σε ,

Τελειώνοντας το σχολείο τον καιρό του Covid-19

Από την πλευρά ενός καθηγητή Λυκείου

Η πιο δύσκολη στιγμή της σχολικής χρονιάς είναι εκείνη που αποχαιρετάμε τους αποφοίτους, πλέον. Όλοι οι δάσκαλοι, σ’ όλες τις βαθμίδες, το νιώθουν αυτό, πιστεύω. Κι εμείς, στο Λύκειο, που τα παιδιά μας έρχονται έφηβοι και φεύγουν ενήλικες…

Φέτος, η συνθήκη είναι λίγο πιο δύσκολη, λόγω covid. Δεν είναι μόνο ότι η χρονιά ήταν λειψή. Είναι κι ότι η μικρή γιορτή αποφοίτησης που κάνουμε στο σχολείο, δεν μπορεί να γίνει όπως παλιά: αποστάσεις, εξωτερικός χώρος, κοίτα να δεις που καταντήσαμε, να σκέφτεσαι να δώσεις το χέρι, να κάνεις και καμιά αγκαλιά στα παιδιά που αποχαιρετάς, ούτε να κάνεις έτσι δα με το χέρι σου να σκουπίσεις την άκρη του ματιού σου…

Πιστεύω πως όσα χρόνια κι αν περάσουν αυτή τη μέρα δεν θα μπορώ να τη διαχειριστώ. Δεν είναι ότι φεύγουν τα παιδιά μας, αυτή είναι η φυσική πορεία των πραγμάτων. Είναι που πάντα μέσα μου υπάρχει ένα ερώτημα που δεν θα απαντηθεί ποτέ.

Έκανε ο δάσκαλος το καλύτερο που μπορούσε ή μήπως όχι; Πρόλαβε να δώσει έστω ένα ποσοστό απ’ αυτά που ήθελε να δώσει; Κι αυτό που έμεινε έξω, αυτό που δεν έδωσε, πώς θα το δώσει στα παιδιά, τα άλλα, που έρχονται από το απέναντι προαύλιο με το χαρτί της εγγραφής στο χέρι;

Κι είμαι κι απ’ τους τυχερούς, που είμαι έντεκα χρόνια στο ίδιο σχολείο, σκεφτείτε εκείνους που κάθε χρόνο φεύγουν από νησί σε νησί κι από βουνό σε βουνό κι αναρωτιούνται… άραγε πρόλαβα; Τι πρόλαβα; Κυρίως, τι δεν πρόλαβα;

Και έπειτα, αρχίζουν να σε πιάνουν οι τύψεις. Με κάποια παιδιά δέθηκες περισσότερο, σε κάποια ίσως δεν έδωσες την προσοχή που έπρεπε, ίσως δεν μπόρεσες ν’ ακούσεις το κάλεσμά τους…

Σαν τις μανάδες είμαστε οι δάσκαλοι. Που φεύγουν τα παιδιά μας για τη βόλτα της ζωής κι αναρωτιούνται: “Ντύθηκε ζεστά; Θα φάει τίποτα; Πήρε ζακέτα; Έχει λεφτά μαζί του;” Κι εμείς ούτε λεφτά ούτε ζακέτα έχουμε δώσει… Έλα όμως, που αυτή η γλυκιά αγωνία δεν παύει να μας κυριεύει…

Στο τέλος όμως, το όποιο δάκρυ, θα είναι δάκρυ χαράς. Γιατί ό,τι κι αν κάναμε, ή δεν κάναμε, εμείς οι δάσκαλοι, η ζωή γι’ αυτά τα παιδιά ξεκινά τώρα. Η βάρκα λύθηκε! που λέει και το τραγούδι..

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

0 points
Upvote Downvote

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε