Όπως θα ξέρει όποιος έχει παρακολουθήσει το Oppenheimer, το Manhattan Project ήταν μια ομάδα ερευνητών και επιστημόνων από τις ΗΠΑ που κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου δημιούργησαν την πρώτη ατομική βόμβα στον κόσμο. Ωστόσο, ένα αντικείμενο που ονομάστηκε ο «πυρήνας των δαιμόνων» προκάλεσε τεράστια προβλήματα και φρικτά ατυχήματα, αναφέρει το ladbible.
Οι επιστήμονες χρησιμοποιούσαν το αντικείμενο – το οποίο ήταν ένα κομμάτι πλουτωνίου – για να προσδιορίσουν ακριβώς πού ήταν το σημείο καμπής στην τριβή των πυρήνων που οδηγούσε σε αλυσιδωτές πυρηνικές αντιδράσεις, γνωστές ως «υπερκρίσιμο». Ουσιαστικά, έπρεπε να τρίψουν τον πυρήνα για να δουν ποια θα ήταν η αντίδραση. Και αυτό ήταν που οδήγησε στο πρώτο ατύχημα το 1945.
Σε απόλυτη παραβίαση του πρωτοκόλλου, ο επιστήμονας Harry Daghlian δούλευε μόνος του με τον πυρήνα όταν έπεσε πάνω του ένα κομμάτι καρβιδίου βολφραμίου. Δυστυχώς γι’ αυτόν, αυτό έκανε τον πυρήνα να πάει σε υπερκρίσιμο με αποτέλεσμα να προσβληθεί από μια θανατηφόρα δόση ακτινοβολίας. Λιγότερο από ένα μήνα μετά, ο Daghlian πέθανε από δηλητηρίαση από ραδιενέργεια.
Τον Μάιο του 1946, συνέβη ένα άλλο ατύχημα. Σε αυτό συμμετείχε ο Louis Slotin, γνωστός για τα ριψοκίνδυνα πειράματά του. Σε αυτήν την περίπτωση, η ομάδα δοκίμαζε δύο ημισφαίρια με θόλο βηρυλλίου γύρω από τον πυρήνα του πλουτωνίου. Οι δύο σφαίρες ακούμπησαν η μία την άλλη κατά λάθος κι ως εκ τούτου, η ακτινοβολία εκτοξεύτηκε στο χώρο με αποτέλεσμα να προσβληθούν όλοι οι παρευρισκόμενοι, ανάμεσα τους και ο Slotin που κατέληξε λίγες μέρες αργότερα.

Τα φρικτά αυτά ατυχήματα ανάγκασαν τις επιστημονικές ομάδες και τα ινστιτούτα να ενημερώσουν επειγόντως τα πρωτόκολλα ασφαλείας τους και τελικά κατέστρεψαν τον «πυρήνα του δαίμονα». Αργότερα, δημιουργήθηκαν κι άλλοι πυρήνες για βόμβες και πυραύλους του πυρηνικού οπλοστασίου των ΗΠΑ, ωστόσο, μέχρι και σήμερα ο «πυρήνας του δαίμονα» θεωρείται το «πιο επικίνδυνο αντικείμενο όλων των εποχών».


