σε ,

Αγαπημένα βιβλία: Η Κυρία Ντάλογουεϊ της Βιρτζίνια Γουλφ

Ένα από τα σημαντικότερα έργα της μεγάλης Βρετανίδας συγγραφέως που εκδόθηκε σαν σήμερα

Η Κυρία Ντάλογουεϊ αποτελεί το τέταρτο μυθιστόρημα της Βιρτζίνια Γουλφ, με το οποίο καθιερώθηκε ως συγγραφική μεγαλοφυΐα. Μέσα από τις 200 (και κάτι λίγο) σελίδες του, η Βιρτζίνια Γουλφ το 1925 κατάφερε να μιλήσει για θέματα αρκετά περίπλοκα για την εποχή εκείνη, όπως τις σχέσεις αντρών και γυναικών, τον έρωτα, την βασιλεία, την δουλικότητα, τις ψυχικές διαταραχές αλλά και τον τρόπο με τον οποίον τις αντιμετώπιζαν εκείνη την εποχή.

Η πλοκή

Το μυθιστόρημα περιγράφει 24 ώρες από τη ζωή της Κλαρίσσας Ντάλογουεϊ ξεκινώντας από το πρωί που θα βγει από το σπίτι για να αγοράσει λουλούδια για τη δεξίωση που θα δώσει το βράδυ έως πολύ αργά τη νύχτα όπου η δεξίωση οδεύει προς το τέλος της. Τι βλέπουμε μέσα σ’ αυτήν την γεμάτη ημέρα της Κλαρίσσας Ντάλογουεη;  Τις σκέψεις της ηρωίδας οι οποίες αναδύονται ουσιαστικά από το μυαλό της, είτε μέσα από την επίσκεψη ενός φίλου, είτε από τη θέα του δωματίου της, είτε από την πρόσκληση σε γεύμα που δέχτηκε ο σύζυγός της. Μέσα από το μυθιστόρημα, ο χρόνος κινείται ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν της Κλαρίσσας, η οποία αναπολεί το παρελθόν και αναρωτιέται αν τελικά έκανε κάποιο λάθος ή όχι.

Αγαπημένα αποσπάσματα

Προς το παρόν της έδινε στα νεύρα αυτό το απαίσιο τέρας που ενέδρευε στα σπλάχνα της. Μέσα από τα πυκνά φυλλώματα, στο παρθένο δάσος της ψυχής, άκουγε αίφνης κλαδιά να σπάζουν και τις οπλές του να βουλιάζουν βαριές στη γη. Της χαλούσε τη χαρά της, τη γέμιζε ανασφάλεια, ανά πάσα στιγμή υπήρχε η πιθανότητα να σαλέψει το τέρας, να βγει στην επιφάνεια εκείνο το μίσος που είχε τη δύναμη, ιδιαίτερα απ’ την αρρώστια της και μετά, να της γδέρνει τη ραχοκοκαλιά. Της προξενούσε πόνο σωματικό, κατέστρεφε όλη την ικανοποίηση που της έδιναν τα όμορφα πράγματα, η φιλία, η αίσθηση πως είναι υγιής, η αγάπη. Το όμορφο σπιτικό της κλυδωνιζόταν κι έτρεμε έτοιμο να καταρρεύσει σαν να του έσκαβε αληθινά τις ρίζες ένα θηρίο, κι ολόκληρη η πανοπλία της ευτυχίας της καταντούσε απλή φιλαυτία! Αχ, αυτό το μίσος!

Γίνηκε προς στιγμήν το κοριτσάκι που έριχνε ψίχουλα στις πάπιες, ανάμεσα στη μαμά και τον μπαμπά, και ταυτόχρονα η ώριμη γυναίκα που ερχόταν να συναντήσει τους γονείς της δίπλα στη λίμνη, κρατώντας στα δυο της χέρια τα κομμάτια της ζωής της. Καθώς πλησίαζε, γινόντουσαν ολοένα και πιο μεγάλα μέσα στα χέρια της, ώσπου ήρθαν και γίνηκαν μια ζωή ολόκληρη, πλήρης, και την απίθωσε εκεί, μπροστά τους, λέγοντας «Να τι έκανα τη ζωή μου! Ορίστε!» Αλλά τι την είχε κάνει, αλήθεια; Τι;

 

Η Κυρία Ντάλογουεϊ πάντα κάνει δεξιώσεις για να σκεπάσει τη σιωπή.

 

Αν πέθαινα ετούτη τη στιγμή, ο θάνατός μου θα ήτανε για μένα η πιο μεγάλη ευτυχία

Η ταινία που εμπνεύστηκε από την Κυρία Ντάλογουεϊ

Το 2002 ο σκηνοθέτης Στίβεν Ντάλντρι σκηνοθετεί την δραματική ταινία «Οι Ώρες» σε σενάριο Ντέιβιντ Χέαρ και με πρωταγωνίστριες την Μέριλ Στριπ, την Τζούλιαν Μουρ και την Νικόλ Κίντμαν. Η ταινία αφηγείται την ιστορία τριών γυναικών, σε διαφορετικές εποχές, των οποίων οι ζωές επηρεάζονται από το βιβλίο Κυρία Ντάλογουεϊ. Οι τρεις γυναίκες είναι: η Κλαρίσα Βόγκαν, μια Νεοϋορκέζα που ετοιμάζει ένα πάρτι για τον άρρωστο φίλο της που πάσχει από aids, το 2001, η Λόρα Μπράουν, μια έγκυος νοικοκυρά που ζει στην Καλιφόρνια της δεκαετίας του ’50, εγκλωβισμένη σε ένα γάμο που την κάνει δυστυχισμένη και η Βιρτζίνια Γουλφ στην Αγγλία της δεκαετίας του ’20, που προσπαθεί να γράψει το βιβλίο της, ενώ παλεύει να ξεπεράσει την κατάθλιψη.

Οι Ώρες ήταν μια από τις πιο αναγνωρισμένες ταινίες του 2002 ενώ απέσπασε 9 υποψηφιότητες για Όσκαρ στην 75η Απονομή των Βραβείων, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Διασκευασμένου Σεναρίου, Β’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του Εντ Χάρις, Β’ Γυναικείου Ρόλου για την Μουρ, κερδίζοντας εκείνο του Α’ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της Κίντμαν.

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

6 points
Upvote Downvote

Total votes: 6

Upvotes: 6

Upvotes percentage: 100.000000%

Downvotes: 0

Downvotes percentage: 0.000000%

Αφήστε μια απάντηση