Γιάννης Δημητρέλλος
Τα τηλεοπτικά κανάλια έχουν πάρει την απόφαση να μην προβάλλουν ξανά παραγωγή στην οποία συμμετείχε ο Πέτρος Φιλιππίδης. Αυτό αξίζει να κάνουμε ένα rewind στην ελληνική τηλεόραση, περίπου 26 χρόνια πριν.
Πιπίτσα!
Στο «Ο Πέτρος Και τα Κορίτσια του», ο Φιλιππίδης παίζει έναν ηθοποιό που προσπαθεί να ανέλθει στη showbiz και να γίνει σημαντικός. Αγαπά τις αδελφές του – με τις οποίες συζεί – αλλά συχνά τον ταλαιπωρούν. Σ’ ένα επεισόδιο του φέρνουν και μια κοπέλα με την προοπτική του ζευγαρώματος. Δεν είναι καλή ιδέα.
Η κοπέλα (Πιπίτσα!) είναι παχουλή και ο Πέτρος εκνευρίζεται μόνο που την βλέπει. Καλωσήρθατε στις τηλεοπτικές κωμωδίες των mid-90s, εκεί όπου το πάχος και η ομοφυλοφιλία είναι δεξαμενές για καλαμπούρια με εγγυημένο (;;) γέλιο.
Eνάμισι χρόνο πριν, ο Φιλιππίδης είχε περάσει και από τη σειρά Της Ελλάδος τα Παιδιά, υποδυόμενος το Ντάνο, ένα σμηνίτη/γιο στρατηγού, που κινείται και μιλάει όπως ο Σταύρος Παράβας στις ελληνικές ταινίες της Φίνος Φιλμ. Είναι «ντιγκιντάγκας» και ο στρατός μπορεί να τον «θεραπεύσει» σύμφωνα με την πλοκή του επεισοδίου Καλώστηνα την πέρδικα, που προβλήθηκε το Νοέμβριο του 1993.
Τα 90s είναι η εποχή που ο Φιλιππίδης αναρριχάται στο τηλεοπτικό star system. Παίζει και στους Απαράδεκτους, στην Ανατομία ενός Εγκλήματος, στο Χάι Ροκ (που τον αναδεικνύει ως πρωταγωνιστή), ενώ στους Διαπλεκόμενους κάνει μια σοβαρή προσπάθεια stand up comedy μαζί με τους Γιώργο Γαλίτη – Γιώργο Λέφα. Στα 00s η φήμη του εκτοξεύεται και εκτός τηλεόρασης.
Πλέον, λόγω της πρόσφατης προφυλάκισης του, ο υπόδικος ηθοποιός είναι persona non grata για την ελληνική τηλεόραση. Πόσο δίκαιο είναι αυτό;
Λογικό πάντως, είναι
Στην Αμερική ο επίσης ακυρωμένος από την pop κουλτούρα, Kevin Spacey είναι σαν να μην έχει υπάρξει ποτέ στις πλατφόρμες streaming, όπως το Netflix, όπου δεν είναι διαθέσιμη καμία ταινία ή σειρά του. Προσπαθεί όμως να επιστρέψει στο σινεμά, αρχής γενομένης από μια σύντομη εμφάνιση σε ιταλική ταινία του Franco Nero.
O Louie C.K επίσης υπέστη πολλές παρόμοιες «ακυρώσεις», όμως επιχειρεί να επανακτήσει το γόητρο του μέσα από περιοδείες stand-up comedy. Βέβαια, το χρώμα της πρόζας του «δείχνει» επικίνδυνα προς την alt-right, που είναι ένας χώρος ο οποίος δίνει πιο εύκολα άφεση αμαρτιών σε βιαστές. Από την άλλη, ο Πέτρος Φιλιππίδης έχει ήδη δεχτεί σκληρό cancel από πρώην συνεργάτες και συναδέλφους του και έχει στιγματιστεί για τις πράξεις του. Η επιστροφή του σε μια οποιαδήποτε εκδοχή υποκριτικής φαντάζει μακρινή ως απίθανη. Τίποτα λάθος ως τώρα.
Δίκαιο όμως;
Η μη δυνατότητα αναπαραγωγής των σειρών που συμμετείχε ο Φιλιππίδης στερεί την απόδοση πνευματικών δικαιωμάτων και προκαλεί εμπορική ζημιά τόσο στους συντελεστές τους όσο και στα τηλεοπτικά κανάλια. Επίσης στερεί από παιδιά που δεν ήταν γεννημένα το 1995 να παρακολουθήσουν τον Πέτρο και τα Κορίτσια του και και να πάρουν μια ιδέα από τις γραφικές καρικατούρες που έστηνε η τηλεοπτική μυθοπλασία της εποχής για να απεικονίσουν παχουλούς, ομοφυλόφιλους και άλλους που δεν ταίριαζαν στα «αποδεκτά πρότυπα» συμπεριφοράς. Και όχι μόνο αυτό.
Aπό την ίδια εποχή και το διαμάντι «Νύχτα Τρόμου» της Ανατομίας Ενός Εγκλήματος, με μια ιστορία βασισμένη στο φονικό των Τρικάλων από τον Σπύρο Σταρίδα, το 1981. Προσπάθησα να το ξαναδώ, με το νέο υπόβαθρο των καταγγελιών και της προφυλάκισης Φιλιππίδη. Το στομάχι μου δέθηκε κόμπος, με αυτή την πραγματικά φρικτή ιστορία.
Τελικά, ο Πέτρος Φιλιππίδης είναι ένας φρικτός άνθρωπος στην προσωπική του ζωή (μέχρι αποδείξεως του εναντίου), αλλά αυτό δεν αναιρεί ότι έχει υπάρξει σπουδαίος ηθοποιός (ο οποίος έχει παίξει και σε ορισμένα ανοσιουργήματα). Η τηλεόραση πρέπει να μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε τη διάκριση ανάμεσα στη ζωή και στην μυθοπλασία. Ό,τι τοξικό φέρνει η ζωή στην μυθοπλασία, μπορεί να το ακυρώσει ο ίδιος ο θεατής.