Άρης Δημοκίδης
Όταν ο Αλέξης Τσίπρας παραιτήθηκε απ’ την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μετά την πολλοστή εκλογική συντριβή του, πολλοί αναρωτήθηκαν τι θα έκανε. Θα ιδιώτευε; Θα έπιανε κάποια δουλειά εξασκώντας κάποιο επάγγελμα; Ή θα περίμενε να πάνε όλα χάλια στο ΣΥΡΙΖΑ για να επιστρέψει ως Μεσσίας;
Για αρχή πήγε με την οικογένεια στις ΗΠΑ για διακοπές, μετά οργάνωσε απ’ τα παρασκήνια την εκλογή-έκπληξη του Στέφανου Κασσελάκη στην ηγεσία του κόμματος και έκτοτε παραμένει σιωπηλός (με λίγες «θεσμικές» εξαιρέσεις, πχ. για τον πόλεμο Ισραήλ – Χαμάς, ή τις υποκλοπές).
Η σιωπή του και η έλλειψη συγκεκριμένης αυτοκριτικής (αντίθετα, άφησε να λέγεται πως οι εκλογικές ήττες δεν οφείλονταν σ’ αυτόν, αλλά στους… άλλους που τον υπονόμευαν), θύμισε σε πολλούς τον Κώστα Καραμανλή, επονομαζόμενο -λόγω της αλαλίας του- Βούδα της Ραφήνας.
Οι δυο τους ταιριάζουν σε πολλά και δεν είναι τυχαίο πως για χρόνια υπήρχε υπόγεια συνεννόηση και έμμεση στήριξη του Καραμανλή στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι και οι δύο ευχάριστοι χαρακτήρες, αρκετά χύμα και αγαπούν την -καλώς εννοούμενη- καλή ζωή.
Κάν’το όπως ο Καραμανλής
Στα τέλη Ιουνίου ο Ανδρέας Πετρουλάκης είχε φτιάξει αυτό το σκίτσο:
Οι υποθετικές συμβουλές του Καραμανλή δεν ήταν και τόσο υποθετικές. Ως πρώην Πρωθυπουργός, ο κ. Καραμανλής ακολούθησε μια τακτική χάρη στην οποία η εικόνα του παρέμεινε αλώβητη: Δεν μιλούσε σχεδόν ποτέ, δεν ανέλαβε καμία ευθύνη για την χρεοκοπία στην οποία μας οδήγησε η διακυβέρνηση της ΝΔ, και επιπλέον ήταν «απλός» βουλευτής για μια 15ετία χωρίς να προσφέρει τίποτα στο Κοινοβούλιο.
Έπαιρνε τον παχυλό μισθό του κάνοντας απολύτως τίποτα. Και κάθε τόσο «ξεκουραζόταν» κάνοντας αποδράσεις στην εξοχή, σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, τρώγοντας σε αμέτρητες ταβέρνες και ψησταριές.
19 διαφορετικές ελληνικές ταβέρνες στις οποίες φωτογραφήθηκε ο Κώστας Καραμανλής
Ήταν συχνά τόσο στις ειδήσεις, αλλά σχεδόν ποτέ για πολιτικούς λόγους. Ποτέ επειδή προσπάθησε να κάνει κάτι για το κοινό καλό (δεν προσπάθησε). Μόνο για τις ταβέρνες.
Τώρα πολλοί πιστεύουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας ακολουθεί τα βήματά του, ακόμα και σε αυτόν τον τομέα.
Θα είναι η «Χασαποταβέρνα – Ο Μπούτζας» η πρώτη από μια μεγάλη σειρά ταβερνών που θα περηφανευτεί ότι την τίμησε ο κ. Τσίπρας;
Το πρόβλημα βέβαια δεν είναι να ξεκουράζεται κάποιος ή/και να απολαμβάνει το φαγητό που αγαπά, κάνοντας διάλειμμα απ’ τη σκληρή δουλειά του βουλευτή. Το πρόβλημα, σίγουρα στην περίπτωση Καραμανλή κι ελπίζω όχι στην περίπτωση Τσίπρα, είναι όταν δεν δουλεύουν καθόλου σκληρά ως βουλευτές (κι ασχολούνται, καλή ώρα, μόνο με εσωκομματικούς βυζαντινισμούς) και επιπλέον να πληρώνονται αδρά κάθε μήνα, έχοντας όλα τα προνόμια των βουλευτών.
Θεμιτό το χιούμορ όμως το θέμα είναι τι κάνει κανείς όταν ΔΕΝ τρώει.
Η διαφορά τους
Πρέπει να τονιστεί, πως ο κ. Καραμανλής με την πρώτη μεγάλη δυσκολία (για την οποία ήταν βέβαια σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος ο ίδιος) «απέδρασε» απ’ την Πρωθυπουργία κι άφησε τους άλλους να μαζέψουν τα σπασμένα και να αντιμετωπίσουν τις καταστροφικές συνέπειες της διακυβέρνησής του.
Αντίθετα, ο κ. Τσίπρας δεν φυγομάχησε. Ακόμα και μετά την ήττα του 2019 παρέμεινε στο τιμόνι του κόμματος προσπαθώντας, μάταια, να το ξαναβάλει σε μια σωστή πορεία. Σε αντίθεση με τον κ. Καραμανλή, ίσως το πρόβλημα να μην ήταν ότι τα παράτησε και έφυγε, αλλά ότι δεν ήξερε πότε να τα παρατήσει, γαντζωμένος στην καρέκλα.
Εξάλλου, φιλοδοξία του κ. Καραμανλή ήταν ανύπαρκτη. Ανόρεχτα βγήκε Πρωθυπουργός, ανόρεχτα κυβέρνησε, με μεγάλη ανακούφιση έφυγε απ’ την ηγεσία του κόμματος.
Η φιλοδοξία του κ. Τσίπρα είναι σαφώς μεγαλύτερη, τόσο που παρά τις τεράστιες αλλεπάλληλες ήττες δεν του περνούσε καν απ’ το μυαλό να παραιτηθεί, και χρειάστηκε η πίεση τρίτων αλλά και κάποια σχέδια ελέγχου του κόμματος ώστε να αποφασίσει να φύγει – προσωρινά;
Όσοι τον ξέρουν καλά, λένε πως αποκλείεται να παραμείνει για πολύ καιρό ένας «βουβός Καραμανλής», καθώς θεωρεί πως ο κύκλος του δεν έχει κλείσει ακόμα.
Ο δε κ. Καραμανλής, ενδεχομένως περιμένει ακόμα να τον προτείνουν για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, γνωρίζοντας πως τα καθήκοντα ενός Προέδρου είναι σαφώς λιγότερα (και λιγότερο αγχωτικά) απ’ αυτά του Πρωθυπουργού…
