Άρης Δημοκίδης
Βραβευμένος με το σουηδικό βραβείο Jan Wallander priset για το 2022, ο Ηλίας Λιβιεράτος είναι πρώτος κορυφαίος στις βιόλες της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών.
Γεννήθηκε το 1991 και μεγάλωσε στην Πρέβεζα. Σπούδασε βιολί στο Mozarteum Σάλτσμπουργκ (με υποτροφία του Συλλόγου Φίλων της Μουσικής) και στην Ακαδημία του Μονάχου με καθηγητές όπως οι C. Poppen, K. Flieder, G. Zhislin, M.Seiler (ιστορική ερμηνεία). Παράλληλα με τις μουσικές σπουδές του φοίτησε στην Ιατρική Σχολή Αθηνών. Επί του παρόντος συνεχίζει τις σπουδές του στη Βασιλική Ακαδημία της Στοκχόλμης με την Ellen Nisbeth.
Διατέλεσε κορυφαίος στο βιολί και τη βιόλα στην Εθνική Λυρική Σκηνή, και εργάστηκε στην Augsburg Philarmoniker και την Καμεράτα, όπου συμμετείχε σε ηχογράφηση για την Deutsche Grammophon. Ήταν επίσης μέλος της ευρωπαϊκής ορχήστρας Νέων.
Ως σολίστ έχει συνεργαστεί με τον “θρύλο” της μπαρόκ μουσικής R. Göbel/ Vivaldi concertο για 3 βιολιά στη Σλοβενία και τον Γ. Πέτρου/Καμεράτα/6ο Βραδεμβούργιο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Το 2022 ερμήνευσε ως σολίστ με την Κ.Ο.Α. τη sinfonia concertante του Mozart, εκτέλεση που ηχογραφήθηκε και βιντεοσκοπήθηκε στο Μ.Μ.Α. Τον Απρίλιο του 2022 συνέπραξε με τον σπουδαίο Λεωνίδα Καβάκο σε κουαρτέτα Brahms, σε μια φιλανθρωπική συναυλία για το μαιευτήριο της Μαριούπολης στην Ουκρανία.
Παίζει (πλέον) σε βιόλα των Giuseppe, Antonio & Giovanni Gagliano του 1800 – χορηγία της Handelsbanken Sverige και έπαθλο του Jan Wallander priset.
Μιλήσαμε λίγο μετά τη φετινή βράβευσή του στη Σουηδία.
-Πώς αποφάσισες να γίνεις μουσικός; Ποια ήταν η σχέση σου ως παιδί με τη μουσική;
Ήταν κάτι που ήρθε πολύ σταδιακά, δεν ήταν επιφοίτηση μιας στιγμής. Λάτρευα πάντα την μουσική, ως παιδί-εφηβος περνούσα άπειρες ώρες ακούγοντας δίσκους κλασικής μουσικής (ναι ήμουν ο περίεργος τύπος στην επαρχία που άκουγε μόνο κλασική). Κάτι με σαγήνευε σ’ αυτό, έβρισκα κάποιο βαθύτερο νόημα. Βέβαια ο πατέρας μου ήθελε να γίνω γιατρός και σπούδασα για ένα φεγγάρι και ιατρική, αλλά ευτυχώς το εγκατέλειψα.
Έχω σπουδάσει στο Mozarteum του Salzburg, στο Μόναχο, το Würzburg και τώρα κάνω ένα master στη Βασιλική Ακαδημία της Στοκχόλμης.
-Πώς θα περιέγραφες την (επαγγελματική) πορεία σου στο χώρο της μουσικής;
Αργή αλλά σταθερά ανοδική, δόξα τω θεώ. Πέρασα από freelancer στην Καμεράτα, σε όλο και ανώτερες μόνιμες θέσεις στη λυρική και Α’ κορυφαίος στην κρατική ορχήστρα. Τώρα παράλληλα επιδιώκω αρκετά το σολιστικό κομμάτι και το εξωτερικό, όπου τα πράγματα είναι σαφώς πιο προωθημένα.
Ο νικητής του φετινού Βραβείου Jan Wallander επιλέχθηκε σύμφωνα με την κριτική επιτροπή επειδή έχει ζεστό και πλούσιο ήχο. Παίζει με έναν πολύπλευρο τρόπο που είναι βαθιά προσωπικός και πάντα ενδιαφέρον. Το βραβείο απονεμήθηκε την Τετάρτη 4 Μαΐου κατά τη διάρκεια τελετής στο Kungasalen στο Royal College of Music στη Στοκχόλμη. Στην τελετή, ο Λιβιεράτος εμφανίστηκε στη σκηνή και έπαιξε μουσική των Schumann, Prokofiev και Debussy στη βιόλα Gagliano.
-Πώς ήρθε αυτή η σημαντική διάκριση; Τι σημαίνει για σένα;
Είναι ένα βραβείο που δίνεται στη βιόλα κάθε 8 χρόνια σε νέους μουσικούς στη Σουηδία. Έγινε διαγωνισμός με διεθνή επιτροπή. Μαζί με την μεγάλη τιμή και τη δημοσιότητα έρχεται μαζί με δάνειο μια καταπληκτική βιόλα Gagliano του 1800 για 8 χρόνια.
-Θες να μου περιγράψεις λίγο την τελετή και τα συναισθήματά σου;
Η τελετή ήταν πολύ ιδιαίτερη. Οι Σουηδοί είναι πολύ καλοί σε αυτά. Ήταν σαν τη Eurovision κάπως… Έδειξαν βιντεάκια με ιδιαιτέρως κολακευτικά λόγια της επιτροπής, μου έγινε μια μίνι συνέντευξη επί σκηνής και έπαιξα κάποια αγαπημένα κομμάτια. Ο κόσμος πολύ θερμός, πολλοί ήρθαν να μου πουν ότι δάκρυσαν…! Ένιωσα τεράστια χαρά, περηφάνεια και δικαίωση για πολύχρονους κόπους.
-Ποιο απ’ τα έργα που έχεις παίξει είναι το αγαπημένο σου και γιατί;
Δύσκολο να ξεχωρίσω ένα, μπορώ να σας μιλήσω για τα κομμάτια που έπαιξα στην απονομή όμως: ένα τραγούδι του Schumann (“im wunderschönen Monat Mai”) όπου ένας άνδρας μιλάει για την – δίχως ανταπόκριση- ερωτική εξομολόγηση σε μια γυναίκα, κάτι που νομίζω κάθε άνδρας έχει βιώσει κάποτε στη ζωή του. Το clair de lune του Debussy: ο απίστευτος κόσμος ηχοχρωμάτων του Γάλλου σύνθετη δημιουργεί μια ονειρική, νυχτερινή ατμόσφαιρα. Και από το Ρομέο και Ιουλιέτα του Prokofiev, το γνωστό σε όλους μας χορό των ιπποτών (λέγεται ότι από κει έκλεψε το θέμα του StarWars ο Williams), που από το γκροτέσκο, περνάει στην αθωότητα της Ιουλιέτας, και το ρομαντικό έρωτα των δύο παιδιών.
Gagliano viola Jan Wallander Prize Interview Livieratos
Interview from Jesper Kassling of #Handelsbankenabout the Jan Wallander prize 2022, the Gagliano viola and the future plans of violist Ilias Livieratos
-Ποιος είναι ο αγαπημένος σου συνθέτης;
Διάφοροι. Σούμαν και Μπαχ πάντως είναι στο πάνθεόν μου.
-Μίλησε μας για την εκδήλωση που κάνατε με τον Λεωνίδα Καβάκο για την Ουκρανία.
Είναι λίγο δύσκολο να δώσω στον μέσο Έλληνα να καταλάβει ποιος είναι ο Λεωνίδας Καβάκος -γιατι στην Ελλάδα έχουμε μια τάση να απαξιώνουμε ο, τι ελληνικό. Ίσως αρκεί να πω ότι ψηφίστηκε ως ο καλύτερος μουσικός όχι της Ελλάδας, αλλά του ΚΟΣΜΟΥ σε βράβευση στη Δανία. Φυσικά αυτό είναι εν μέρει υποκειμενικό, αλλά δίνει μια τάξη μεγέθους. Αυτός ο άνθρωπος ήταν για μένα είδωλο από παιδί. Είχα αφίσες του σπίτι, έχω ταξιδέψει για να δω συναυλίες του, έχω αυτόγραφα κλπ. Ε λοιπόν το να παίξω πλάι του μουσική δωματίου για έναν φιλανθρωπικό σκοπό σε ένα κατάμεστο Μέγαρο είναι κάτι που χρειάζεται μερικές φορές να τσιμπιέμαι, για να δω αν είμαι όντως ξύπνιος. Και στις 4 Ιούνιου θα παίξουμε μαζί ως σολίστ στο Μέγαρο Μουσικής…!
-Πράγματα που εύχεσαι για το μέλλον;
Θα ήθελα να πω ότι θα ευχόμουν στην Ελλάδα οι νέοι να έχουν περισσότερες ευκαιρίες και να αντιμετωπίζονται με λίγη περισσότερη αγάπη. Διότι η νέα γενιά είναι το μέλλον.
Π.χ. είμαι στη Σουηδία έξι μήνες και σχεδόν αμέσως -παρότι ξένος- έλαβα απλόχερα μια πολύ σημαντική διάκριση. Στην Ελλάδα οι διακρίσεις και η αναγνώριση έρχονται με πολύ περισσότερο κόπο και συχνά υπάρχει διάχυτη αναξιοκρατία.
Επίσης τώρα, που είμαι σε μια τόσο καλή φάση μου, θα ήταν μεγάλη ευκαιρία να συμπράξω ως σολίστ σε ένα μεγάλο σόλο κοντσέρτο για βιόλα με τη Κρατική ορχήστρα Θεσσαλονίκης ή την Κ.Ο. Αθηνών, αν μου έκαναν την τιμή να με καλέσουν η κα. Τσόκανου ή ο κος Καρυτινός. Θα ήταν κάτι που θα μου έδινε μια ώθηση καλλιτεχνικά σε αυτό το σημαντικό σημείο της πορείας μου!
ΒΟΛΦΓΚΑΝΓΚ ΑΜΑΝΤΕΟΥΣ ΜΟΤΣΑΡΤ Συμφωνία κοντσερτάντε για βιολί, βιόλα και ορχήστρα K. 364
Το πρόγραμμα με μια ματιά:ΒΟΛΦΓΚΑΝΓΚ ΑΜΑΝΤΕΟΥΣ ΜΟΤΣΑΡΤ (1756 – 1791)Συμφωνία κοντσερτάντε για βιολί, βιόλα και ορχήστρα σε μι ύφεση μείζονα, K. 3641. Al…