Μου το έστειλε η Μαρία γράφοντας: « Αυτό δεν είναι μικροπράγμα αλλά έτσι του φέρονται οπότε είπα να στο στείλω. Δυστυχώς , σαν εκπαιδευτικός έχω δει τέτοιους διευθυντές και ντρέπομαι που το λέω. Είναι απαράδεκτο και μόνο που κάποιος έγραψε το κείμενο (κάποιος αιρετός;). Δε ξέρω γιατί το στέλνω.. ίσως για να δείξω τι συμβαίνει πίσω από τις γιορτές, τα βραβεία των σχολείων, τα χαμόγελα στα πρόσωπα και κυρίως πίσω από την πόρτα “Γραφείο Διευθυντή”.»
Η καθαρίστρια δεν δέχτηκε να υπογράψει τη δήλωση και η σύμβασή της δεν έχει ανανεωθεί.
Το θέμα έφτασε και στο Δημοτικό Συμβούλιο Ορεστιάδας:
Το ανέδειξε στην τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου η παράταξη “Είναι στο χέρι μας”, καταγγέλλοντας τη δημοτική αρχή για “αυταρχικό ύφος”, και τη Σχολική Επιτροπή για “εκβιασμό εργαζομένων”, όπως γράφει στο ρεπορτάζ της στην ΕΡΤ η Χρυσούλα Σαμουρίδου. Ο επικεφαλής της παράταξκης, Ηλίας Αγγελακούδης, σημείωσε στην τοποθέτησή του ότι «εάν η συγκεκριμένη καθαρίστρια δεν έκανε σωστά τη δουλειά της, θα μπορούσε να μην ανανεωθεί η σύμβασή της, όχι όμως να ταπεινώνεται με τον τρόπο αυτό η προσωπικότητά της». Θεωρεί, δε, ότι «το περιστατικό αυτό δυσφημίζει το δήμο, καθώς αποτελεί πανελλήνια πρωτοτυπία μία Σχολική Επιτροπή δήμου, να εκβιάζει εργαζόμενους ώστε να αποδεχθούν όρους που δεν είναι μέρος της νόμιμης σύμβασης του έργου και που αποτελούν μέγιστη προσβολή της προσωπικότητάς τους».
«Θα φτάσουμε μέχρι τη Βουλή για το θέμα αυτό», ανέφερε στην τοποθέτησή του ο επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης», Σταμάτης Γκατζίδης, κάνοντας λόγο για «εργασιακό μεσαίωνα», τον οποίο η δημοτική αρχή «πρέπει να καταδικάσει και όχι να καλύπτει». Έντονα αντέδρασε στο θέμα και η επικεφαλής της παράταξης «Δήμος Ορεστιάδας/Τόπος να Ζω», Μαρία Γκουγκουσκίδου, η οποία ανέφερε ότι «είναι δικαίωμα η ανανέωση ή μη της σύμβασης μιας καθαρίστριας, από ‘κει και πέρα όμως, ο τρόπος με τον οποίο έγινε η διαδικασία δείχνει ότι η εργαζόμενη εκβιάστηκε να υπακούσει σε εντολές που δεν ήθελε».

Τι λέει η άλλη πλευρά:
Απαντώντας στους επικεφαλής των τριών παρατάξεων του δημοτικού συμβουλίου, ο πρόεδρος της Σχολικής Επιτροπής Β’ Βάθμιας Εκπαίδευσης του δήμου Ορεστιάδας, Βασίλης Παπαμιχαήλ, τόνισε ότι «το θέμα αυτό απασχόλησε την Επιτροπή, σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού», δεδομένου ότι «στο συγκεκριμένο σχολείο υπήρχαν προστριβές, διαπληκτισμοί και διαμάχες μεταξύ της Διεύθυνσης και των καθαριστριών και τα προηγούμενα χρόνια, όμως αυτές πλέον είχαν φτάσει στο απροχώρητο».
Ο ίδιος επικαλέστηκε τις έγγραφες παρατηρήσεις που υπέβαλε στην Επιτροπή η Διευθύντρια του σχολείου, στις οποίες, μεταξύ άλλων, αναφέρονταν ότι «η συγκεκριμένη καθαρίστρια επεδείκνυε αρνητισμό στη βελτίωση των υποχρεώσεών της», «αγένεια και απαξίωση της Διεύθυνσης, αγνοώντας τις παρακλήσεις…», ενώ «συχνά οι χώροι του σχολείου δεν ήταν καθαροί και υπήρχαν παράπονα…».
Ο κ. Παπαμιχαήλ εξήγησε ότι «οι καθαρίστριες κλήθηκαν το καλοκαίρι στη συνεδρίαση της Επιτροπής, ώστε να γίνει ένας διάλογος συνεννόησης. Ο διάλογος αυτός έγινε, ήταν γόνιμος, όμως, για να μη μείνουμε μόνο στα λόγια, έπρεπε να υπάρξει μία γραπτή δέσμευση, την οποία η Επιτροπή έκρινε ότι οι κυρίες αυτές έπρεπε να υπογράψουν…Δεν είναι απόλυση, δεν είναι τιμωρία, απλά δεν ανανεώθηκε η σύμβαση της καθαρίστριας που δεν υπέγραψε…», ανέφερε συγκεκριμένα ο Πρόεδρος της Σχολικής Επιτροπής Β’ Βάθμιας Εκπαίδευσης.
Τέλος, στο θέμα τοποθετήθηκε και ο δήμαρχος Ορεστιάδας, Βασίλης Μαυρίδης, ο οποίος αναγνώρισε μεν ότι «ήταν άκομψο και εργασιακά αντίθετο αυτό που έγινε», υποστήριξε ωστόσο ότι «η πρόθεση της Σχολικής Επιτροπής ήταν να δοθεί άλλη μία ευκαιρία και να μη διαταραχθεί καμία εργασιακή σχέση». Κάλεσε δε τους επικεφαλής των παρατάξεων μειοψηφίας, «να ενημερωθούν καλύτερα για την υπόθεση» και να μην αμφισβητήσουν ότι «υπήρχε διάθεση από όλα τα μέλη της Επιτροπής Β’ Βάθμιας Εκπαίδευσης να τελειώσει ομαλά το θέμα».

Το έντυπο λέει ξεκάθαρα «υπεύθυνη δήλωση» (η ενυπόγραφη ατομική μου δήλωση είναι νομική δέσμευση, όχι όρκος υποταγής) και το περιεγχομενο του περιγράφει το αυτονόητο. Θα έπρεπε να περιλαμβάνεται, αν δεν συμβαίνει ήδη, στην σύμβαση του εκάστοτε εργαζομένου. Το να δεσμευτώ με υπογράφη για την συνεπεια μου δεν με προσβάλει, δεν προεξοφλειται η ασυνέπεια. Προσωπικά δεν εχω καταλάβει γιατί επρεπε να πάρει τέτοιες διαστάσεις αυτο το περιστατικό. Στην δημοτική καθαριότητα στην γειτονιά μου εργάζεται μια νεαρή γυναίκα, αψογη στην δουλειά της, άψογη σε όλα. Πριν από μήνες στην ίδια δουλειά, με τον ίδιο τρόπο πρόσληψης εργαζόταν κάποιες άλλες κύριες. Κάθε πρωί… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνω με το παραπανω σχολιο, απλα θα επρεπε η εγγυηση για την συνεπεια στην εργασια να ειναι η δυνατοτητα αμεση απολυσης οσων εκμεταλλευονται καταστασεις και δεν κανουν την δουλεια για την οποια εχουν προσληφθει. Δυστυχως στην χωρα μας και ειδικοτερα στο δημοσιο ειναι ταμπου αυτο οποτε αυτοι πατανε εκει και ζουν ζωη και κοτα.