Μικροπράγματα
Η δίχρωμη γόμα, με το ροζ και το μπλε κομμάτι, εμφανίστηκε ευρέως στην Ευρώπη και την Αμερική στα μέσα του 20ού αιώνα, όταν η βιομηχανία γραφικής ύλης άρχισε να εξειδικεύει τα εργαλεία της για διαφορετικές χρήσεις.
Το ροζ μέρος σχεδιάστηκε για απλή χρήση: να σβήνει μολύβι σε κοινό χαρτί χωρίς να το φθείρει. Το μπλε, όμως, δημιουργήθηκε για πιο «δύσκολες αποστολές». Κατασκευαστικά περιείχε πιο σκληρά, λειαντικά υλικά, ώστε να μπορεί να αφαιρεί έντονα ίχνη γραφίτη ή σημάδια από πιο τραχιά ή παχιά επιφάνεια χαρτιού, όπως χαρτί σχεδίου ή τεχνικά μπλοκ.
Εκείνη την εποχή, η ανάγκη για καθαρές διορθώσεις σε τεχνικά σχέδια, αρχιτεκτονικά σκίτσα και μηχανολογικά σχέδια ήταν μεγάλη. Το μπλε κομμάτι λειτουργούσε ουσιαστικά σαν «μικρο-γυαλόχαρτο», αφαιρώντας ένα λεπτό στρώμα από το χαρτί μαζί με το σημάδι.
Κάπου εκεί γεννήθηκε και η παρεξήγηση. Επειδή μπορούσε να «ξύνει» την επιφάνεια, πολλοί πίστεψαν ότι σβήνει και μελάνι. Στην πραγματικότητα, το μελάνι δεν σβήνεται – απλώς καταστρέφεται το χαρτί γύρω του.
Σήμερα, η μπλε πλευρά παραμένει κυρίως ένα εργαλείο για ειδικές χρήσεις, αλλά και ένα μικρό design relic της σχολικής μας ζωής που κουβαλά έναν από τους πιο διαδεδομένους μύθους της γραφικής ύλης.
Χωρίς να έχω ιδιαίτερη διάθεση να διαφωνήσω, παρατηρώ ότι η ίδια η γόμα έχει από τη μία πλευρά ένα τυπωμένο εικονίδιο μολυβιού και από την άλλη ένα εικονίδιο πένας μελανιού.
Ορισμένες μπλε πλευρές γόμας περιέχουν ειδικούς διαλύτες και ελαφρόπετρα για την αφαίρεση ινδικού μελανιού, αλλά αυτό αφορά την τεχνική σχεδίαση και όχι το κοινό μελάνι στυλό.