Αν ήσουν παιδί στην Αθήνα της δεκαετίας του 1970 (και πιο πριν) και του 1980-90 το μέρος που θα ήθελες να επισκεφτείς τα Χριστούγεννα, εκτός από το Ροβανιέμι της Φινλανδίας, ήταν το Μινιόν της Πατησίων.
Ο εντυπωσιακός στολισμός του, τα άπειρα παιχνίδια του, οι κυλιόμενες σκάλες που μας φαίνονταν σαν παιχνίδι και ο Άγιος Βασίλης που άραζε στον θρόνο του και έβγαζε φωτογραφίες με όλα τα παιδάκια, έκαναν το μέρος να φαντάζει μαγικό.
Φυσικά, ήταν σαν να μην είχες πάει στο Μινιόν αν δεν είχες βγάλει φωτογραφία με τον Άγιο Βασίλη, ένα έθιμο που προφανώς μας είχε έρθει από το εξωτερικό.
Δεν ήσουν κουλ παιδάκι αν δεν είχες μια τέτοια φωτογραφία. Κοιτάζοντας τις τώρα πάντως, εκτός από νοσταλγία, φέρνουν και μια θλίψη, όχι τόσο για τα χρόνια που πέρασαν, όσο για την όλη αισθητική.



















Μετά το εμπρησμό του 1980, το Μινιόν δεν κατάφερε ποτέ να ξαναβρεί την παλιά του αίγλη, αλλά για τους Αθηναίους των άντα και των ήντα, η ανάμνηση παραμένει ζωντανή και ζεστή. Ήταν το μέρος όπου το «πνεύμα των (καταναλωτικών) Χριστουγέννων» έπαιρνε σάρκα και οστά.


