Γιώργος Τσαγκόζης
Η πρώτη συμμετοχή της Εθνικής Ελλάδας σε Παγκόσμιο Κύπελλο το 1994 δεν ενέπνευσε μόνο το γνωστό «Γεια σου Ελλάδα» του Γιάννη Πάριου. Την ίδια περίοδο κυκλοφόρησε και ένα πολύ λιγότερο γνωστό τραγούδι με τίτλο «Ελλάδα – Ελλάδα», σε μουσική του Χρήστου Νικολόπουλου, στίχους του Μάνου Ελευθερίου και ερμηνεία του Βασίλη Λέκκα.
Το τραγούδι κυκλοφόρησε μέσα στο κλίμα ενθουσιασμού που επικρατούσε για την παρθενική παρουσία της Εθνικής σε τελική φάση Μουντιάλ. Η αισιοδοξία των στίχων αποτυπώνει χαρακτηριστικά το κλίμα της εποχής, με αναφορές στην πρόοδο της χώρας, τη νέα γενιά και τον ελληνισμό της διασποράς όπως γράφει κάτω από το τραγούδι στο youtube στην σελίδα Βασίλης Λέκκας Official.
“Στο νέο κόσμο σήμερα, στο τέλος του αιώνα το μέλλον γίνεται γλυκό, στα χέρια μας παρόν
Γι’ αυτό κι εσύ κοιτάς ξανά ψηλά στον Παρθενώνα και τραγουδάς τον Εθνικό τον Ύμνο των λαών
Ελλάδα, Ελλάδα τώρα πια δε στέλνεις μετανάστες με το κεφάλι παν ψηλά τα νέα σου παιδιά που θα `ναι καλοτάξιδα μέσ’ τις μεγάλες στράτες και θα κρατούν στο γήπεδο μιας δόξας τα κλαδιά
Στα χρόνια που τα σύννεφα τον ουρανό μας κρύβαν και στο κατώφλι μας ποτέ δεν ήρθε Κυριακή
Πολλές χιλιάδες Έλληνες σηκώθηκαν και πήγαν να βρουν κι αυτοί γλυκό ψωμί μες στην Αμερική”
Παρότι το «Ελλάδα – Ελλάδα» δεν γνώρισε τη διαχρονική επιτυχία του «Γεια σου Ελλάδα», παραμένει ένα ξεχασμένο ντοκουμέντο μιας εποχής κατά την οποία ολόκληρη η χώρα ζούσε το όνειρο της πρώτης συμμετοχής της Εθνικής σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Ένα τραγούδι που κουβαλά την αισιοδοξία της Ελλάδας των αρχών της δεκαετίας του ’90, λίγο πριν η πραγματικότητα των γηπέδων αποδειχθεί πολύ πιο σκληρή από τις προσδοκίες.
