Δεν είναι πολύ άδικο να έχεις και την όρεξη και τη διάθεση να μαγειρέψεις κάτι και τελικά να μην πετυχαίνει; Ξεκάθαρα ναι. Ίσως να φταίει αυτό το βασικό λάθος που φαίνεται να κάνουμε οι περισσότεροι στην κουζίνα, σύμφωνα με τη γνωστή Ιταλο-αμερικανίδα σεφ, Lidia Bastianich. Το λάθος αφορά αυτό που ψιλιαζόσουν εξαρχής. Το αλάτι.
Σε ένα από τα βίντεό της στο Instagram, η Bastianich εξήγησε ποιο είναι αυτό το ένα λάθος που όλοι μπορεί να κάνουμε όταν μαγειρεύουμε. Να θυμίσουμε πως πρόκειται για μια σεφ με τηλεοπτική παρουσία αλλά και συγγραφέα με πάνω από 16 βιβλία μαγειρικής στο ενεργητικό της. Σύμφωνα με όσα λέει, η παγίδα στην οποία πέφτουμε πολλοί όταν μαγειρεύουμε αφορά το αλάτι, την ποσότητα του οποίου πολλές φορές δεν μπορούμε να κοντρολάρουμε στο φαγητό και έτσι, είτε μας “ξεφεύγει” παραπάνω ποσότητα, είτε από φόβο μη συμβεί αυτό, καταλήγουμε να βάζουμε λιγότερο.
Πώς ελέγχουμε το αλάτι σε μια συνταγή;
Για τον καλύτερο έλεγχο του αλατιού που βάζουμε σε μια συνταγή, η expert προτείνει το εξής: να βάζουμε μια ποσότητά του σε ένα μικρό μπολ, να τοποθετούμε το μπολ στον πάγκο καθώς μαγειρεύουμε, να ρίχνουμε το φαγητό όσο προτείνει η συνταγή, αλλά πάντα να έχουμε λίγο περισσότερο αν χρειαστεί να προσθέσουμε. “Δοκιμάζεις και, αν έχει αρκετό, σταματάς”. Σωστό; Σωστότατο.
View this post on Instagram
Σύμφωνα με τη Bastianich, αυτό το κόλπο μπορεί να μας βοηθήσει να χρησιμοποιήσουμε την ακριβή ποσότητα αλατιού που χρειάζεται το φαγητό και έτσι να μη χρειάζεται να έχουμε την αλατιέρα δίπλα μας όταν τρώμα, προσθέτοντας ξανά και ξναά αλάτι στο πιάτο. Φυσικά, αυτό μπορεί να βοηθήσει στο να ρυθμίσουμε τη συνολική πρόσληψή του στη διατροφή μας.
Η Ιταλο-αμερικανίδα Lidia Bastianich γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1947 στην Κροατία, είναι σελέμπριτι σεφ, παρουσιάστρια μαγειρικής εκπομπής από το 1998, συγγραφέας και επιχειρηματίας. Ειδικεύεται στην ιταλική (και αμερικανο-ιταλική) κουζίνα.

Μαγειρεύω 20+ χρόνια μόνο για το τομάρι μου (καθότι πάντα μόνος), το αλάτι μου έχει ξεφύγει 3-4 φορές και ποτέ δεν χρειάστηκα αλατιέρα στο πλάι. Το “μυστικό” μου είναι να χωρίζω σε νοητά τμήματα την κατσαρόλα και να ρίχνω όσο αναλογεί στο καθένα. Φυσικά λαμβάνοντας υπόψιν και το βάθος.