Γιώργος Τσαγκόζης
Την Κυριακή που μας πέρασε ολοκληρώθηκε ο πρώτος κύκλος των εσωκομματικών εκλογών του ΣΥΡΙΖΑ, εκεί που ο πρωτοεμφανιζόμενος στα πολιτικά δρώμενα του τόπου, Στέφανος Κασσελάκης επικράτησε με άνεση της “μπαρουτοκαπνισμένης” Έφης Αχτσιόγλου.
Αυτές οι εκλογές φυσικά έχουν τη σημαντικότητα τους, καθώς θα καθορίσουν το μέλλον του κόμματος της αντιπολίτευσης και κατ’επέκτασιν της πολιτικής σκηνής του τόπου. Αλλά δεν είχαν ούτε το 0.1% της σημαντικότητας όσο οι ιστορικές, χιτσκοκικές, εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ το μακρινό 1996, εκεί που το διακύβευμα ήταν η άμεση διακυβέρνηση της χώρας και όχι το στήσιμο μιας ικανής αντιπολίτευσης.
Ας ταξιδέψουμε νοερά στο 1996, το σημαντικότερο γεγονός φυσικά είναι η κρίση των Ιμίων, όπου η χώρα μας έρχεται πολύ κοντά σε πολεμική σύγκρουσή με την Τουρκία, με τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον να παρεμβαίνει και να αποσοβεί τον κίνδυνο λέγοντας:
Νόμιζα ότι οι βοηθοί μου αστειεύονταν όταν έλεγαν ότι η Τουρκία και η Ελλάδα θα εμπλακούν σε πόλεμο για βραχονησίδες στις οποίες δεν ζουν παρά μόνο πρόβατα. Έκανα τηλεφωνήματα με τους ηγέτες και των δύο χωρών και τους έπεισα να μην κάνουν πόλεμο για τις βραχονησίδες που κατοικούσαν κυρίως 20 πρόβατα
Και με τον φρέσκο πρωθυπουργό τότε, Κώστα Σημίτη μετέπειτα να τον ευχαριστεί. Το δεύτερο σημαντικότερο γεγονός ήταν ο θάνατος του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, Ανδρέα Παπανδρέου στις 23 Ιουνίου της ίδια χρονιάς. Ο Παπανδρέου εντωμεταξύ, στις 18 Ιανουαρίου είχε παραιτηθεί από την πρωθυπουργία και τον είχε αντικαταστήσει, μετά από ψηφοφορία στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, ο Σημίτης.
ΑΠΕ-ΜΠΕ 1995
Και ερχόμαστε στην επική, εσωκομματική μάχη της 30 Ιουνίου, στο 4ο, ιστορικό συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και το πρώτο συνέδριο του κόμματος χωρίς τον Ανδρέα Παπανδρέου. Το συνέδριο στο οποίο αναμένεται, οι “εκσυγχρονιστές” του Σημίτη θα συγκρουστούν μέχρι τελικής πτώσεως με τη λαϊκή φράξια του κόμματος που την εκπροσωπούσε ο Άκης Τσοχατζόπουλος με τους φανατικούς οπαδούς του τους λεγόμενου “Τσοχατζοπουλικούς“.
Η ατμόσφαιρα στο συνέδριο ήταν καυτή και όχι γιατί είχε φοβερή ζέστη και η ατμόσφαιρα ήταν ντουμανιασμένη από τα τσιγάρα των περίπου 5.000 σύνεδρων, αλλά από τις έντονες εσωκομματικές ζυμώσεις των τελευταίων ημερών που είχαν φέρει αρκετές εντάσεις μεταξύ των, παρόλα αυτά, συντρόφων, οπαδών του ΠΑΣΟΚ.
Δείτε τι γίνεται όταν ο Κώστας Σημίτης ανακοινώνει την υποψηφιότητα του, και “απειλεί” ότι, αν δε βγει πρόεδρος, θα παραιτηθεί από πρωθυπουργός, μία εποχή που δεν υπήρχαν social media και οι αντιδράσεις δεν ήταν τα λάιξ και τα emoticons.
Χαρακτηριστική ήταν η αντίδραση του Λαλιώτη με το διπλό facepalm που δείχνει την ένταση της στιγμής.
Οι “τσοχατζοπουλικοί” αντέδρασαν στην υποψηφιότητα του Σημίτη με βρισιές, ακόμα και φτυσίματα. Πολλοί πολιτικοί αναλυτές μάλιστα είχαν εκφράσει και την άποψη ότι το ΠΑΣΟΚ δε θα βγει αλώβητο από αυτή τη διαδικασία και έδιναν πολλές πιθανότητες για τη διάσπαση τους (σας θυμίζει κάτι αυτό;). Βέβαια, ενώ η φάση, στο twitter κυρίως, έχει ξεφύγει με τους οπαδούς των δύο παρατάξεων, να μαλώνουν στο προστατευμένο περιβάλλον του διαδικτύου, στα 90ς η κατάσταση παραλίγο να φτάσει στα “χέρια” όπως μπορείτε να δείτε στο παρακάτω βίντεο:
Ο Λαλιώτης που είχε στηρίξει αρχικά τον Σημίτη στις πρώτες εκλογές μεταξύ των βουλευτών του κόμματος, πρότεινε σε αυτό το συνέδριο, να γίνει πρόεδρος ο Άκης, ούτως ώστε να υπάρχει στο κόμμα διαρχία και είπε “Ελευθερώστε τους” στους δύο υποψήφιους, αναφερόμενος στους συνέδρους. Τελικά, δεν εισακούστηκε.
Οι περισσότεροι σύνεδροι του ΠΑΣΟΚ δεν πείστηκαν (ή κάποιο ένστικτο τους έδιωξε μακριά) από την επιλογή του “ωραίου Μπρούμελ”, του λαϊκού, δανδή, Άκη και επέλεξαν, σε μία ψηφοφορία θρίλερ, τον τεχνοκράτη Σημίτη. Τα αποτελέσματα δείχνουν, ότι εκείνη τη θερμή μέρα του Ιουλίου του 1996 το μέλλον της χώρας, κρίθηκε στους 500 ψήφους κάποιων σύνεδρων του ΠΑΣΟΚ.
Ψήφισαν 5.111 σύνεδροι και έλαβαν: Κώστας Σημίτης: 2.732 (53,77%)
Άκης Τσοχατζόπουλος: 2.324 (46,23%). Βρέθηκαν και 17 άκυρα και 28 λευκά.
Ο Άκης παραδέχτηκε με “σπασμένη φωνή” την ήττα του και ζήτησε τη στήριξη όλων στον μέχρι πρότινος, αντίπαλο του.
Και εδώ είναι η αρχηγική ομιλία του Σημίτη μετά την εκλογή του:
Η σημασία αυτών των εσωκομματικών εκλογών έγκειται στο ότι στις εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου, το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη, κερδίζει τις εκλογές και κυβερνάει τη χώρα για ούτε λίγο ούτε πολύ, 8 χρόνια, βάζοντας τη χώρα στην ΟΝΕ και διοργανώνοντας τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Το αν ήταν θετική ή αρνητική η διακυβέρνηση της χώρας επί της κυβερνήσεως του Σημίτη, είναι μία τεράστια κουβέντα και σίγουρα θα είναι ένα θέμα που θα απασχολήσει τους ιστορικούς του μέλλοντος. Το σημαντικό είναι ότι δε βγήκε για 500 ψήφους ο Άκης Τσοχατζόπουλος που στις 7 Οκτωβρίου 2013, καταδικάστηκε πρωτόδικα σε ποινή κάθειρξης 20 ετών για νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Σύμφωνα με την απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, που κήρυξε ενόχους και καταδίκασε τους 17 από τους συνολικά 19 κατηγορούμενους στην υπόθεση, το ποσό που καταλογίζεται ότι έλαβε ο πρώην υπουργός ανέρχεται σε περίπου 54 εκατομμύρια ευρώ μέσα σε μία δεκαετία. Συγκεκριμένα, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο έκρινε πως ο Άκης Τσοχατζόπουλος ζητούσε ωφελήματα κατά τη διάρκεια της θητείας του στο υπουργείο Άμυνας από την άνοιξη του 1997 έως και τον Οκτώβριο του 2001. Τα χρήματα που εισέπραξε διακινήθηκαν τμηματικά και μέσω άλλων προσώπων ή εταιρειών, ώστε να αποκρυφτεί η πραγματική τους προέλευση. Η έφεση δεν είχε ανασταλτικό χαρακτήρα και οδηγήθηκε στις φυλακές και όχι μόνο αυτό και το 2014 καταδικάστηκε σε 5.5 χρόνια φυλακή και χρηματική ποινή 210.000 ευρώ για φορολογική απάτη.
Μπορεί με τον Άκη βέβαια να είχαμε κάνει πιο γκλαμουράτους Ολυμπιακούς Αγώνες, να είχαμε πιο πολλά υποβρύχια (που γέρνουν) και από την Κίνα, πιθανότατα θα είχαμε δραχμή και τη Βίκυ Σταμάτη υπουργό παιδείας, και γενικότερα να υπήρχε μια εναλλακτική εικόνα της χώρας πιο fun από τώρα, αλλά το πιθανότερο είναι ότι με καταδικασμένο για οικονομικά εγκλήματα πρωθυπουργό, μάλλον τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα.
