Ο λεγόμενος «νόμος του καλού Σαμαρείτη» είναι μια νομική ρύθμιση που ισχύει σε αρκετές χώρες και στοχεύει σε κάτι απλό αλλά κρίσιμο: να ενθαρρύνει τους πολίτες να βοηθήσουν κάποιον σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης χωρίς να φοβούνται νομικές συνέπειες.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι αν κάποιος καλέσει βοήθεια – για παράδειγμα το ΕΚΑΒ ή την αστυνομία – για άτομο που έχει πάρει υπερβολική δόση ναρκωτικών, δεν κινδυνεύει να διωχθεί για μικροπαραβάσεις, όπως κατοχή ουσιών για προσωπική χρήση. Ο βασικός στόχος είναι να σωθεί η ζωή και όχι να τιμωρηθεί όποιος ζητά βοήθεια.

Παρόμοιες διατάξεις εφαρμόζονται σε πολλές περιοχές, κυρίως στις ΗΠΑ, όπου αρκετές πολιτείες έχουν υιοθετήσει «Good Samaritan laws» ειδικά για περιστατικά υπερβολικής δόσης. Αντίστοιχα μέτρα υπάρχουν και στον Καναδά, καθώς και σε ευρωπαϊκές χώρες όπως η Νορβηγία και η Γερμανία, με διαφορετικές μορφές προστασίας.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχει αντίστοιχος νόμος που να καλύπτει ρητά τέτοιες περιπτώσεις. Υπάρχει, ωστόσο, η γενική υποχρέωση παροχής βοήθειας σε άτομο που βρίσκεται σε κίνδυνο, αλλά χωρίς τις ειδικές εγγυήσεις που θα προστάτευαν κάποιον από πιθανές διώξεις.
Η συζήτηση γύρω από την υιοθέτηση ενός τέτοιου πλαισίου επανέρχεται συχνά, ιδιαίτερα σε σχέση με τα περιστατικά υπερβολικής δόσης. Οι υποστηρικτές τονίζουν ότι ένας «νόμος του καλού Σαμαρείτη» θα μπορούσε να σώσει ζωές, αφαιρώντας τον φόβο που σήμερα λειτουργεί αποτρεπτικά στην παροχή άμεσης βοήθειας

