Του Σωτήρη Ι. Στυλιανού
Ένα φαινόμενο της σύγχρονης ζωής είναι να συζούν οι άνθρωποι χωρίς να παντρεύονται. Γιατί, όμως, αυτό, σύμφωνα με τον τίτλο μου, αποτελεί ζημιά για την κοινωνία;
Λέγεται πως η δυναμική κάθε κοινωνίας μετριέται με τον ρυθμό ανανέωσης των γενεών και εξαρτάται από τη σχέση ανάμεσα στο πλήθος των νέων με εκείνο των ηλικιωμένων. Το πολυσυζητημένο, δηλαδή, σήμερα δημογραφικό ζήτημα. Κάθε είδους πρόοδος πνευματική, επιστημονική ή πολιτική στηρίζεται στην αύξηση και ανανέωση του πληθυσμού. Η αποφυγή, όμως, της σύναψης γάμου και απόκτησης τέκνων, δυναμιτίζει τον ρυθμό της ανανέωσης του πληθυσμού.
Ακόμη, όταν οι άνθρωποι συζούν, απολαμβάνουν, όπως νομίζουν, τα καλά του γάμου χωρίς τις δεσμεύσεις και τις υποχρεώσεις του. Ο γάμος υποβαθμίζεται σε ένα κοινωνικό πανηγύρι που θα το πραγματοποιήσουν όταν ευκαιρήσουν ή όταν θα έχουν την οικονομική δυνατότητα. Έτσι ευτελίζεται τελείως αυτό το θεμέλιο της κοινωνικής ζωής.
Αυτές μπορούμε να πούμε πως είναι οι πιο σοβαρές ζημίες που προκαλούνται στην κοινωνία και την χώρα. Όμως, βλάπτονται και οι ίδιοι οι άνθρωποι που αναβάλλουν την νομιμοποίηση της σχέσης τους και την απόκτηση παιδιών. Χάνουν τα χρόνια της νεότητάς τους με σοβαρό τον κίνδυνο της μείωσης της γονιμότητάς τους.
Αυτή η στάση ζωής έχει επικρατήσει σε μεγάλο βαθμό σε νέους και μεγαλύτερους και ακόμη, κάθε ζευγάρι που συζεί, επηρεάζει και τους γύρω του, ενώ βέβαια έχει και εκείνο πρώτα επηρεαστεί από το περιβάλλον του.
Θα ήταν σημαντικό να άλλαζε η νοοτροπία αυτή και, έπειτα από μία σύντομη γνωριμία, να υπήρχε η προοπτική της σύναψης γάμου. Όταν ίσχυε αυτή η πρακτική οι γάμοι άντεχαν, ενώ τώρα που επικρατεί η άποψη πως πρέπει το ζευγάρι να γνωριστεί και να δοκιμαστεί πριν το γάμο, βλέπουμε πως πολύ συχνά οι προγαμιαίοι αυτοί δεσμοί ή και οι γάμοι που προκύπτουν από αυτούς διαλύονται, χωρίς να παραβλέπουμε και τις άλλες αιτίες των χωρισμών.
Κλείνω το σύντομο αυτό σχόλιο πάνω στο μεγάλο πρόβλημα του καιρού μας με τη σοφή ρήση του λαού που λέει «Ή μικρός-μικρός παντρέψου ή μικρός καλογερέψου», μια συμβουλή που μακάρι να μην είχε ξεχαστεί και παραμεριστεί τόσο πολύ εδώ και χρόνια.
