σε , , ,

11 εμβληματικά εξώφυλλα των New York Times

Αξέχαστες στιγμές της ιστορίας μέσα απ’ το φίλτρο της πιο έγκυρης εφημερίδας του κόσμου

Αυτό ήταν το, όχι και τόσο ευανάγνωστο, πρώτο φύλλο των Times, το 1851. (Χαρά στο κουράγιο των αναγνωστών του.)

Η πρώτη φορά που αγόρασα τους κυριακάτικους New York Times ήταν τον Αύγουστο του 2005 λίγο πριν πάω διακοπές – ήθελα να έχω μαζί μου ένα ανάγνωσμα διαφορετικό και να ζήσω μια καινούρια εμπειρία.

Ήξερα ότι θα μου κόστιζαν λίγο ακριβά (19 ευρώ?!!), αλλά ήμουν σίγουρος πως θα άξιζαν τα λεφτά τους. Η πωλήτρια του καταστήματος με τον ξένο τύπο δεν πίστευε στα μάτια της όταν πήγε να μου χτυπήσει την εφημερίδα. «Δεκαεννέα ευρώ; Αν είναι δυνατόν!». Χαμογέλασα ευγενικά. (Ήταν η πρώτη φορά που άκουγα καταστηματάρχη να καταφέρεται εναντίον των δικών του τιμών.)

«Είσαι σίγουρος ότι θέλεις να την πάρεις;» ρώτησε, «θέλω να πω, είναι πανάκριβη!». Έμοιαζε να μην έχει ξαναπουλήσει ποτέ κυριακάτικους Times σ’ όλα τα χρόνια που είχε το κατάστημα ξένου τύπου, παρ’ όλο που είχε την εφημερίδα κάθε εβδομάδα στα ράφια.

Τους πήρα λοιπόν (γιατί πιστεύω ότι όσο κι αν τους διάβαζα online η χειροπιαστή, έντυπη εμπειρία -που σιγά σιγά γίνεται πολυτέλεια- είναι διαφορετική) και πήγαμε διακοπές. Είναι μεγάλη η ιστορία και δε θα την πω με λεπτομέρειες αλλά μια μέρα τους ξέχασα στην παραλία κι όταν γύρισα τους είχε βρει κάποιος και υποστήριζε ότι ήταν δική του η εφημερίδα και για να τον τεστάρω τον ρώτησα πόσο τους αγόρασε. («Έξι ευρώ…;» μάντεψε, αλλά ήταν ήδη προφανές ότι είχε αναγνωρίσει την ήττα του, ποτέ δε θα έβρισκε τη σωστή απάντηση.)

Δεν χρειάστηκε να διαβάσω τίποτα άλλο εκεί. Ήταν μια εφημερίδα τεράστια, με μικροσκοπικά γραμματάκια και πολλά ένθετα: μου έφαγε σχεδόν δυο βδομάδες.

Πολλά χρόνια μετά, λίγο πριν τις διακοπές, ανακάλυψα το ένθετο για τις τέχνες, ανάμεσα σε σαβούρα του παρελθόντος – είχα ξεχάσει να το διαβάσω τότε!

Κι έτσι, για να βγάλει ακόμα περισσότερο η εφημερίδα τα λεφτά της αλλά και για να έχω κάτι επιπλέον για διάβασμα στις διακοπές, ξεκοκκάλισα τις τέχνες, μαθαίνοντας για πράγματα που υποτίθεται πως θα συνέβαιναν, αλλά εγώ ήξερα πια πως δεν συνέβησαν τελικά.

Διάβασα για ανερχόμενους καλλιτέχνες που από τότε δεν ξανακούστηκαν, είδα φωτογραφίες αγαπημένων ζευγαριών που χρόνια μετά χώρισαν, γέλασα με προβλέψεις που διαψεύστηκαν και με κακά λόγια για άτομα που αργότερα μεγαλούργησαν.

Και απόλαυσα την αργή ανάγνωση. Με τη δύναμη του (εκ του ασφαλούς και εκ των υστέρων) παντογνώστη, με τις μαγικές ικανότητες διόρασης ενός μέλλοντος που έχει ήδη συμβεί – αλλά έχει παραμείνει παγωμένο και άγνωστο στους καλοκαιρινούς Times του ’05…

[Και τι δε θα ‘δινα όμως για να είχα στα χέρια μου τους Times του 2025. Ή, ακόμα καλύτερα, ένα χαρτί με τις εξελίξεις που θα έχουν συμβεί στη ζωή μου τότε. Αυτή ναι, θα ήταν μια πραγματική μαγική δύναμη.]

11 εμβληματικά πρωτοσέλιδα των New York Times

16/4/1912 | Τιτανικός

28/7/1914 | Ξεκινά ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος – κι ας μην λεγόταν έτσι ακόμα.

30/10/1929 | Το περίφημο κραχ του 1929. Οι New York Times ήταν απ’ τις λίγες εφημερίδες που το αντιμετώπισαν ψύχραιμα, χωρίς πολύ σαματά στην αρχή. Κάποιοι είπαν πως αυτό ήταν ένα δημοσιογραφικό σφάλμα.

23/11/1963 | Δολοφονία Κένεντι.

22/7/1969 | Μεγάλες στιγμές – δημοσιογραφικά και όχι μόνο.

29/7/1981 | Ενώ ο Ρίγκαν έλυνε κι έδενε ο πλανήτης έκανε “awww” για έναν (στην πραγματικότητα πολύ αποτυχημένο) γάμο.

26/12/1991 | Το (χριστουγεννιάτικο) επίσημο τέλος της Σοβιετικής Ένωσης.

12/9/2001

5/11/2008 | Η νίκη του Ομπάμα

26/6/2009 | Εύστοχος πρωτοσέλιδος τίτλος για το θάνατο του Μ. Τζάκσον

9/11/2016 | H νίκη του Τραμπ…

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

0 points
Upvote Downvote

3 Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση
  1. Το πρωτοσέλιδο για το ναυάγιο του Τιτανικού ως σατιρικό πρωτοσέλιδο στο Onion:

    https://m.facebook.com/20950654496/posts/10150732650689497/

    World’s Largest Metaphor Hits Ice-berg:
    Titanic, Representation of Man’s Hubris, Sinks in North Atlantic
    1,500 Dead in Symbolic Tragedy
    New York, April 15 — Officials of the White Star Line have confirmed the sinking, during her maiden voyage, of the R.M.S. Titanic, the world’s largest symbol of man’s mortality and vulnerability.
    First reports of the calamity were received Monday at the London telegraph office of the White Star Line, which owns the nautical archetype.
    Message from the Carpathia
    At 4:23 a.m. Greenwich Standard Time, the following message was received from the rescue ship Carpathia:
    Titanic struck by icy representation of nature’s supremacy STOP insufficient lifeboats due to pompous certainty in man’s infallibility STOP Microcosm of larger society STOP
    Indifference
    It is believed at this time that upwards of 1,500 passangers aboard the metaphor may have perished in the imperturbable liquid immensity that, irrespective of mankind’s congratulatory “progress,” blankets most of the globe in its awful dark silence. Seven hundred more passengers survived to objectify human insignificance in the face of the colossal placidity of the universe.
    Among the prominent passengers ironically missing and believed perished are New York millionaire John Jacob Astor, mining tycoon Benjamin Guggenheim, railroad president Charles Melville Hays, and presidential military aide Major Archibald Butt, providing further example of man’s inability to cavort with God, no matter how wealthy or powerful he may be, as well as the vast indifference of the universe toward even the grandest of human achievement. Late word indicates, however, that the well-to-do and the privileged constitute a great majority of the living. It could not yet be determined whether this betokens a form of maritime social Darwinism or a particularly overt form of social injustice.
    Irony
    Although unconfirmed as of press-time, it is rumored that the Titanic was proceeding at a rapid pace through ice-berg-laden waters in order that her captain might flaunt the ship’s great speed, making all the more ironic the demise of this paramount symbol of man’s hubris.
    An architect from the firm of Harland & Wolff, which constructed the great metaphor, was stunned and aggrieved by the significance of the tragic event.
    “I spent the better part of two years re-drawing the marble on the grand staircase at the first-class entrance until it represented absolutely the right dimensions for showing off the daintily luxurious evening wear of the wives of the industrial millionaires. Now that staircase will provide an entrance only for the plankton, moss, and other marine life that inhabits the frigid North Atlantic seabed. I dare say that is ironic.”
    Hyperbole
    “Let us take a step back from the horror of the tragedy,” said Lord Peter Hothcrofte, a British naval historian, “and view it in terms of its grander significance. Simply put, the Titanic was more than a gigantic crystallization of the accumulated triumphs of 200 years of Western industrialization wedded to the firm but icy hand of Science triumphant. It was a ship larger than any ship need be, which therefore also make it somewhat of a hyperbole.”
    Copyright 1999 by Three Rivers Press, a division of Crown Publishing Group. All rights reserved.

Αφήστε μια απάντηση