Βάνα Κράβαρη
Ο θάνατος του Mikey είναι ο πυρήνας του The Bear. Η αυτοκτονία του είναι αφορμή πίσω από την ανάγκη του Carmy να δώσει το φιλί της ζωής στην αποτυχημένη του επιχείρηση. Αυτός είναι ο λόγος που δεν αλλάζει στο παραμικρό το The Beef , παρά τις παθογένειες που είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς και πάνω στην οποία χτίζεται η πρώτη σεζόν. Σε αυτή ο Mikey είναι ο παρονομαστής, η ενέργεια που καλύπτει κάθε μικρή και μεγάλη ενέργεια. Παρόλο που ο Mikey και ο θάνατός του είναι η τροχιά στην οποία κινείται ολόκληρη η σειρά, τον βλέπουμε μόλις στο έκτο επεισόδιο της πρώτης σεζόν, “Ceres”, να περιγράφει σε ένα flashback γλαφυρά μια ιστορία στην οικογένειά του. Στόχος της σκηνής είναι να καταλάβουμε το larger than life ταμπεραμέντο του, το πόσο πιο μαγνητικός ήταν από τον Carmy, ο οποίος τον είχε θεοποιήσει με τον τρόπο που οι «παράξενοι» έφηβοι βάζουν σε ένα βάθρο, που συνήθως μετά από ψυχοθεραπεία μόνο μπορούν να φτάσουν, τα «κουλ παιδιά». Στη δεύτερη σεζόν του The Bear, ωστόσο, το έκτο και μοναδικό μονόωρο επεισόδιο, είναι αφιερωμένο στο παρελθόν ως δομικό στοιχείο χαρακτήρων και σεναρίων, μέσα στο οποίο ο Mikey είναι ζωντανός και μέσα από μερικές σκηνές ξετυλίγεται ολόκληρη η ουσία πίσω από έναν «σκληρό», «larger than life» και «ανθεκτικό» τύπο. Από τους ανθεκτικούς των οποίων η πορεία είναι μονόδρομος. Ένας μονόδρομος προς την αυτοκαταστροφή με αφετηρία τους την ίδια την ανθεκτικότητα.
Το έκτο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν, “Fishes”, είναι ένα χάος. Σε όλη τη διάρκεια, μέσα σε όλες τις κωμικές του στιγμές, έρχεται στην επιφάνεια ένας πανικός. Με έναν παράξενο τρόπο ξέρεις πως δεν θα λήξει ομαλά το οικογενειακό γεύμα των Berzatto. Μια μητέρα στα πρόθυρα υστερίας, ανοιγοκλείνει μανιωδώς ντουλάπια κουζίνας και γεμάτους φούρνους. Με ένα τσιγάρο στο χέρι και έναν ψυχισμό που καπνίζει και που αν έχεις μεγαλώσει σε οικογένεια με εντάσεις, ξέρεις πως θα εκραγεί επεισοδιακά. Την έκρηξη μιας μητέρας in distress τη μαρτυρούν τα πρόσωπα των παιδιών της. Πάντα. Η Natalie την έχει μονίμως στο νου της και της κάνει τη χειρότερη ερώτηση που μπορεί να κάνει κανείς σε μια μητέρα in distress: «είσαι καλά;». Ο Carmie απλώς ακολουθεί τις «διαταγές» της, όχι από φόβο, ούτε από σεβαστική υποχρέωση. Στην πραγματικότητα, θα προτιμούσε να μην είναι εκεί, αλλά δεν ξέρει και πού ακριβώς θα προτιμούσε να είναι. Στην ουσία, κάνει αυτό που του ζητάει θέλοντας να γίνουν όλα όπως πρέπει, με την ελπίδα ότι θα αποφευχθεί το έκρηξη στο παραπέντε. Πως η μητέρα του δεν θα γίνει πάλι show-τροφή για οικογενειακά πηγαδάκια όταν η συζήτηση σηκώνει και λίγο κουτσομπολιό οίκτου, από εκείνα που μας κάνουν να νιώθουμε καλύτερα για τις δικές μας ζωές, χάρη σε κάποιον που άφησε τη μάσκα της λογικής του να πέσει στο πάτωμα, χωρίς να τον νοιάζουν οι συνέπειες. Με μια σχεδόν αναξιοπρεπή, παθολογική αδιαφορία.
Υπάρχει και το τρίτο παιδί, ο Mikey. Είναι ο γιος που ζει μαζί της. Είναι προφανές πως την έχει ξαναδεί έτσι. Μάλλον τη βλέπει έτσι κάθε μέρα. Δεν τον σοκάρει τίποτα πλέον. «Απλώς σταμάτα να τη ρωτάς αν είναι ΟΚ», λέει με υποδειγματική ηρεμία και ελαφρότητα, σαν ζωντανός πυροσβεστήρας, στην σχεδόν πανικόβλητη αδερφή του. Με εκείνον τον πανικό του ανθρώπου που ξέρει το τέλος του επεισοδίου, γιατί είναι ένα ακόμα επεισόδιο μια από τα ίδια. Ο Mikey δεν αφήνεται στη δίνη του ψυχισμού της μάνας του που ακούγεται μέσα στη γενική φασαρία του σπιτιού να βρίσκεται μονίμως στα πρόθυρα της κατάρρευσης στην κουζίνα, σαν στη μέση μιας γρήγορης βουτιάς από τη μανία στην κατάθλιψη. Το γεγονός πως ο Mikey δεν δίνει καμία σημασία σε αυτό, κάνοντάς τον να μοιάζει με τον «βράχο» που στηρίζει τα δυο μικρότερα αδέρφια του, με τρόπο που φαίνεται πως στην ουσία είναι και η κλωστή από την οποία κρέμεται ο ψυχισμός της μητέρας του, είναι το τζίνιους στοιχείο του ενός και μοναδικού επεισοδίου που δίνει λίγες λεπτομέρειες για τον χαρακτήρα που αποτελεί και το «έμβρυο» όλου του The Bear.
Ο Mikey δεν παρασύρεται από την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά της μητέρας του, αλλά καταρρέει όταν ο Carmie του κάνει δώρο ένα σκίτσο του εστιατορίου που πάντοτε ήθελαν να ανοίξουν. Καταρρέει όταν ο Carmie του ζητάει, χωρίς να ξέρει ότι ο αδερφός του κυριολεκτικά σχεδιάζει να κάψει το σαντουιτσάδικο, να εμπλακεί και εκείνος στο Beef, χωρίς να έχει ιδέα πως η επιχείρηση είναι λίγο πριν τη διάλυση ή πιο σωστά σε μια μόνιμη παράταση της μονίμως επερχόμενης και μη αναστρέψιμης διάλυσης. Καταρρέει όχι μπροστά του, αλλά τη στιγμή που ο Carmie τρέχει βαρώντας προσοχή σε κάθε οριακή κραυγή της μαμάς του για να αποφύγει την αναπόφευκτη κρίση της, τη στιγμή ακριβώς που αφήνει τους μύες του προσώπου του να ξεπιαστούν από το ψεύτικο «όλα είναι ΟΚ» χαμόγελό του. Δεν καταρρέει από συγκίνηση που ο αδερφός του τού έκανε δώρο, ούτε από τύψεις που δεν είναι καλός στο να σηκώνει τα τηλεφωνήματά του και να διατηρεί μια επαφή μαζί του, αλλά από πανικό. Τον πανικό όλων των λόγων που προσφέρει απόρριψη στον μικρό του αδερφό που συσσωρεύονται σε ένα κλισέ: για να τον προστατεύσει. Τον απορρίπτει και τον παραμελεί για να τον προστατεύσει. Ο Mikey ξεσπά σε κλάματα απλώς επειδή δεν μπορούσε να διατηρήσει το «όλα καλά θα πάνε» χαμόγελό του άλλο. Τίποτα δεν θα πήγαινε καλά και το ήξερε.
Σε αυτή τη σεζόν, ο Mikey έπαψε να είναι μια μαύρη αύρα, μια ρομαντικοποιημένη rock n’ roll φιγούρα. Ο hyper cool τύπος που από την αγάπη του για τη ζωή στο εδώ και στο τώρα, με ναρκωτικά και αλκοόλ, δεν κατάφερε να κάνει το Beef μια βιώσιμη επιχείρηση. Ήταν απλώς ο μεγάλος γιος μιας ανισόρροπης μητέρας που δεν ήξερε πώς να μετουσιώσει την αγάπη της σε οτιδήποτε άλλο πέραν οριακών mood swings. Ο αδερφός δυο παιδιών που ένιωθε πως πρέπει να τους μάθει να μην επηρεάζονται από τη μητρική αγάπη που δίνει τη θέση της στην υστερία με το κουδούνισμα ενός χρονόμετρου που καθορίζει πότε είναι έτοιμα τα ψάρια. Ο Mikey ήταν ένας νέος άνδρας που δεν κατάφερε να σώσει τον εαυτό του από τους εθισμούς, οδηγώντας τη ζωή του στην καταστροφή και τη μέρα του σε μόνιμες μικροεντάσεις (σαν την κόντρα του με τον θειο στο ίδιο αυτό τραπέζι, στην οποία χάνει τον έλεγχο), παίρνοντας χαρά από την εξιστόρηση των ίδιων και των ίδιων σκηνικών και περιστατικών στα οποία ήταν ακόμα ένας πολλά υποσχόμενος νεαρός άνδρας.
Στο τέλος της μέρας, ο Mikey ήταν ο γιος μιας μάνας που μπούκαρε στο σπίτι τους με το αυτοκίνητο, καταστρέφοντας τα πάντα, ακόμα και μια γιορτή που οργάνωσε η ίδια, για να «δώσει χαρά». Και αυτό από μόνο του λέει πολλά.
