Δημήτρης Καβατζικλής
Η Dr. Kirsty Squires του Πανεπιστημίου του Staffordshire, θα ηγηθεί μιας πρώτης προσπάθειας να έρθουν στο φως οι ιστορίες μερικών από τα 163 παιδιά τα λείψανα των οποίων βρίσκονται στους διαδρόμους και τις κρύπτες του διάσημου υπόγειου τάφου, αναφέρει ο Guardian.
Οι Κατακόμβες των Καπουτσίνων στο Παλέρμο της Ιταλίας περιέχουν 1.284 μουμιοποιημένα και σκελετοποιημένα σώματα, τη μεγαλύτερη συλλογή μουμιών στην Ευρώπη. Η διετής έρευνα θα επικεντρωθεί στα παιδιά που πέθαναν μεταξύ 1787 και 1880 και, αρχικά, σε 41 πτώματα που φυλάσσονται σε ένα ειδικά σχεδιασμένο «παιδικό παρεκκλήσι».
Κανένα από τα στοιχεία της ταυτότητας, της αιτίας θανάτου και του ιατρικού ιστορικού των παιδιών δεν είναι γνωστά, αφού οι αναγνωριστικές ετικέτες τους έχουν διαβρωθεί εδώ και καιρό.
Οι ειδικοί ελπίζουν να αποκτήσουν μια καλύτερη εικόνα για τη ζωή και το θάνατο των παιδιών μέσω της διασταύρωσης των ευρημάτων με αρχειακό υλικό, συμπεριλαμβανομένων δύο βιβλίων που περιέχουν ονόματα και χρονολογίες θανάτου: «Ελπίζουμε να κατανοήσουμε καλύτερα την ταυτότητά τους, συγκρίνοντας τα βιολογικά ευρήματα με πολιτιστικές αναφορές όπως τον τρόπο που έχουν μουμιοποιηθεί και τα ρούχα που φορούν», λέει η Squires.
Οι κατακόμβες, που χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για τους νεκρούς μοναχούς του τάγματος των Καπουτσίνων, έχουν μετατραπεί σε ένα δημοφιλές, αν και μακάβριο, τουριστικό αξιοθέατο. Οι μοναχοί εγκαταστάθηκαν για πρώτη φορά στην εκκλησία της Santa Maria della Pace το 1534. Δημιούργησαν έναν ομαδικό τάφο για τους νεκρούς τους που άνοιγε σαν δεξαμενή κάτω από ένα θόλο. Όταν γέμιζε, οι νεκροί τοποθετούνταν σε κρύπτες.
Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς οι μοναχοί ανακάλυψαν ότι 45 από τα πτώματα που είχαν εκταφεί, είχαν μουμιοποιηθεί με φυσικό τρόπο, με τα πρόσωπά τους να είναι ακόμα αναγνωρίσιμα. Αντί να θάψουν τα λείψανα, τα πτώματα εκτέθηκαν στηριγμένα σε κόγχες κατά μήκος των τοίχων του διαδρόμου του νέου νεκροταφείου. Το 1787, δημοσιεύτηκε μια ανακοίνωση που ανέφερε ότι όλοι οι κάτοικοι της περιοχής, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, είχαν το δικαίωμα να φιλοξενούνται στις κατακόμβες μετά θάνατον.
Σχεδόν όλη η έρευνα μέχρι σήμερα αφορούσε τις ενήλικες μούμιες, εκτός από αυτή της Rosalia Lombardo, η οποία πέθανε από πνευμονία μια εβδομάδα πριν από τα δεύτερα γενέθλιά της, στις 6 Δεκεμβρίου 1920. Η άριστα διατηρημένη μούμια ερευνήθηκε πριν από μια δεκαετία από τον Dr. Dario Piombino-Mascali, ο οποίος εργάζεται με την Squires.
«Πολλές από τις μούμιες είναι αποτέλεσμα φυσικής αφυδάτωσης. Άλλες υποβλήθηκαν σε χημική επεξεργασία. Αυτές που έχουν υποστεί χημική επεξεργασία διατηρούνται συνήθως καλύτερα. Κάποιες μοιάζουν με παιδιά που κοιμούνται. Έχουν μαυρίσει με τον καιρό, αλλά μερικές έχουν ακόμη και ψεύτικα μάτια, που φαίνονται σαν να μας κοιτάζουν».
Τη φωτογράφιση τους με ακτίνες Χ έχει αναλάβει ο ορθοπεδικός Dr. Robert Loynes, ενώ τις ακτινογραφίες θα εικονογραφήσει ο καλλιτέχνης από το Λος Άντζελες Eduardo Hernandez για χρήση σε εκπαιδευτικά φυλλάδια. Το έργο έχει λάβει πάνω από 70.000 £ σε χρηματοδότηση από το Ερευνητικό Συμβούλιο Τεχνών και Ανθρωπιστικών Επιστημών του Ηνωμένου Βασιλείου.