Δημήτρης Καβατζικλής
Η αρχαία πόλη της Βαβυλώνας ιδρύθηκε περίπου το 2.000 π.Χ. στην περιοχή του σημερινού Ιράκ. Τα ερείπιά της, που αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, βρίσκονται περίπου 85 χιλιόμετρα νότια της Βαγδάτης και συνεχίζουν να αποτελούν πηγή εντυπωσιακών ανακαλύψεων. Κατά τη διάρκεια των ετών, οι αρχαιολόγοι έχουν φέρει στο φως καθημερινά αντικείμενα των κατοίκων της πόλης που μας βοηθούν να κατανοήσουμε καλύτερα τον αρχαίο αυτόν πολιτισμό, αναφέρει το mymodernmet.
Πρόσφατα, οι ερευνητές κατάφεραν με επιτυχία να χρησιμοποιήσουν τεχνητή νοημοσύνη για να συνθέσουν αρχαία σφηνοειδή θραύσματα που ανήκουν στο ίδιο χαμένο κείμενο. Ο Anmar A. Fadhil από το Πανεπιστήμιο της Βαγδάτης και ο Dr. Enrique Jiménez, από το Ινστιτούτο Ασσυριολογίας του LMU, ψηφιοποίησαν όλα τα γνωστά σφηνοειδή θραύσματα που έχουν βρεθεί παγκοσμίως. Χρησιμοποίησαν τεχνητή νοημοσύνη για να αποκρυπτογραφήσουν χαραγμένα θραύσματα που ανήκουν στο ίδιο κείμενο, οδηγώντας στην ανακάλυψη ενός χαμένου ύμνου. «Χρησιμοποιώντας την πλατφόρμα μας καταφέραμε να εντοπίσουμε 30 άλλα χειρόγραφα που ανήκουν στον ίδιο ύμνο, μια διαδικασία που παλαιότερα θα απαιτούσε δεκαετίες», εξηγεί ο Jiménez.
Τα διατηρημένα θραύσματα επιγραφών, που χρονολογούνται από τον 7ο έως τον 1ο αιώνα π.Χ., προσφέρουν συναρπαστικές πληροφορίες για τη ζωή και τις αξίες των Βαβυλωνίων. Ο ύμνος υμνεί τη φυσική ομορφιά της Βαβυλώνας, λέγοντας ότι η πόλη «ανθεί με τις χάρες της», όπως ένας καταπράσινος καρποφόρος κήπος. Επισημαίνει επίσης βασικά στοιχεία της πόλης, όπως τον ποταμό Ευφράτη, το αστέρι της (αφιερωμένο στον θεό προστάτη της), την επιβλητική πύλη της, το προστατευτικό τείχος Imgur-Enlil και τον βασιλιά της, Alulu. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο ύμνος αυτός ήταν τόσο δημοφιλής και αγαπητός που πιθανόν να τον ήξεραν απ’ έξω ακόμη και τα παιδιά στο σχολείο.
Ο ύμνος αυτός προσφέρει επίσης πολύτιμες πληροφορίες για τη ζωή και τους ρόλους των γυναικών στη Βαβυλωνία. Οι ειδικοί εξεπλάγησαν όταν βρήκαν αναφορές σε ιέρειες και τα καθήκοντά τους, κάτι που δεν είχε εμφανιστεί σε κανένα γνωστό κείμενο. Το κείμενο αναδεικνύει επίσης πτυχές ειρηνικής συνύπαρξης στην αστική κοινωνία, περιγράφοντας τους κατοίκους ως δεκτικούς απέναντι στους ξένους. Περιλαμβάνει ακόμη αναφορές σε τρεις από τους ισχυρότερους θεούς της Βαβυλώνας, Anu, Enlil και Ea, μαζί με τα στοιχεία του νερού, της φωτιάς και του αέρα, τα οποία οι Βαβυλώνιοι θεωρούσαν θεμελιώδη συστατικά του σύμπαντος. Ο Jiménez πιστεύει ότι η ομάδα του έχει ήδη ανακτήσει τα δύο τρίτα του αρχικού κειμένου και ότι το υπόλοιπο θα ανακαλυφθεί σύντομα.
