Γιώργος Τσαγκόζης
Είναι 2004 το “γρήγορο” ίντερνετ φυσικά σέρνεται αλλά περιμένω ευλαβικά να κατέβει από το μτορρεντ το νέο επεισόδιο του Lost. Να “κάψω” μετά το αρχείο σε Dvd και να φωνάξω τον κολλητό μου το βράδυ να το δούμε στη μεγάλη τηλεόραση του σαλονιού. Η θέαση ενός επεισοδίου του Lost ήταν για εκατομμύρια κόσμου μία τηλεοπτική τελετουργία.
Όσοι δε ζήσατε τις εποχές του παγκόσμιου τηλεοπτικού φαινομένου που λεγόταν Lost δεν έχετε ιδέα για το πως ήταν η φάση! Θυμηθείτε τον πανικό που γινόταν όταν έβγαινε νέα σεζόν Breaking Bad; Ε κάτι τέτοιο γινόταν με κάθε νέο επεισόδιο του Lost.
Το Lost το κατεβάζαμε στην Ελλάδα με το που έβγαινε στις HΠΑ, εποχές που δεν υπήρχε το streaming και που δεν μπορούσες να δεις τη σειρά στην τηλεόραση. Σε έκανε να νιώθεις μέρος μίας παγκόσμιας κοινότητας που προσπαθείτε όλοι μαζί να λύσετε το μυστήριο του τι σκατά συμβαίνει στους πρωταγωνιστές της σειράς.
Μοιραζόσουν με τους φίλους σου και με αγνώστους σε παρέες και σε φόρουμς τις θεωρίες σου και τις θεωρίες που διάβασες από τους άλλους.
Και αν υπήρχαν θεωρίες… η σειρά ήταν αυτό που λέμε μυστηρίου με στοιχεία τρόμου αλλά και με αρκετά μεγάλη δόση από “Lord of the flies”. Οι πρωταγωνιστές βρίσκονται μετά από ένα αεροπορικό ατύχημα σε ένα φαινομενικά έρημο τροπικό νησί, όπου (δε θα σας κάνω spoiler) αρχίζουν να συμβαίνουν διάφορα περίεργα πράγματα.
Αυτό που έκανε τη σειρά να ξεχωρίζει από τις άλλες σειρές και να μείνει στην ιστορία σαν η σειρά που άνοιξε τον δρόμο για τις τεράστιες επενδύσεις σε παραγωγές που δεν ήταν ταινίες αλλά ήταν κάθε επεισόδιο σαν μια μικρή ταινία, ήταν τα τεράστια ποσά που επενδύθηκαν για να είναι υπερ-άρτια η παραγωγή το φοβερό μυστήριο που πουλούσε η σειρά με τους δημιουργούς τους κάθε φορά που γινόταν δημοφιλής μία θεωρία για το τι συμβαίνει τελικά στο νησί να βγαίνουν να την απορρίψουν και να τονίσουν ότι “μην ανησυχείτε, όλα θα εξηγηθούν στο τέλος” και το βασικότερο, οι ενδιαφέροντας χαρακτήρες που μέσω της συμπεριφοράς τους στο νησί και πολλών flashbacks αναλύονταν σε βάθος.
Το Lost, 20 χρόνια μετά από την πρώτη του σεζόν, έρχεται στις 15 Αυγούστου στο Netflix. Αν με ρωτήσει κάποιος που δεν την έχει δει αν αξίζει, θα του πω ότι, σίγουρα αξίζει για ιστορικούς και ψυχαγωγικούς λόγους αλλά… Δεν υπάρχει κάθαρση και ειδικά οι δύο τελευταίες σεζόν δε πολυβλέπονται. Εγώ για τη νοσταλγία και μόνο και για να θυμηθώ τις εποχές που ήμουν 22 χρονών και μαζευόμουν με παρέα να δούμε και να αναλύσουμε το κάθε επεισόδιο, νιώθοντας και μέρος μιας παγκόσμιας κοινότητας που ομαδικά ψάχναμε να βρούμε ένα μυστικό και για να θυμηθώ τους χαρακτήρες της σειράς που αγάπησα και ενδιαφέρθηκα για αυτούς.
Όπως έγραψα και πιο πάνω, στη σειρά, όπως και στο Game Of Thrones δεν υπάρχει κάθαρσις, το φινάλε δράχτηκε πιθανότατα περισσότερο από κάθε άλλο φινάλε σειράς, αλλά μερικές φορές μετράει το ταξίδι και όχι ο προορισμός του φινάλε.
