σε , , ,

True Crime | Δύο ολόιδιες δολοφονίες με διαφορά 157 χρόνων

Οι πολλές συμπτώσεις κατέστησαν τις δύο υποθέσεις από τα μεγαλύτερα μυστήρια στην ιστορία του εγκλήματος

Η εβδομαδιαία στήλη «Κυνηγός εγκλημάτων» φέρνει στο σαλόνι σας γνωστές και μη υποθέσεις.

Τις απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα προσπαθεί να δώσει ο Βαγγέλης Γιαννίσης, συγγραφέας της σειράς αστυνομικών μυθιστορημάτων με τον επιθεωρητή Άντερς Οικονομίδη (κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα) και περήφανος γατομπαμπάς του Jax.

Υπόθεση #19 – Οι δολοφονίες του Edington

Erdington, Μάιος 1974

Η Barbara Forrest είναι 20 χρόνων. Δουλεύει ως νηπιαγωγός και με την ευκαιρία της Δευτέρας του Αγίου Πνεύματος, έχει βγει να διασκεδάσει με τον φίλο της, τον Simon Belcher. Οι δρόμοι τους θα χωρίσουν λίγο μετά τη μία τα ξημερώματα, όταν ο Simon θα την αφήσει στη στάση του λεωφορείου. Καθώς απομακρύνεται, δε θα γυρίσει να την κοιτάξει για τελευταία φορά -γιατί να το κάνει, άλλωστε; Είναι σίγουρος ότι θα ξαναδεί την κοπέλα του αύριο. Δε γνωρίζει για το κακό προαίσθημα που η Barbara είχε εκμυστηρευτεί δέκα μέρες νωρίτερα σε μία συνάδελφό της: «Ο Μάιος θα είναι πολύ άτυχος μήνας. Είμαι σίγουρη. Μη με ρωτάς πώς το ξέρω». Είναι 27 Μαΐου κι ο Simon δεν υποψιάζεται πως αυτή είναι η τελευταία φορά που θα δει την κοπέλα του ζωντανή.

Η Barbara θα βρεθεί στις 4 Ιουνίου, κοντά στην Chester Road του Erdington. Ο δολοφόνος, αφού τη βίασε, τη στραγγάλισε κι άφησε το πτώμα της μισοθαμμένο πρόχειρα σε έναν ρηχό τάφο. Η αστυνομία έπειτα από σύντομη έρευνα θα συλλάβει ως βασικό ύποπτο τον Michael Thornton, έναν κοινωνικό λειτουργό από το γειτονικό Birmingham, ο οποίος εργαζόταν στο Pype Hayes Children’s Home μαζί με τη Barbara. Δύο στοιχεία ήταν αυτά που τράβηξαν την προσοχή των αστυνομικών: το αίμα που βρέθηκε στο παντελόνι του Thornton και το ψεύτικο άλλοθι για εκείνη τη βραδιά, το οποίο παρείχε η μητέρα του. Ωστόσο, βρισκόμαστε στο 1974, μία δεκαετία προτού το DNA αρχίσει να χρησιμοποιείται στις έρευνες της αστυνομίας, επομένως το αίμα δε δύναται να συνδεθεί με τη Barbara.

Τα στοιχεία που οι ερευνητές είχαν καταφέρει να συγκεντρώσουν εις βάρος του Thornton, ωστόσο, δεν κατάφεραν να τον ενοχοποιήσουν, καθώς οι ένορκοι τον έκριναν αθώο, με αποτέλεσμα ο κοινωνικός λειτουργός να αφεθεί ελεύθερος. Η δολοφονία της Barbara Forrest θα ήταν απλά άλλη μία ανεξιχνίαστη δολοφονία, αν 157 χρόνια νωρίτερα -και πάλι Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος- δεν είχε δολοφονηθεί άλλη μία εικοσάχρονη κοπέλα, η Mary Ashford.

Στις 6:30 το πρωί της 27ης Μαΐου 1817, ο George Jackson, ένας εργάτης που πήγαινε στη δουλειά βρήκε το ημίγυμνο πτώμα της Mary Ashford, ακολουθώντας τα σκορπισμένα ρούχα της, αίμα κι ένα ζεύγος χναριών. Η Mary, η οποία είχε γενέθλια την ίδια μέρα με τη Barbara, βρέθηκε σε ένα χαντάκι κοντά στο Penn’s Mill, περίπου 300 μέτρα από τη σημείο όπου 157 χρόνια αργότερα θα βρισκόταν νεκρή η Barbara Forrest. Και εκείνη είχε βρεθεί με τραύματα που μαρτυρούσαν ότι πριν στραγγαλιστεί, βιάστηκε από τον δολοφόνο της. Και εκείνη, το βράδυ πριν τη δολοφονία της, είχε βγει για να διασκεδάσει, μαζί με τη φίλη της, τη Hannah Cox.

Οι ομοιότητες δε σταματούν εδώ· λίγες μέρες αργότερα, η αστυνομία συνέλαβε ως ύποπτο για τη δολοφονία της Mary έναν άντρα, ο οποίος εξεπλάγη όταν έμαθε ότι η νεαρή κοπέλα είχε δολοφονηθεί, καθώς ισχυριζόταν πως ήταν μαζί της μέχρι τις τέσσερις τα ξημερώματα. Το όνομά του: Abraham Thornton. Ο Thornton, χτίστης στο επάγγελμα, θα δικαζόταν τον Αύγουστο του 1817 στο Warwick προεδρεύοντος του δικαστή Holroyd. Έξω από την αίθουσα είχε κατασκηνώσει ένα πλήθος εκατοντάδων ανθρώπων, οι οποίοι ήταν πεπεισμένοι για την ενοχή του Thornton. Μάταια, καθώς οι ένορκοι έπειτα από μόλις έξι λεπτά τον έκριναν αθώο. Σύμφωνα με το δίκαιο του 19ου αιώνα, ο αδερφός της Mary, William, έκανε αίτημα για επανάληψη της δίκης, το οποίο έγινε δεκτό, έτσι στις 17 Νοεμβρίου, ο Abraham Thornton βρέθηκε ξανά κατηγορούμενος. Αυτή τη φορά, ωστόσο, είχε έναν άσσο στο μανίκι του· σύμφωνα με έναν αρχαίο αγγλικό νόμο, ο Thornton είχε το δικαίωμα να δικαστεί μέσω μονομαχίας. Ο κατηγορούμενος προκάλεσε σε μονομαχία τον William Ashford πετώντας του ένα δερμάτινο γάντι. Σύμφωνα με τον νόμο, αν έχανε, το δικαστήριο θα τον έκρινε αυτομάτως ένοχο και θα καταδικαζόταν σε θάνατο, ωστόσο αν νικούσε, δε θα μπορούσε κανείς να τον ξανακατηγορήσει για τη δολοφονία της Mary. Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστή Λόρδου Ellenborough, ο William Ashford είχε μέχρι τις 21 Απριλίου 1918 να αποδεχθεί την πρόκληση. Καθώς, όμως, δεν το έκανε, ο Thornton απαλλάχτηκε απ’ τις κατηγορίες και μετανάστευσε στην Αμερική, καθώς η υπόθεση είχε κηλιδώσει τόσο την υπόληψή του, με αποτέλεσμα να μη βρίσκει πουθενά δουλειά.

Οι δολοφονίες του Erdington θα παραμείνουν ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της εγκληματικής ιστορίας. Δύο εικοσάχρονα θύματα δολοφονήθηκαν στην ίδια περιοχή, στις 27 Μαΐου, έχοντας περάσει το τελευταίο βράδυ της ζωής τους -το οποίο συμπτωματικά ήταν Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος- διασκεδάζοντας, βρέθηκαν περίπου στο ίδιο σημείο και οι ύποπτοι για τη δολοφονία τους όχι μόνο μοιράζονταν το ίδιο επώνυμο -Thornton- αλλά αθωώθηκαν, λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων. Παραπάνω αναφέρθηκε το κακό προαίσθημα που είχε η Barbara Forrest μερικές ημέρες πριν τη δολοφονία της. Συμπτωματικά, την ίδια αίσθηση είχε και η Mary Ashford, όταν λίγες μέρες προτού πεθάνει είπε στη μητέρα μίας φίλης της ότι είχε ένα πολύ κακό προαίσθημα για την ερχόμενη εβδομάδα. Δυστυχώς, το προαίσθημα που ένιωσαν και οι δύο κοπέλες επιβεβαιώθηκε με τον χειρότερο τρόπο.

*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

True Crime | Ο σίριαλ κίλερ που όποτε τσατιζόταν με κάποιον, τον σκότωνε

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

0 points
Upvote Downvote

Αφήστε μια απάντηση