπηρέτησε την προηγούμενη φορά..
“Ηρθε πελάτης και έψαχνε την αλλη κοπέλα που τον εξυπηρέτησε την προηγούμενη βδομάδα!!!!!
Εγώ δεν ξέρω να τον εξυπηρετήσω, “εκείνη” κατάλαβε αμέσως τι ψάχνει και τον ενημέρωσε για αυτά που ήθελε!!
Ειμαι η ΜΟΝΗ κοπελα στο μαγαζί και ΕΓΩ τον εξυπηρετησα………
ΑΛΛΑ την προηγούμενη βδομάδα που ήρθε, φορούσα φακούς επαφής και είχα πιασμένα τα μαλλιά!! Σαν τον Κλαρκ Κεντ και τον Σουπερ Μαν ενα πράμα…!!!!!
Είπε θα ξαναπεράσει….”
Δεν είχε ενημερωθεί το πιτσιρίκι για τις νέες εξαγγελίες
“Δουλεύω σε οινοποιείο της περιοχής μου, στο οποίο έρχονται διαφορά σχολεία από πολλές περιοχές και δείχνουμε στα παιδάκια ολόκληρη τη διαδικασία παραγωγής κρασιού.
Σήμερα, λοιπόν, εκεί που ήμουν στο στάδιό μου και έδειχνα σε μια ομάδα παιδιών δευτέρας δημοτικού πώς να πλάθουν μουστοκούλουρα, ακούω τον εξής διάλογο:
– Να σου πω, οι άνθρωποι πότε παίρνουν σύνταξη;
-Στα 67.
-Ααααα
Πραγματικά, κάθε μέρα μου φτιάχνει η διάθεση απλά και μόνο ακούγοντας τέτοιες συζητήσεις”
Όλοι κάπου έχουμε δει να γίνεται κάτι αντίστοιχο από υποτίθεται “κυριλέ” κόσμο
“Εστιατόριο κυριλέ μισελενατο,εγώ μπάρμαν και παρουσιαστής κρασιών .
Κάθονται δύο ζευγάρια φραγκατων ελληνογαλλων μεσήλικες .
Όσο τρώνε η μεσήλικη πιο ελληναρου φραγκάτη με κοιτάει , χαμογελάω , στραβωνει…καλά θα πάει αυτό λέω πέσαμε σε μέγαιρα.
Σε κάποια φάση φωνάζει τη μια κοπέλα και τη ρωτάει αν μπορεί να καπνίσει μέσα ,φυσικά της λέει με ευγένεια όχι .
Περνάει η ώρα πάνε στο τελευταίο πιάτο ,και εκεί που κάνω τα τελευταία στο μπαρ περνάει από μπροστά μου ένα σύννεφο καπνού . Έχουν σκάσει όλοι από ένα τσιγαράκι στο τραπέζι και το έχουν κάνει τεκέ .Τους κοιτάω και μου ρίχνει η μέγαιρα ένα βλέμμα μόνο μίσος .Το λέω στη χοστες πάει και τους λέει με ευγένεια ότι αυτό που κάνουν δεν ενδείκνυται για εσωτερικό χώρο και ότι θα τους αφήσει να κάνουν μόνο αυτό .
Για να καταλήξω δεν άφησαν τίποτα , έφυγαν τίγκα στραβωμένοι κιόλας με εμένα στο βάθος να συνειδητοποιώ ότι όσα λεφτά και να έχεις αν δεν έχεις παιδεία νομίζεις ότι όλοι και όλα σου ανήκουν , ενώ στη πραγματικότητα απλά είσαι για λύπηση και ζεις σε μια φούσκα .”
Αδερφός
“Στην πρωϊνή επίσκεψη των παθολόγων και ενώ όλα έβαιναν καλώς ακούστηκε μια έντονη αντιπαράθεση από παρακείμενο θάλαμο νοσηλείας. Ο διευθυντής παθολόγος ( «καθηγητής» που λένε οι παλαιοί) ρώτησε – Ποιός φωνάζει;
Ασυναίσθητα απάντησα
-Ποιός πληγώνει τη σιωπή;
Μου έριξε ένα βλέμμα απορίας και συνέχισε το δρόμο του….
Τη βγάλαμε και σήμερα…
(Δε γράφω απο ΟΑΕΔ αν αναρωτιέστε)”
13 να μην είναι που είναι γρουσουζιά
“Εσάς σας πληρώνουν οι πελάτες με 12ευρα?”
Τα του Καίσαρι τω Κάισαρι και του Ceasars άμα λάχει
“Δεν ξέρω αν είναι δράμα για μένα που το άκουσα η για το παλικάρι που πήρε την παραγγελία.
Όπου Ε(εγω) όπου Π(το παλικάρι)
Ε-Καλησπέρα σας, μια παραγγελία θα ήθελα!
Π-καλησπερα σας, ναι πείτε μου!
Ε- τρία απλα και μια σαλάτα του Καίσαρα.
Π- εεε του Καίσαρα δεν έχουμε.
Εδώ να σημειωθεί ότι δεν παραγγέλνουμε πρώτη φορα(άρα έχουμε φάει σαλάτα του Καίσαρα)από αυτό το μαγαζί διότι τι να κάνουν κι αυτοί, κλέφτες να γίνουν;!;!;
επικρατεί για λίγα δεύτερα μια παύση λοιπον και συνεχίζω.
Ε-ωραια οκ, Caesar υπάρχει;
Και με μεγάλη υπερηφάνεια μου απάνταει….
Π- ΝΑΙ!!! φυσικά κι έχουμε !!!”
Πάντως, ο άνθρωπος εξυπηρέτησε παρότι δεν ήταν και δουλειά του
“Η δικο μου ή δικό του το δράμα..
Παιρνω τηλ στο Α/Τ της περιοχής μου:
-Καλημερα σας, συμβαινει αυτο και αυτό, τι μπορώ να κάνω;
-Τι να σας πω; Εγω θα ελεγα να καλέσετε την δίωξη..
– (…) Τι εννοειτε; Δεν μπορειτε να μου πείτε εσείς στο τμήμα την διαδικασία για αυτο που σας ρωτάω;
– Ποιο τμημα; Μαγαζι με ανταλλακτικά εχω, αλλα αφου με ρωτήσατε είπα να πω την γνωμη μου…
Γιώργος Τσαγκόζης
Εργάζομαι ως δασκάλα σε έναν παιδικό σταθμό και πάνω στη συζήτηση με μια ψυχούλα που μόλις έκλεισε τα δύο χρονών, ενώ βρισκόμασταν στην αυλή, αναφέρω στην ψυχούλα ότι το σπίτι μου είναι στο τάδε κτίριο (το κτίριο έχει αρκετούς ορόφους και διακρίνεται από την αυλή), το κοιτάει ο γλυκός μου και με απορία με κοιτάει και ρωτάει:
απλα και μια σαλάτα του Καίσαρα.
