Γιώργος Τσαγκόζης
Στην κλασική ερώτηση “σε ποια εποχή θα ήθελες να ζήσεις” πάρα πολλοί συμπολίτες μας, επηρεασμένοι από την αρχαία ιστορία της χώρας μας θα επέλεγαν την αρχαία Ελλάδα και κυρίως την Αθήνα της κλασικής περιόδου, θα την πάλευαν όμως;
Σύμφωνα με το βίντεο της σελίδα Chat History στο youtube που αριθμεί 400.000 subscribers, δε θα την επιβιώναμε για πολύ καιρό στην Αθήνα του Περικλέους.
Η κλασική περίοδο ξεκινάει από το 510 π.χ και τελειώνει με τον Μέγα Αλέξανδρο το 323 π.χ και παρότι στο μυαλό πολλών μας φαίνεται μία περίοδο σχετικής ευημερίας, τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς έτσι.
Το πρώτο πρόβλημα, σύμφωνα πάντα με το βίντεο, που θα αντιμετωπίσεις αν βρεθείς στην Αρχαία Αθήνα είναι η γλώσσα. Ακόμα και για τους Έλληνες (το βίντεο είναι φτιαγμένο από Αμερικάνους) το να συνεννοηθείς με κάποιον αρχαίο Έλληνας θα είναι δύσκολα, εμείς μπορεί να καταλαβαίναμε κάποια από τα αρχαία ελληνικά αλλά σίγουρα αυτοί δε θα καταλάβαιναν τα σύγχρονα ελληνικά και πιθανότατα να καταλάβαιναν αμέσως ότι δεν είστε από εκεί, παρότι γεννηθήκατε στο Παγκράτι το 2000. Έτσι, σύμφωνα με το βίντεο, αν οι πρόγονοι μας δούνε ότι δε μιλάς τη γλώσσα τους, το πιθανότερο είναι να καταλήξεις στο τέλος σκλάβος με μικρή διάρκεια ζωής…
Ένα άλλο θέμα είναι οι τάξεις της αρχαίας Αθήνας, υπήρχαν τέσσερις, οι άντρες αριστοκράτες, που έκαναν κουμάντο στην πόλη η μεσαία τάξη που δεν είχε πολλά δικαιώματα, οι απελεύθεροι σκλάβοι και οι σκλάβοι. Μαντέψτε ποιοι θα ήσασταν αν ερχόσασταν από το πουθενά. Το πιθανότερο ήταν σαν άντρες σκλάβοι θα καταλήγατε στα μεταλλεία του Λαυρίου να βγάζετε ασήμι μέχρι να πεθάνετε μέσα σε λίγους μήνες-χρόνια και σαν γυναίκες σκλάβες θα γινόσασταν ή παλλακίδες ή οικειακές βοηθοί, πόσο θα την παλεύατε έτσι;
Φυσικά, υπήρχαν και οι πανδημίες με τη γνωστότερη, τον λοιμό των Αθηναίων ή «σύνδρομο του Θουκυδίδη». Αυτή ήταν μία καταστροφική επιδημία η οποία εκδηλώθηκε στην Αθήνα, κατά το δεύτερο έτος του Πελοποννησιακού πολέμου, το 430 π.Χ., και ενώ η πόλη πολιορκούνταν από τους Σπαρτιάτες. Θεωρείται πως η επιδημία πρωτοεμφανίστηκε στο κύριο λιμένα της Αθήνας, τον Πειραιά, καθώς λόγω της χερσαίας πολιορκίας της Αθήνας, ο Πειραιάς είχε γίνει η κύρια είσοδος προμηθειών της πόλης. Ο λοιμός εμφανίστηκε και σε άλλες περιοχές της ανατολικής Μεσογείου, επέστρεψε δύο φορές, το 429 π.Χ. και τον χειμώνα του 427/426 π.Χ,και η καταστροφή που προκάλεσε στον πληθυσμό της Αθήνας ήταν ένα σημαντικό πρώτο πλήγμα για την πόλη ως προς την εξέλιξη του πολέμου, καθώς μάλιστα, παραδόξως, ειδικά οι Σπαρτιάτες δεν προσβλήθηκαν ποτέ από την επιδημία.
Προκάλεσε το θάνατο ενός μεγάλου ποσοστού των κατοίκων της πόλης, ανάμεσα στους οποίους και του ίδιου του Περικλή μαζί με τα μέλη της οικογενείας του, ενώ οι λεπτομερείς μαρτυρίες του Θουκυδίδη είναι ανεκτίμητες για τη μελέτη του γεγονότος, καθώς ο ίδιος ήταν αυτόπτης μάρτυρας και είχε μολυνθεί, αλλά κατόρθωσε να επιζήσει. Επίσης, ο Ιπποκράτης ήταν ένας από τους γιατρούς που βρίσκονταν στην πόλη και η συνεισφορά του στην αντιμετώπιση του λοιμού ήταν σημαντική (πηγή Wiki)
Στα σχόλια κάποιος γράφει:
“Με το ζόρι επιζώ και στη μοντέρνα Ελλάδα” και νιώθω κάπως έτσι και γω
