To Smash των Offspring κυκλοφόρησε πριν 30 χρόνια και ήταν κάτι σαν Βίβλος για μας τους (early) Millennials

Φανταστείτε μία εποχή, που όλα φάνταζαν ονειρικά στη χώρα μας. Αν εξαιρέσεις κάποια πρώτα φαινόμενα που είχαν να κάνουν με την κλιματική αλλαγή π.χ. η λειψυδρία κάποιων καλοκαιριών, η ζωή στην Αθήνα το 1994 για τους περισσότερους, ήταν αρκετά καλύτερα από το τώρα, ή έστω φάνταζαν καλύτερα, καθώς το αμερικάνικό όνειρο, είχε κάνει μία στάση και σε αυτή τη γωνιά των βαλκανίων.

Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα, είχε επιστρέψει στην εξουσία, το MTV που μπορούσαμε να έχουμε δωρεάν από τις αρχές του 90 μας “ξεβλάχευε” και προσπαθούσε να μας προσελκύσει στη δύση καθώς η ανατολή έπαψε να υπάρχει σαν ιδέα από το 1991 και η ζωή κυλούσε απρόσκοπτα προς την οικονομική κρίση που θα ερχόταν λιγότερο από 2 δεκαετίες αργότερα.

Ήμουν 13 όταν ένας φίλος μου, μου έδωσε μία κασέτα TDK 60άρα (δηλαδή είχε ηχογράφηση μίας ώρας) έγραφε πάνω με μεγάλα κόκκινα γράμματα OFFSPRING – SMASH. Άκου το μου λέει είναι αυτοί με τον αλλοπρόσαλλο τυπά με τα κοτσιδάκια που παίζει το MTV συνέχεια και τραγουδάνε το Self Esteem.

Το βράδυ πάτησα το play στο walkman μου (δεν είχα στέρεο στο δωμάτιο) και ο κόσμος μου ποτέ δεν ήταν ο ίδιος. Άκουγα το album στα διαλείμματα στο γυμνάσιο, στο περπάτημα όταν πήγαινα και όταν γύρναγα από το σχολείο, όταν άραζα στο πάρκο και έβλεπα τους bmxαδες και τους skaters να σπάνε τα μούτρα τους προσπαθώντας να κάνουν τις διάφορες φιγούρες που είχαν δει στο MTV, όχι για να τις βγάλουν μετά στο TikTok, απλά για την καβλάντα. Το κουμπί του fast forward δεν πατιόταν για να αλλάξω τραγούδι ποτέ, δεν υπήρχε το τυχαίο shuffle του spotify. Tο Smash ήταν ένα στιβαρό άλμπουμ που κάθε κομμάτι εξυπηρετούσε το όλον, δεν είχε τα λεγόμενα fillers, δεν μπορούσες να skipάρεις κομμάτια, θα ήταν σαν μια προδοσία για την μπάντα.

Τραγουδούσα τους στίχους σε κάθε κομμάτι, τους περισσότερους, έμαθα λίγα χρόνια πιο μετά ότι τους έλεγα λάθος, αλλά τι σημασία είχε; Τα απογεύματα περιμέναμε ευλαβικά στην τιβί μπας και πετύχουμε το βιντεοκλίπ και να κάνουμε, μόνοι μας τη “σχιζοφρένεια” στο σαλόνι με τη μάνα μας να λέει στη θεία μας στο τηλέφωνο “φάση είναι θα περάσει μωρέ” και τη γιαγιά σε μια γωνιά να κάνει τον σταυρό της.

Το Smash θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους pop punk δίσκους όλων των εποχών και έχει πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα αλλά για μένα αλλά και για πολλούς της γενιάς μου αποτελεί την απαρχή της μουσικής ζωής τους. Εμείς οι late millenials δε μάθαμε το punk από τους Sex Pistols και τους Clash, αλλά από το MTV, το Dookie των Green Day και πάνω από όλα το Smash των Offspring, αυτά μας οδήγησαν να ψαχτούμε με τους Dead Kennedys και τους GBH και να ανακαλύψουμε και τη σπουδαία  ελληνική punk σκηνή.