Δημήτρης Καβατζικλής
Το θέμα της ασφάλειας των γυναικών είναι στο προσκήνιο τους τελευταίους μήνες, καθώς τα ποσοστά εγκληματικότητας αυξάνονται παγκοσμίως. Στην Ιρλανδία, αρκετές γυναίκες έχουν πέσει θύματα εγκλημάτων σε όλη τη χώρα, και αυτό αρχίζει να δημιουργεί μια ανησυχητική ατμόσφαιρα.
Όταν το her.ie ρώτησε τις γυναίκες στους δρόμους του Δουβλίνου πώς αισθάνονται σχετικά με την ασφάλειά τους στην πόλη και αλλού, καθώς και για τα μέτρα που λαμβάνουν για να αισθάνονται πιο ασφαλείς – μέρα και νύχτα – πήρε ποικίλες απαντήσεις.
Μια γυναίκα ανέφερε: «Όχι και τόσο, υπάρχουν κάποια ύποπτα σημεία στο Δουβλίνο, ίσως όταν περνάς αργά τη νύχτα από την Ο’Κόνελ Στριτ. Αλλά πάντα προσπαθώ να είμαι με φίλους».
Άλλη γυναίκα είπε: «Ποτέ δεν ένιωσα υπερβολικά ανασφαλής εδώ γενικά, αρκεί να είμαστε ομάδα».
Μια τρίτη πρόσθεσε: «Ναι, αλλά όχι τόσο μόνη μου. Έχω ακούσει πολλούς Δουβλινέζους να λένε ότι το Δουβλίνο έχει γίνει πιο εχθρικό, το καταλαβαίνω, έρχομαι εδώ όλη μου τη ζωή, αλλά πιστεύω ότι το Δουβλίνο είναι πολύ πιο ασφαλές από τις περισσότερες αμερικανικές μητροπόλεις».
Άλλη γυναίκα ανέφερε: «Αισθάνομαι πιο ασφαλής στο Δουβλίνο σε σχέση με άλλες πόλεις που έχω επισκεφθεί, αλλά, δεν θα περπατούσα μόνη μου στους δρόμους».
«Φοβάμαι ότι μπορεί να με πλησιάσουν ή ακούς μερικές φορές αγόρια να φωνάζουν πράγματα τη νύχτα που δεν σε κάνουν να αισθάνεσαι τόσο ασφαλής. Όταν είσαι σε ομάδα, νιώθεις ασφαλής τις περισσότερες φορές, μέχρι που ξαφνικά συμβαίνει κάτι και σκέφτεσαι: Ω Θεέ μου, είχα ξεχάσει ότι δεν είμαι άτρωτη».
Άλλη γυναίκα είπε: «Συνήθως παίρνω ταξί, για να είμαι ειλικρινής. Μάλλον δεν θα περπατούσα μόνη μου, εκτός αν είναι απαραίτητο. Και πάντα στέλνω μήνυμα για να ενημερώσω πού βρίσκομαι. Όπου κι αν είσαι στον κόσμο, πρέπει να είσαι προσεκτικός».
Όσον αφορά τα μέτρα που λαμβάνουν οι γυναίκες για να αισθάνονται πιο ασφαλείς, μέρα και νύχτα, μια γυναίκα είπε: «Μερικές φορές κρατάω τα κλειδιά μου σφιγμένα στη γροθιά μου».
«Αν νιώθω πολύ φοβισμένη, προσποιούμαι ότι μιλάω στο τηλέφωνο. Ακόμα κι αν δεν μιλάω, πάντα περπατάω στην άλλη πλευρά του δρόμου και βεβαιώνομαι ότι βρίσκομαι σε φωτεινό σημείο και όχι σε σκοτεινό».
Άλλη είπε: «Παίρνω τον σκύλο μαζί μου».
Μια τρίτη ανέφερε: «Προσπαθώ να μην περπατάω ποτέ μόνη στο σκοτάδι με ακουστικά».
«Πάντα έχω το τηλέφωνό μου ανοιχτό», είπε άλλη.
«Έχω έναν εντοπιστή στο κινητό μου για μέλη της οικογένειάς μου», ανέφερε μία ακόμη γυναίκα.
Τέλος, άλλη γυναίκα ανέφερε: «Προσπαθώ να παίρνω ταξί για να πάω σπίτι τη νύχτα, αν μπορώ να αντέξω οικονομικά το κόστος».
