Βάνα Κράβαρη
Ένα από τα πιο δυνατά γέλια που θυμάμαι, από εκείνα που σε κάνουν να φοβάσαι για λίγο πως θα σταματήσεις να αναπνέεις, ήταν όταν ένας φίλος μου, φωτογράφισε ζουμάροντας στη μια από τις δυο μασχάλες μου. «Εδώ βλέπουμε όλοι ένα μ****νί» είχε πει δείχνοντας σε όλη την παρέα τη μασχάλη μου, το λίπος της οποίας σχημάτιζε όντως κάτι που έμοιαζε με αιδοίο μινιατούρα. Ναι αντιλαμβάνομαι πως αλλόκοτο είναι αυτό που γράφω, αλλά είχα γελάσει τόσο πολύ που το αίσθημα μού θύμισε την τελευταία φορά που έκανα ποτέ κοιλιακούς. Αλλά χωρίς τον καταναγκασμό. Το λίπος στις μασχάλες μου έχει ξαναγίνει ζήτημα συζήτησης από κοντινά μου πρόσωπα έκτοτε. Θυμάμαι αμυδρά κάποιον να μου λέει πως είναι το «το πιο αηδιαστικό σημείο» πάνω μου. Δεν έδωσα σημασία. Μάλλον από τις εργοστασιακές μου ρυθμίσεις είμαι ανίκανη να αγχωθώ ή να επικεντρωθώ έτσι εμμονικά σε ένα σημείο του σώματός μου και να χαθώ στο αν είναι παράταιρο ή γενικώς έχω και σοβαρότερα ζητήματα να ασχοληθώ. Ενώ πρόσφατα η μητέρα μου μοιράστηκε μαζί μου πως όταν ήμουν μικρή την είχε ανησυχήσει. Όχι για αισθητικούς λόγους, περισσότερο είχε φοβηθεί πως πρόκειται για κάτι που χρειάζεται να ψαχτεί ιατρικά. Τελικά ήταν απλώς λίπος. Τίμιο, αγνό, μαλακό λίπος. Λίπος, λίπος, λίπος.
@sammisniher my most insecure part of my body…. 🙃😖😰⬆️ #bodyimage #femalefitness #bodypositivity ♬ Flow – Jeff Kaale
Τις προάλλες έπεσα πάνω σε μια διαφήμιση στο Facebook. Αφορούσε την αφαίρεση λίπους από τις μασχάλες. Σκρόλαρα βιαστικά σκεπτόμενη πως ΟΚ, μάλλον δεν είμαι η μόνη που δεν έχει αυτές τις όμορφες καμπυλωτές μασχάλες που βλέπουμε παντού σε social media και περιοδικά και με έκανε να θυμηθώ όλα τα παραπάνω. Αλλά για μισό λεπτό. Ποιος νοιάζεται; Έχει κάποια σημασία;
Για να αποτελεί προϊόν μάλλον έχει. Μάλλον κάποιος νοιάζεται. Μάλλον για κάποιες εκεί έξω η εμφάνιση της μασχάλης (!) είναι τόσο σημαντική όσο και όλα εκείνα τα σημεία του γυναικείου σώματος που πάντα καταλήγουν να κριτικάρονται, να μπαίνουν στο μικροσκόπιο, να επιβάλλουν αλλαγές και έξοδα στις κατόχους τους. Τις κατόχους τους που κουρδισμένες από τα beauty standards οφείλουν να παραποιούν σημεία του σώματός τους μπας και τα φτάσουν. Με ό,τι μέσω έχουν. Όπως όπως. Και αυτές τις κάποιες πιθανότατα κάποιο πικρόχολο σχόλιο τις έκανε να δώσουν σημασία σε εκείνο το σημείο που το χέρι συναντά το στέρνο. Κάποιος θα τους είπε πως είναι αηδιαστικό το σημείο ή θα τις έκανε να νιώσουν μειονεκτικά. Ας μην ξεχνάμε πως τις τελευταίες μέρες το TikTok, το μέρος που πάει το body positivity για να πεθάνει, έχει γεμίσει με περιεχόμενο για το πόσο αντιαισθητικά ή απωθητικά είναι τα «χοντρά μπράτσα» στις γυναίκες. Στις γυναίκες φυσικά.
Στη σελίδα Πολιτικά Ημερολόγια στο Facebook βρήκα αυτό. Γραμμένο πριν μερικές μέρες. Ναι, ξεκάθαρα απασχολεί το ζήτημα:
«ΓΙΑ ΣΑΣ ΚΥΡΙΑ ΜΟΥ: ΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ ΠΑΧΟΣ ΣΤΙΣ ΜΑΣΧΑΛΕΣ
Πριν από χρόνια είχα δει μια συνέντευξη του πολύ συμπάθητικού σε μένα Λάκη Γαβαλα, πολύ κομψού και περιποιημένου ατόμου, στην οποία είπε πως η χειρότερη κουβέντα που του είπαν για την εμφάνισή του ήταν πως έπρεπε να προσέχει πιο πολύ τους αγκώνες του. Ο Λάκης είπε πως αυτό τον πλήγωσε κι εγώ έσκασα στα γέλια, “κοίτα με τι πληγώνεται ο άνθρωπος”!
Πού να ήξερα πως θα ερχόταν μέρα που θα έβλεπα διαφήμιση για την εξαφάνιση του πάχους στις μασχάλες, με 667 like και 61 κοινοποιήσεις!
Πού να ήξερα δηλαδή πως η γυναικεία εμφάνιση θα περνάει από τέτοιο ψιλό κόσκινο, ώστε τα τμήματα έρευνας να επινοούν συσκευές και θεραπείες κατάλληλες για την διάλυση ειδικώς του πάχους της μασχάλης, ενώ θα υπάρχουν αρκετές γυναίκες που θα εξετάζουν προσεκτικά την την ομορφιά της μασχάλης για να δουν αν πρέπει να καταφύγουν σε ειδικούς.
Η κατάκτηση της Ομορφιάς έχει γίνει εδώ και καιρό ένας αγώνας που δεν μπορεί να κερδίσει καμία γυναίκα. Τα στάνταρ όλο κι ανεβαίνουν. Ό,τι και να κάνεις, όσο γρήγορα κι αν τρέξεις, πάντα κάποιος στην βιομηχανία ομορφιάς θα επινοεί μια καινούργια λεπτομέρεια πάνω στο σώμα ή στο πρόσωπο που “κάνει την διαφορά”, ορίστε να που και η ομορφιά της μασχάλης κρίνεται. Οσο όμορφη κι αν είσαι, θα χρειάζεται κάπου η παρέμβαση ενός ειδικού ώστε να αποκτήσεις την επιθυμητή εμφάνιση. Το μπάτζετ για την διατήρηση ή την απόκτηση της ομορφιάς όλο κι ανεβαίνει και μάλιστα δεν ανεβαίνει καθόλου δημοκρατικά: οι γυναίκες που είναι ευκατάστατες και δεν εργάζονται ή οι γυναίκες που βρίσκονται σε θέσεις υψηλού κύρους, χρειάζονται μικρό ποσοστό του εισοδήματός τους για να πετύχουν τον στόχο. Οι φτωχές γκαρσόνες και πωλήτριες, ή θα γίνουν πολυτεχνίτισσες, ή θα δώσουν το μισό τους μηνιαίο εισόδημα για βαφή μαλλιών/ ισιωτική/ ημιμόνιμο σε χέρια και πόδια, αποτρίχωση, προϊόντα του μακιγιάζ, κολόνιες, σκράμπ σώματος, κρέμες κυτταρίτιδας. Ολα αυτά υποχρεωτικά, υπό ποινή αποκλεισμού ακόμα κι από τις δουλειές των 480 ευρώ των μήνα.
Πού θα πάει αυτή η ιστορία; Το body positive κίνημα, πότε θα γίνει έμπρακτα κοινωνικό αίτημα των γυναικών; Πότε θα έρθει η μέρα που θα αρχίσουμε να ρωτάμε στις καφετέριες “Μα γιατί όλες οι γκαρσόνες σας είναι λεπτές και νέες σαν μοντέλα; Γιατί δεν παίρνετε παχουλές, μεγαλύτερης ηλικίας, άσχημες, ΑΜΕΑ; Εχετε καμία εμμονή με την ομορφιά και την νεότητα σε αυτό το μαγαζί; Εδώ ερχόμαστε να πιούμε τον καφέ μας ξέρετε, όχι να δούμε καλλιστεία κι είναι και λίγο βαρετό αυτό που κάνετε, δεν υπάρχουν μόνο ένα σχέδιο άνθρωποι, η ποικιλία έχει μεγάλο ενδιαφέρον”. Δεν θα το πούμε μόνο επειδή πρέπει, αλλά κι επειδή είναι αλήθεια πως η ποικιλία έχει ενδιαφέρον, το μεγαλύτερο ενδιαφέρον από όλα. Eίναι ανθρώπινη και δίνει ώθηση στην φαντασία.
Αρκετά με την τελειότητα.
Αρκετά με την ομοιομορφία.
Αρκετά.»
Λοιπόν, αυτό. Ζοom out τώρα. Για το καλό μας. Το δικό μας και του ιερού λίπους μας.