Άρης Δημοκίδης
Πολύ μου άρεσε το ντοκιμαντέρ της Μαριάννας Οικονόμου «Όταν ο Βάγκνερ συνάντησε τις ντομάτες». Παίχτηκε σε διάφορα φεστιβάλ (από το Φεστιβάλ του Βερολίνου μέχρι το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης) και τώρα βγαίνει και στους κινηματογράφους της χώρας.
Κάποιες ντοματιές ακούνε Βάγκνερ στον Θεσσαλικό Κάμπο | LiFO
Σε ένα μικρό χωριό της Καρδίτσας μια χούφτα άνθρωποι αναχαιτίζουν την ερήμωση του τόπου καλλιεργώντας παλιούς σπόρους, με τρόπο που δεν έχει όμοιό του.
Σε ένα χωριό του θεσσαλικού κάμπου που αργοπεθαίνει, δύο ξαδέλφια και πέντε γυναίκες, αποφασίζουν να κάνουν μια νέα αρχή. Με λίγη βοήθεια από τη μουσική του Βάγκνερ που παίζουν στα χωράφια και τις ιστορίες που διηγούνται για να πάρουν κουράγιο, επιχειρούν να διεισδύσουν στην παγκόσμια αγορά με τη βιολογική καλλιέργεια ενός παλιού σπόρου ντομάτας.
Με χιουμοριστική και ποιητική διάθεση, η ταινία μιλάει για την δύναμη των ανθρώπινων σχέσεων, την σημασία να βλέπει κανείς την ζωή με διαφορετική ματιά και να επαναπροσδιορίζεται σε δύσκολους καιρούς.
Μετά τα γυρίσματα της ταινίας, κι ενώ ήδη η παραγωγή είχε ξεκινήσει ένα ταξίδι που θα την οδηγούσε και στην Μπερλινάλε, οι συντελεστές επέστρεψαν για ένα reunion με τους ήρωες – και με τις ντομάτες. Όμως δεν έπαιξαν απλώς μουσική από τις συσκευές που οι εν λόγω αγρότες χρησιμοποιούσαν, αλλά έφεραν, ως δώρο, μια μέτζο σοπράνο.
Αυτή η ωραία σκηνή καταγράφηκε απ’ τις κάμερες, και σας την παρουσιάζω σήμερα:
ΟΤΑΝ Ο ΒΑΓΚΝΕΡ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΙΣ ΝΤΟΜΑΤΕΣ (Soprano)
Uploaded by Yuri Averof on 2019-04-15.