Άρης Δημοκίδης
Παλιότερα θα ενδιαφερόμουν έστω και λίγο για μια συζήτηση ψήφου εμπιστοσύνης. Θα έβλεπα τη Βουλή έστω και σαν ριάλιτι. Όμως το ριάλιτι που παίζεται τώρα εκεί είναι πια υπερβολικά δυσώδες και αποκαρδιωτικό. Και είναι πιο στημένο κι απ’ το Power of Love.
Στην εποχή που όλα γίνονται για τις εντυπώσεις, Τσίπρας και Μητσοτάκης παίζουν με όρους Twitter, σαν αφηνιασμένα τρολ που τσακώνονται μεταξύ τους και βγάζει ο ένας στη φόρα τα άπλυτα του άλλου. «Εσένα ο μπαμπάς σου έκανε εκείνο«, «εσένα το άλλο» και πάει λέγοντας.
ΟΚ, αυτά πείθουν τον κόσμο, και με κάτι τέτοια παθιάζεται. Όμως όταν ξέρεις πως όλα γίνονται για την τηλεθέαση, όταν δεν έχεις καν αγωνία για το αν θα αλλάξει κάτι, είναι απλά σκέτο μαρτύριο. Μόνο για να σου ανέβει η πίεση. Ξέρουμε ότι θα πάρει ψήφο εμπιστοσύνης η κυβέρνηση (έχουν μαζευτεί ένα σωρό αριβίστες από άλλα κόμματα και θα αναπληρώσουν το κενό του Πάνου Καμμένου), ξέρουμε κι ότι κανένας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα τολμήσει να αμφισβητήσει με την ψήφο του τον Πολάκη.
Ο σκαφάτος, ο Χίος και το κακό συναπάντημα
Απ’ ό,τι είδα στους τίτλους, ο Κυριάκος είπε το βλακώδες σύνθημα «νάτος νάτος ο σκαφάτος» (καλό, ε;) και κατηγόρησε την οικογένεια Τσίπρα για μπίζνες με τη χούντα (αποδείξεις;), ο δε Αλέξης είπε τον Κυριάκο «Στέφανο Χίο της πολιτικής», κι αντί να ντραπεί για τον τρόπο που φέρθηκε ο Πολάκης, είπε ότι η ΝΔ έχει τον Κυμπουρόπουλο και τον περιφέρει σα γλάστρα. (Προφανώς ήθελε να προσβάλλει τη ΝΔ αλλά αυτό που είπε ήταν ό,τι πιο προσβλητικό για τον ίδιο τον Κυμπουρόπουλο και για κάθε ΑμεΑ: Τι ντροπή ένας Πρωθυπουργός να υπονοεί ότι οι ΑμεΑ είναι άβουλα όντα που τους εκμεταλλεύονται τρίτοι και τους «περιφέρουν» κιόλας. Και το είπε για τον Κυμπουρόπουλο έναν άνθρωπο σαφώς πιο έξυπνο και άξιο απ’ τον ίδιο).
Ο Αλέξης συσπειρώνει τους φανς του (αυτούς που ακόμα και να μάθαιναν ότι σκότωσε άνθρωπο θα τον υπερασπίζονταν και θα τον ψήφιζαν), ο Κυριάκος τους δικούς του (που επίσης θα αδιαφορούσαν από την τυχόν αποκάλυψη οποιουδήποτε σκανδάλου), και στην πορεία ουρούν σε κάθε ίχνος πολιτικού πολιτισμού. Και πού είμαστε ακόμα.
Όταν ήμουν παιδάκι διασκέδαζα με τους τσακωμούς Παπανδρέου – Μητσοτάκη με φόντο το βρώμικο ’89. «Είσαι αποστάτης», «Είσαι απατεώνας», «Είσαι εφιάλτης», «Είσαι κλέφτης» έλεγαν, και ενθουσιαζόμουν με το χαμό.
30 χρόνια αργότερα, και μετά από μια καταστροφική οικονομική κρίση που υποτίθεται θα μας έκανε σοφότερους, νομίζω ότι ωρίμασα κι οι χυδαίες μάχες στη Βουλή δε με διασκεδάζουν.
Δυστυχώς όμως, φαίνεται πως αυτοί δεν ωρίμασαν καθόλου.
Ο διάλογος ήταν αισχρος Άρη. Αλλά ξεχνάς ότι ο Αλέξης ξεκίνησε αποκαλώντας τους προγόνους του Κυριάκου, εμμέσως αλλά σαφώς, κλέφτες.
Είναι κλέφτες και το ξέρει όλη η Κρήτη αν πας να ρωτήσεις. Χαιρετισμούς από Χανιά τη γενέτειρα αποστατών, γιδοβοσκών και λεβέντων γαλακτοκόμων. Άρη πρώτη φορά διαβάζω άρθρο σου και με εκφράζει 110%. Τι μας περιμένει μέχρι τις εκλογές
Οταν γράφετε “Δυστυχώς όμως, φαίνεται πως αυτοί δεν ωρίμασαν καθόλου” υποθέτω ότι ενοείτε τους έλληνες πολίτες. Οι πολιτικοί είναι έτσι κι αλλιώς θεατρίνοι που δείχνουν στο κοινό (τους) αυτό ακριβώς που θέλει να δει. Είναι άλλωστε το μόνο που ξέρουν να κάνουν. Διαφωνώ πάντως με το “… δεν ωρίμασαν καθόλου”. Ωρίμασαν! Και πολύ μάλιστα. Για την ακρίβεια: Σάπισαν. Η ελληνική κοινωνία είναι μια σάπια κοινωνία αμόρφωτων τραμπούκων με θεό το εύκολο κέρδος, το ατομικό συμφέρον και την καρακιτσάτη τζερτζελοειδή επίδειξη. Με τάτοια κοινωνία, πάλι καλά να λέμε που οι πολιτικοί μας δεν φοράνε προβιές και δεν κοπανάνε με ρόπαλα ο… Διαβάστε περισσότερα »
Επισημαίνω απλά ότι είστε ο νιοστος από χθες που ενοχληθηκε από το επίπεδο όταν πρώτη κυριολεκτικά φορά απάντησε η άλλη πλευρά με τον ίδιο τρόπο. Τη σύζυγο, τους νεκρούς γονείς ακόμη και τα ανήλικα παιδιά του Μητσοτακη έχει προφανώς πλάκα να τους βριζουμε Χθες όμως έπεσε το επίπεδο, ντροπή, που βαδιζομεν κύριοι που έλεγε κι ο Κελαηδονης