Βάνα Κράβαρη
Να σας πω τι παίζει στην παράσταση Πάμε Στοίχημα, αφού τονίσω πως αν είστε γεννημένοι στα ‘90s και early ‘00s θα ταυτιστείτε; Δηλαδή αν είστε 20κάτι θα βαϊμπάρετε επικίνδυνα. Αυτό δεν είναι το ζητούμενο άλλωστε όταν παρακολουθείς κάτι που εγγυάται πως κάθε boomer θα νιώσει ξεπαρεού;
Στο “Πάμε Στοίχημα”, πέντε ηθοποιοί της γενιάς των late 90’s μετ-επισκέπτονται επί σκηνής τους μεγάλους σταθμούς μνήμης της παιδικής, της εφηβικής και της μετεφηβικής της ηλικίας που σκιαγραφούν την πορεία της ελληνικής πραγματικότητας των τελευταίων δυο δεκαετιών. Στάσεις σε αυτό το νοσταλγικό ταξίδι αποτελούν οι σημαντικότερες στιγμές του ελληνικού αθλητισμού, στιγμές εθνικής υπερηφάνειας και εθνικού πανικού. Μία ποπ γενιά μεγαλώνει χορεύοντας, τραγουδώντας και βάζοντας γκολ και καλάθια με γαλανόλευκα water tattoos στο μπράτσο μέχρι να μεγαλώσει και να αναρωτηθεί σήμερα τι ακριβώς σημαίνει νίκη και ήττα.
Έκανα στους συντελεστές της παράστασης τέσσερις ερωτήσεις. Ποιο θεωρούν το highlight εκείνων των χρόνων; Ποιος εθνικός “πανικός” τους στιγμάτισε περισσότερο από κάθε άλλο; Πώς θα περιέγραφαν την εφηβεία τους, από μια θέση στο “συλλογικό”; Πότε ενηλικιώθηκαν κοινωνικά; Προειδοποίηση: Millennials, Zillennials, θα ταυτιστείτε. Θα βρείτε τον χώρο σας στη νοσταλγία.
Γιώργος Παύλου, σκηνοθέτης της παράστασης
-Ποιο ήταν για σένα το highlight των late 90s και 00s;
Με διαφορά, το euro του 2004, το έπος της Πορτογαλίας.
-Ποιος “ηθικός πανικός” στιγμάτισε τη γενιά σου, αλλά κυρίως εσένα;
Η υπονόμευση κάθε μεγάλης ιδέας. Η χλεύη σε όποιον συνέχιζε να πιστεύει σε κόσμους που έχουν τελειώσει. Το τέλος κάθε μύθου και αφηγήματος. Η έλλειψη μιας αλήθειας που μπορείς να πιστέψεις.
-Με ποια λέξη θα περιέγραφες τα χρόνια της εφηβείας σου κοινωνικοπολιτικά;
Κρίση ( μια λέξη που ακούγαμε τουλάχιστον 10 φορές την ημέρα, κάθε μέρα)
-Πότε ενηλικιώθηκες κοινωνικά και γιατί;
Όταν έκλεισε η ΕΡΤ, 18 χρονών, το πρώτο καλοκαίρι μακριά απ’ το σχολείο και θυμάμαι να νιώθω άβουλος μέσα σε ένα κόσμο που αλλάζει τρομοκρατικά
*Ο Γιώργος Παύλου είναι σκηνοθέτης και ηθοποιός απόφοιτος του τμήματος σκηνοθεσίας του Εθνικού θεάτρου.και τις Δραματικής Σχολής του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας. Φετος θα σκηνοθετήσει την Γραμμή του ορίζοντος του Χ.Βακαλόπουλου για την Πειραματική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Έχει συνεργαστεί ως βοηθός σκηνοθέτη με τους Α. Καραζήση, Ν.Χατζοπουλο, Θ.Αμπαζή, Σ.Κακάλα, Θ.Μοσχόπουλο.
Γιώργος Φασουλάς, ηθοποιός
-Ποιο ήταν για σένα το highlight των late 90s και 00s;
Ξεκάθαρα οι Ολυμπιακοί αγώνες.
-Ποιος “ηθικός πανικός” στιγμάτισε τη γενιά σου, αλλά κυρίως εσένα;
Δεν ξέρω τι σημαίνει ηθικός πανικός αλλά νομίζω ότι αυτό που ονομάστηκε στην Ελλάδα οικονομική κρίση, ήταν ένα σύμπτωμα και η νόσος είχε να κάνει με την ηθική, και την αισθητική. Μετά πέρασε στην οικονομία και την πολιτική. Απέναντι σε αυτά η γενιά μας έπαθε σίγουρα πανικό.
-Με ποια λέξη θα περιέγραφες τα χρόνια της εφηβείας σου κοινωνικοπολιτικά;
Error.
-Πότε ενηλικιώθηκες κοινωνικά και γιατί;
Με την δολοφονία Γρηγορόπουλου. Ήμουνα πρώτη γυμνασίου.
*Ο Γιώργος Φασουλάς γεννήθηκε στην Αθήνα. Τελείωσε την Δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Σπουδάζει στο Τμήμα Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Επιστήμης. Ασχολείται και με τη μουσική.
Ειρήνη Μαυρικάκη, ηθοποιός
-Ποιο ήταν για σένα το highlight των late 90s και 00s;
Τα καλοκαίρια – η κατασκήνωση, οι Ολυμπιακοί Αγώνες, οι οικογενειακές διακοπές, το Eurobasket του 2005, η καρπουζόπιτα στη Μήλο…
-Ποιος “ηθικός πανικός” στιγμάτισε τη γενιά σου, αλλά κυρίως εσένα;
Η οικονομική (και όχι μόνο) κρίση του 2008, τα capital controls το 2015 με τις ατελείωτες ουρές στις τράπεζες στην Καμάρα στη Θεσσαλονίκη, που ζούσα τότε.
-Με ποια λέξη θα περιέγραφες τα χρόνια της εφηβείας σου κοινωνικοπολιτικά;
Αφύπνιση.
-Πότε ενηλικιώθηκες κοινωνικά και γιατί;
Κατά το ξέσπασμα της προσφυγικής-μεταναστευτικής κρίσης το 2015 και, συγκεκριμένα, με την κατάσταση εξαίρεσης στην Ειδομένη. Δεν χωρούσε ο νους μου το πώς βρέθηκαν χιλιάδες άνθρωποι, μικροί και μεγάλοι, εκτοπίσμενοι απο τον πόλεμο από τις γεωγραφίες τους να παλεύουν για την επιβίωση με όλους τους θεσμικούς φορείς να έχουν αποχωρήσει – εκτός, φυσικά, από τον στρατό. Και, μετά, πόσο πλατιά εκφράστηκε η αλληλεγγύη από την Ειδομένη, τη Μορια ως τις καταλήψεις στέγης προσφύγων/μεταναστών – απέναντι στους φράχτες και τα σύνορα.
*Η Ειρήνη Μαυρικάκη γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης, τον Ιούλιο του 1995 και ασχολείται με το θέατρο και την εκπαίδευση.
-Σπύρος Μπόσγας, ηθοποιός
-Ποιο ήταν για σένα το highlight των late 90s και 00s;
Εγώ γεννήθηκα το ‘99 και δεν θυμάμαι και πολλά από τον τύπο τότε. Αλλά κάτι μου λέει ότι highlight είναι η γιαγιά μου, το 2004 στο γκολ του Χαριστέα να φωνάζει ‘’Χαριστέας, Χαριστέας, ΓΙΟΥΧΟΥ ΓΙΟΥΧΟΥΥ’’
-Ποιος “ηθικός πανικός” στιγμάτισε τη γενιά σου, αλλά κυρίως εσένα;
Η έναρξη της ελληνικής κρίσης. Θυμάμαι θολά πράγματα. Θυμάμαι παιδιά στο σχολείο ή και φίλους των γωνιών μου να αγχώνονται για τις δουλειές τους για τα δάνεια τους κτλ. Και ταυτόχρονα μια Κρατική υποκρισία να προσπαθεί να πείσει τον λαό ότι δεν συμβαίνουν οι κακουχίες αυτές. Σαν παιδάκι θυμάμαι να μην ξέρω τι να πιστέψω, άκουγα πως λεφτά υπάρχουν και ταυτόχρονα έβλεπα ανθρώπους να λένε το αντίθετο.
-Με ποια λέξη θα περιέγραφες τα χρόνια της εφηβείας σου κοινωνικοπολιτικά;
Σύγχυση, πνευματική χρεοκοπία.
-Πότε ενηλικιώθηκες κοινωνικά και γιατί;
Όταν βίωσα αυτόν τον μαρασμό της εφηβείας μου στα φοιτητικά μου χρόνια. Μένοντας μόνος μου σε μια άλλη πόλη συνειδητοποίησα πως είμαι αντιμέτωπος με αυτά που συνέβαιναν όταν ήμουν μικρός και δεν μπορούσα να τα κατανοήσω. Όταν άρχισε να μην νιώθω ασφάλεια στον δρόμο, στην δουλειά μου κτλ. Όταν περπάτησα πάνω στην συνολική αστάθεια μιας χώρας.
*Ο Σπύρος Μπόσγας είναι ηθοποιός, γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης και είναι 24 χρονών. Αποφοίτησε από την δραματική σχολή του εθνικού θεάτρου το 2022.
Νοεμή Βασιλειάδου, ηθοποιός
-Ποιο ήταν για σένα το highlight των late 90s και 00s;
Θυμάμαι όταν μπήκαμε στο Ευρώ, άρχισαν ξαφνικά της μαμάς να της φαίνονται όλα ακριβότερα. Επίσης θυμάμαι οικογενειακές διακοπές στις Κυκλάδες – τότε που δεν κλείναμε μέσω booking, και πηγαίναμε από ξενοδοχείο σε ξενοδοχείο για να βρούμε δωμάτιο- Chiquititas, Rebelde Way, “Στο Πάρα 5” κάθε Δευτέρα όλη η οικογένεια γύρω από την τηλεόραση, χορευτικά Avril Lavigne στο σχολείο, και επίσης η εποχή που ξεκίνησαν όλα τα reality.
-Ποιος “ηθικός πανικός” στιγμάτισε τη γενιά σου, αλλά κυρίως εσένα;
Eurovision με την Έλενα Παπαρίζου 2004 και Euro 2005. Δεν ξέρω αν πρόκειται περί “εθνικού πανικού” αλλά εκλογές 2004, καλοκαίρι, θυμάμαι είχαν έρθει εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ στο οικογενειακό κάμπινγκ που ήμασταν και μοίραζαν σε όλο τον κόσμο δωρεάν σκηνές, καρέκλες, ομπρέλες και έστρωναν την παραλία με καινούρια ψιλή άμμο.
-Με ποια λέξη θα περιέγραφες τα χρόνια της εφηβείας σου κοινωνικοπολιτικά;
Ταραγμένα – τρώγαμε χτυπήματα αλλά με κάποιον τρόπο υπήρχε μια δυναμική απάντησης
-Πότε ενηλικιώθηκες κοινωνικά και γιατί;
Στη δολοφονία του Γρηγορόπουλου ήταν η πρώτη φορά που κατέβηκα στο δρόμο και που ξεκινήσαμε με συμμαθητές μου να συμμετέχουμε σε μαθητικές συνελεύσεις με πολιτικά χαρακτηριστικά. Ήταν ένα πέρασμα σε μια πολιτική εφηβεία. Θυμάμαι ήταν η πρώτη μου πορεία. Και είχαν ρίξει πολλά χημικά – βρέθηκα σε κάτι υπόγειες τουαλέτες ενός εστιατορίου και μια κυρία με βοηθούσε να ηρεμήσω. Αλλά η ενηλικίωση ήρθε αργότερα, ίσως ήταν και ένας συνδυασμός οικονομικής κρίσης, μνημονίων, δημοψηφίσματος, και capital controls. Πολλά διαδοχικά γεγονότα άρχισαν να ανοίγουν πολιτικές συζητήσεις σε όλους τους χώρους. Αρχίσαμε να νιώθουμε ότι η πολιτική έχει άμεση επίδραση στις ζωές μας. Και σίγουρα, μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.
*Η Νοεμή Βασιλειάδου είναι απόφοιτη της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ και του μεταπτυχιακού προγράμματος «Πολιτισμικές και Κινηματογραφικές Σπουδές» του ΕΚΠΑ. Εργάζεται ως ηθοποιός.
Ιωάννης Μπάστας, ηθοποιός
-Ποιο ήταν για σένα το highlight των late 90s και 00s;
Η αλλαγή της χιλιετίας. Μια επερχόμενη αποκάλυψη. Η ευθυγράμμιση πέντε πλανητών. Το τέλος του κόσμου. Ή ένας νέος κόσμος. Ένας νέος αιώνας που υποσχόταν ελπίδα, αλλαγή και κοινωνικοπολιτική ανανέωση. Νέο νόμισμα, νέα πραγματικότητα, κάποια βεβαιότητα και σίγουρα ασφάλεια. Α, και νέα ιντερνετική κίνηση. Χωρίς να κόβεται η γραμμή του τηλεφώνου.
-Ποιος “ηθικός πανικός” στιγμάτισε τη γενιά σου, αλλά κυρίως εσένα;
23 Απρίλη του 2010, μωβ γραβάτα και Καστελόριζο. Μία ανακοίνωση που πρόκειται να αλλάξει και να ταράξει το γύρω μας. “Ζητούμε επισήμως από τους εταίρους μας την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης…”. Με τον επακόλουθο φυσικά πανικό. “Πάμε στον μηχανισμό κι όποιος αντέξει”, “Θρίλερ διαρκείας”, “Ελλήνων Οδύσσεια”, “Εξέπεμψε SOS από το Καστελόριζο”, “Πάτησε τη σκανδάλη”, “Ο μεγάλος φόβος” και άλλα πολλά. Σημείο καμπής όχι μόνο ενός ή μιας γενιάς, αλλά μιας ολόκληρης χώρας.
-Με ποια λέξη θα περιέγραφες τα χρόνια της εφηβείας σου κοινωνικοπολιτικά;
Η ημιμάθεια. Έλαμψε και ακόμα λάμπει. Δυστυχώς, έχουμε την τάση σαν κοινωνία να καλυπτόμαστε με μία “μερική” γνώση, η οποία συνήθως οδηγεί στο να έχουμε γνώμη για όλα χωρίς να αντιλαμβανόμαστε πλήρως τι μας συμβαίνει. Και αυτή η γνώμη να είναι και απόλυτη. Και το χειρότερο είναι ότι ο ημιμαθής, συνήθως δεν αντιλαμβάνεται πως είναι ημιμαθής.
-Πότε ενηλικιώθηκες κοινωνικά και γιατί;
Τα περιθώρια που δίνονταν τόσα χρόνια εγκόλπωναν το αυγό του φιδιού. Μέχρι που ήρθε το αναπόφευκτο. Η είσοδος της Χρυσής Αυγής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Και τότε, έπρεπε εσύ ο ίδιος να δεις τι μπορείς να κάνεις και πως μπορείς να δράσεις και να αντιδράσεις. Ο Μάιος του 2012 τράνταξε πολύ, οτιδήποτε μπορεί να θεωρούσες στέρεο μέχρι τότε στην έφηβη ζωή σου.
*Ο Ιωάννης Μπάστας είναι αριστούχος απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Το 2023 έπαιξε στην παράσταση ‘Ερωτόκριτος’ σε σκηνοθεσία Αργυρώς Χιώτη. Φέτος, παίζει στο ‘Νησί των Θησαυρών’ σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλο και μουσική Κορνήλιου Σελαμσή, καθώς και στο ‘ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ; Μια παράσταση για την Ελλάδα του τζόγου’, σε σκηνοθεσία Γιώργου Παύλου. Την άνοιξη θα είναι στην παράσταση ‘Καύσωνας’ σε σκηνοθεσία Γιάννη Παναγόπουλου στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, ενώ έχει ήδη ολοκληρώσει τα γυρίσματα για την νέα ταινία του Αλέξανδρου Βούλγαρη.
Σπύρος Σουρβίνος, Βοηθός Σκηνοθέτη
-Ποιο ήταν για σένα το highlight των late 90s και 00s;
Ολυμπιακοί αγώνες 2004, Euro 2004, Eurovision 2005 και Μουντιάλ 2006. Εκείνα τα τρία χρόνια ξυπνούσα και ήθελα να γίνω ακοντιστής, έτρωγα μελάτα αυγά της γιαγιάς μου και ήμουν σίγουρος πως θα γίνω ποδοσφαιριστής, στο μεσημεριανό είχα ήδη αρχίσει να τραγουδάω και το βράδυ έπαιζα μπάσκετ με τους φίλους μου μετά από κάθε αγώνα της Εθνικής. Τρέλα!
-Ποιος “ηθικός πανικός” στιγμάτισε τη γενιά σου, αλλά κυρίως εσένα;
Η δολοφονία Γρηγορόπουλου και το χάος με τις καταλήψεις σε όλα τα σχολεία της Κέρκυρας (πέραν της Ελλάδας). Μέχρι τότε νόμιζα πως όλα αυτά συμβαίνουν μόνο στην Αθήνα, ενώ εμείς για πάντα θα κάνουμε καταλήψεις στην Κέρκυρα για να γίνουν επιτέλους τρίγωνες οι τυρόπιτες αντί για στρογγυλές. Να ξέρουμε από που ν’ αρχίσουμε δηλαδή, όχι τίποτ’ άλλο. Η δολοφονία Γρηγορόπουλου μας έφερε αντιμέτωπους με το τι σημαίνει πολιτική δράση πολύ πιο νωρίς απ’ όσο είχαμε φανταστεί.
-Με ποια λέξη θα περιέγραφες τα χρόνια της εφηβείας σου κοινωνικοπολιτικά;
Μεγαλώνοντας στην Κέρκυρα, εν συντομία θα έλεγα: από ‘κει που το χάντμπολ και οι έρωτες με ένοιαζαν, ξαφνικά, συνειδητοποίησα σε τι χώρα ζω. Αλλά η επαρχία είναι πολύ φιλική προς την αδράνεια. Έπρεπε να έρθω Αθήνα και να σπουδάσω για να ενηλικιωθώ πολιτικά. Ακόμη ενηλικιώνομαι.
-Πότε ενηλικιώθηκες κοινωνικά και γιατί;
Η μεγάλη ενηλικίωση, κοινωνικά, για μένα έφτασε μετά τις δολοφονίες Γιακουμάκη και Τοπαλούδη. Αυτές τις δύο δολοφονίες δεν θα τις ξεχάσω ποτέ. Γιατί και οι δύο είχαν να κάνουν με νέα παιδιά, της ηλικίας μου. Επίσης, δε θα ξεχάσω ποτέ και τις συνελεύσεις στα αμφιθέατρα του Φυσικού και της φοιτητικής εστίας: εκεί που συνειδητοποίησα πως η γνώμη σου δεν έχει καμία σημασία στη σύγχρονη «Δημοκρατία».
*Ο Σπύρος Σουρβίνος είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας. Το 2022 αποφοίτησε απ’ τη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, ενώ έχει αποφοιτήσει και απ’ το τμήμα Φυσικής του Ε.Κ.Π.Α. πριν αποφασίσει να γίνει άνεργος ηθοποιός.
Μαίρη Γιαννούλα, κινησιολόγος
-Ποιο ήταν για σένα το highlight των late 90s και 00s;
Ολυμπιακοί αγώνες.
-Ποιος “ηθικός πανικός” στιγμάτισε τη γενιά σου, αλλά κυρίως εσένα;
Σκάνδαλο στο Βατοπέδι.
-Με ποια λέξη θα περιέγραφες τα χρόνια της εφηβείας σου κοινωνικοπολιτικά;
Πανικός.
-Πότε ενηλικιώθηκες κοινωνικά και γιατί;
Δολοφονία Γρηγορόπουλου, το γιατί ελπίζω να είναι προφανές.
*H Μαίρη Γιαννούλα γεννήθηκε το 1999 και είναι αριστούχος απόφοιτη της Κρατικής Σχολής Ορχηστικης Τέχνης. Ως χορεύτρια και ερμηνεύτρια έχει συνεργαστεί με χορογράφους όπως Γιάννης Μανταφούνης, Πέρσα Σταματόπουλου, Reiner Behr, Jacqueline Fischer, Κοσμάς Κοσμόπουλος, Κατερίνα Γεβετζή, Αποστολία Παπαδαμάκη, Τζένη Αργυρίου ενώ συνεργάζεται σταθερά με την ομάδα χορού Gervasi με έδρα την Βιέννη. Έχει χορογραφήσει δυο ντουέτα ενώ το solo έργο της «I found you exploding» έχει παρουσιαστεί σε φεστιβάλ σε Ελλάδα, Γερμανία, Πολωνία και Ουγγαρία. Συνεργάζεται ως κινησιολόγος στο θέατρο και στο κινηματογράφο. Ως ηθοποιός έχει συμμετάσχει στις ταινίες «Αντιλόπη» και «Πολύδροσο» του Αλέξανδρου Βούλγαρη.
Ουρανία Φραγγέα, ενδυματολόγος
-Ποιο ήταν για σένα το highlight των late 90s και 00s;
Η νίκη της Έλενας Παπαρίζου στη Eurovision και το Roberto Cavalli φόρεμα της (με ασορτί εσώρουχο σε περίπτωση ατυχήματος).
-Ποιος “ηθικός πανικός” στιγμάτισε τη γενιά σου, αλλά κυρίως εσένα;
Με διαφορά οι Emo.
-Με ποια λέξη θα περιέγραφες τα χρόνια της εφηβείας σου κοινωνικοπολιτικά;
Αμήχανα ή Μοναχικά.
-Πότε ενηλικιώθηκες κοινωνικά και γιατί;
Όταν κατάλαβα στο γυμνάσιο πως κάποιοι συμμαθητές μου είναι Χρυσαυγίτες.
*Η Ουρανία Φραγγέα γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1995. Σπούδασε σχέδιο μόδας και αργυροχρυσοχοΐα. Ασχολείται με το θέατρο ως ενδυματολόγος.