σε , ,

Ομάρ Σαρίφ: Έζησε ως ζάμπλουτος γόης αλλά πέθανε μόνος και δυστυχισμένος

Αυτή είναι η ιστορία του ηθοποιού που τιμά σήμερα η Google

Ομάρ Σαρίφ

Ο Ομάρ Σαρίφ ήταν Αιγύπτιος ηθοποιός, ο οποίος συμμετείχε σε πολλές ταινίες του Χόλιγουντ. Οι πιο γνωστοί ρόλοι του ήταν στις ταινίες «Ο Λώρενς της Αραβίας» (1962), «Δόκτωρ Ζιβάγκο» (1965) και «Ένα Αστείο Κορίτσι» (1968) ενώ συμμετείχε σε διάφορες  αραβικές, γαλλικές  και  αγγλόφωνες  ταινίες. Είχε τιμηθεί με Χρυσή Σφαίρα ενώ είχε προταθεί και για Όσκαρ. Αυτή είναι η ταραχώδης ζωή του Ομάρ Σαρίφ.

Τα πρώτα χρόνια

Το πραγματικό του όνομα ήταν Μισέλ Ντεμίτρι Σαλχούμπ, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1932 και ήταν Λιβανικής καταγωγής. Ο πατέρας του, Ιωσήφ Σαλούμπ, εύπορος έμπορος του Καΐρου ήθελε οπωσδήποτε να αποκτήσει έναν γιο. Η μητέρα του Κλερ, ήταν Γαλλίδα και ξακουστή οικοδέσποινα της υψηλής κοινωνίας. Όταν ο Ομάρ Σαρίφ έγινε 10 ετών, οι γονείς του τον έστειλαν σε ένα σκληρό παραδοσιακό οικοτροφείο αγγλικού στιλ στο Κάιρο. Στα 15 του χρόνια ο Ομάρ Σαρίφ είχε το δικό του αυτοκίνητο, ζούσε μέσα στην χλιδή και την πολυτέλεια, έκανε τα ψώνια του στη Ρώμη, στο Παρίσι και στο Λονδίνο και είχε μια μεγάλη αδυναμία: τις γυναίκες.

Η ενασχόληση του με το θέατρο.

Σε εκείνη την ηλικία ο Σαρίφ θα ανακαλύψει την αγάπη του για το θέατρο, ένα πάθος που τρόμαξε τον πατέρα του, αφού πίστευε ότι ο γιος του δε θα αναλάβει την οικογενειακή επιχείρηση. Για να πείσει τον πατέρα του να του επιτρέψει να σπουδάσει υποκριτική, ο Ομάρ Σαρίφ έφτασε στο σημείο να κάνει απόπειρα αυτοκτονίας κόβοντας τις φλέβες του χωρίς όμως αυτό να ήταν αρκετό. Τελικά σπούδασε φυσική και μαθηματικά στο κολέγιο Βικτώρια της Αλεξάνδρειας και στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου και παράλληλα δούλευε στην οικογενειακή επιχείρηση. Το μικρόβιο όμως να γίνει ηθοποιός, δεν το αποχωρίστηκε ποτέ. Μάλιστα, ήτα τόσο έντονο που στο τέλος ο πατέρας του ενέδωσε δίνοντας του την άδειά του να κάνει ότι θέλει. Ο ίδιος θα καταφέρει να κερδίσει μια θέση και να σπουδάσει δράμα στο RADA στο Λονδίνο!

Οι ρόλοι που ενσάρκωσε

Η καριέρα του απογειώθηκε με την ταινία «Λόρενς της Αραβίας» το 1962, χαρίζοντας του υποψηφιότητα για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα. Οι φήμες της εποχής έλεγαν ότι τον ρόλο αυτό ο Σαρίφ δε τον πήρε για το υποκριτικό του ταλέντο, αλλά επειδή ο σκηνοθέτης της ταινίας είχε δει τα κατάμαυρα μάτια του Σαρίφ ως την τέλεια αντίθεση με τα εκθαμβωτικά μπλε του Πίτερ Ο Τουλ.

Για την ταινία πάντως, ο Σαρίφ είχε πει:

Όταν έκανα αυτή την ταινία σκέφτηκα:

Αυτό είναι ένα τρελό πράγμα. Δεν υπάρχουν κορίτσια, κανένας πολύ μεγάλος ηθοποιός εκείνη την εποχή, πολλοί άντρες και καθόλου δράση. Πήγε, όμως, τόσο καλά διότι ο σκηνοθέτης της είναι ένας έξοχος άνθρωπος. Αυτή είναι η αλήθεια. Ο Ντέιβιτ Λιν είναι ένας σπουδαίος, σπουδαίος άνθρωπος.

Οι πιο γνωστοί του ρόλοι σε ταινίες, εκτός από την «Λόρενς της Αραβίας», ήταν στην «Δόκτωρ Ζιβάγκο» και στην ταινία «Ένα Αστείο Κορίτσι» ενώ ταυτόχρονα συμμετείχε σε διάφορες αραβικές, γαλλικές και αγγλόφωνες ταινίες.

Συνέντευξη του Ομάρ Σαρίφ το 2004

Ο εθισμός του στο μπριτζ και το κάπνισμα

Ο Σαρίφ βρισκόταν ανάμεσα στους διασημότερους παίκτες μπριτζ παγκοσμίως, ενώ είχε δική του στήλη στην «Chicago Tribune» για αρκετά χρόνια σχετικά με αυτό το παιχνίδι. Μάλιστα, είχε γράψει αρκετά βιβλία για το μπριτζ, δίνοντας το όνομά του σε ένα σχετικό ηλεκτρονικό παιχνίδι. Το 2006, ο Σαρίφ αποχώρησε από το χώρο, δηλώνοντας

Σταμάτησα εντελώς. Αποφάσισα πως δεν ήθελα να ήμουν σκλάβος πια κανενός πάθους εκτός από τη δουλειά μου. Είχα πολλά πάθη, μπριτζ, άλογα, τζόγο. Επιθυμώ να ζήσω ένα άλλο είδος ζωής, να είμαι περισσότερο με την οικογένειά μου γιατί δεν της αφιέρωσα αρκετό χρόνο

Εκτός από το μπριτζ, ωστόσο, ο Ομάρ Σαρίφ είχε πάθος και με το κάπνισμα καπνίζοντας 50 τσιγάρα την ημέρα. Το 1994, όμως, έπαθε έμφραγμα κι αναγκάστηκε να κόψει κάπνισμα οριστικά.

Δόκτωρ Ζιβάγκο

Τα τελευταία χρόνια

Ο Ομάρ Σαρίφ έπασχε από Αλτσχάιμερ χωρίς όμως να το παραδεχτεί δημοσίως. Τότε, έλεγε πως το γεγονός ότι ξεχνούσε σήμαινε πως δεν στεκόταν στο παρελθόν και σκεφτόταν μόνο το παρόν. Για την ασθένειά του, πάντως, ο γιος του είχε πει:

Γνωρίζει ότι είναι ένας διάσημος ηθοποιός…Γνωρίζει, για παράδειγμα, (ότι έπαιζε) στην ταινία Δόκτορ Ζιβάγκο, αλλά έχει ξεχάσει πότε γυρίστηκε η ταινία

Το Νοέμβριο του 2005 τιμήθηκε με το μετάλλιο Σεργκέι Άιζενσταϊν από την UNESCO σαν αναγνώριση της αξιοπρόσεκτης προσφοράς του στην ποικιλότητα του παγκόσμιου κινηματογράφου και του πολιτισμού. Στις 10 Ιουλίου του 2015 θα πεθάνει στο Κάιρο από καρδιακή προσβολή. Ο Αντόνιο Μπαντέρας που πρωταγωνίστησε μαζί του στην ταινία «The 13th Warrior» είχε γράψε  στο Twitter

Antonio Banderas on Twitter

My great friend Omar Sharif has passed away. I will always miss him. He was one of the best. D.E.P

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

11 points
Upvote Downvote

Total votes: 17

Upvotes: 14

Upvotes percentage: 82.352941%

Downvotes: 3

Downvotes percentage: 17.647059%

Ενα σχόλιο

Αφήστε μια απάντηση
  1. Δεν είδα κάπου να πέθανε μόνος και δυστυχισμένος. Είχε τον γιο του που τον φρόντιζε και όλοι μας πεθαίνουμε από μία ασθένεια. Κανένας δεν είναι πανευτυχής στο τέλος του. Το γράφω αυτό γιατί προσπαθώ να καταλάβω τον τίτλο. Είναι άσχημο το Αλτσχάιμερ αλλά ας μην το χαρακτηρίζουμε δυστυχία. Είναι κρίμα Για όσους το ζουν νομιζω.

Αφήστε μια απάντηση